خلود: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[رحمت]] خاص؛ یعنی آنچه [[بندگان]] در طریق [[توحید]] و [[هدایت]] بدان نیازمندند. چون [[انسان]] با [[علم]] و [[اختیار]]، راه [[شرک]] و [[کفر]] می‌پیماید، باورهای پلید و [[خُلق و خوی]] [[زشت]] می‌گیرد و بدین سان، [[شایستگی]] [[رحمت خاص الهی]] را از کف می‌دهد و بنابر [[رحمت]] عام [[الهی]]- که همه موجودات را می‌پوشاند- راهی را که در پیش گرفته است، ادامه می‌دهد و سرانجام به [[دوزخ]] ابدی می‌رسد. پس خلود در [[دوزخ]] با [[رحمت خاص الهی]] سازگار نیست؛ ولی‌ زشتکاران با [[اختیار]] خویش آن را از کف می‌دهند. اما [[رحمت]] عام [[الهی]] نه تنها با خلود ناسازگاری ندارد؛ بلکه عین [[رحمت]] است. بنابر [[قرآن]]، [[خداوند]] با عطای عام خویش، هر دو گروه [[صالح]] و [[فاسد]] را نیرو می‌بخشد<ref>المیزان‌، ۱/ ۴۱۳ و ۴۱۴؛ اسراء/ ۲۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 238.</ref>.

#'''مجازات [[تکوینی]]:''' این مجازات را که "مکافات عمل" یا "اثر وضعی [[گناه]]" نیز نامند، معلول و نتیجه [[تکوینی]] [[جرم]] است. در این دسته از مجازات، میان [[جرم]] و [[عقوبت]] آن، تناسب ظاهری وجود ندارد؛ مثلًا [[انسان]] در یک لحظه می‌تواند جرعه‌ای یا قطره‌ای زهر به کام بگذارد و [[عمر]] خویش را از کف دهد یا کسی یک گام پیش نهد و از پرتگاهی به زیر افتد.