جز
جایگزینی متن - 'شان نزول' به 'شأن نزول'
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
برخی از [[فرزندان]] او نیز در مسائل [[سیاسی]] [[زمان]] خود نقش آفریدند؛ جَعْدَه دختر او [[همسر]] خود، [[امام حسن]] {{ع}} را با زهر به [[شهادت]] رساند<ref>المعارف، ص ۲۱۲؛ انساب الاشراف، ج ۳، ص ۲۷۰ ـ ۲۹۵.</ref> و [[محمد بن اشعث]] پس از [[صلح امام حسن]] {{ع}}، حُجربن عَدِیّ را دستگیر و به [[زیاد بن ابیه]] تحویل داد <ref>تاریخ طبری، ج ۵، ص ۲۲۳ ـ ۲۲۴؛ البدایة والنهایه، ج ۸، ص ۴۲۵.</ref> و پس از [[قیام امام حسین]] {{ع}} و پیش از [[حادثه کربلا]]، [[مسلم بن عقیل]] را نیز دستگیر و به [[عبیدالله بن زیاد]] تحویل داد <ref>المحبر، ص ۲۴۵ ـ ۲۴۶؛ انسابالاشراف، ج ۲، ص ۳۳۹؛ الارشاد، ج ۲، ص ۵۸.</ref> و در [[کربلا]] با برادرش [[قیس بن اشعث|قَیْس بن اشعث]] در میان [[فرماندهان]] [[عمر سعد]] بود.<ref>الاخبار الطوال، ص ۲۹۸ ـ ۳۰۲؛ الکافی، ج ۸، ص ۱۴۴.</ref> | برخی از [[فرزندان]] او نیز در مسائل [[سیاسی]] [[زمان]] خود نقش آفریدند؛ جَعْدَه دختر او [[همسر]] خود، [[امام حسن]] {{ع}} را با زهر به [[شهادت]] رساند<ref>المعارف، ص ۲۱۲؛ انساب الاشراف، ج ۳، ص ۲۷۰ ـ ۲۹۵.</ref> و [[محمد بن اشعث]] پس از [[صلح امام حسن]] {{ع}}، حُجربن عَدِیّ را دستگیر و به [[زیاد بن ابیه]] تحویل داد <ref>تاریخ طبری، ج ۵، ص ۲۲۳ ـ ۲۲۴؛ البدایة والنهایه، ج ۸، ص ۴۲۵.</ref> و پس از [[قیام امام حسین]] {{ع}} و پیش از [[حادثه کربلا]]، [[مسلم بن عقیل]] را نیز دستگیر و به [[عبیدالله بن زیاد]] تحویل داد <ref>المحبر، ص ۲۴۵ ـ ۲۴۶؛ انسابالاشراف، ج ۲، ص ۳۳۹؛ الارشاد، ج ۲، ص ۵۸.</ref> و در [[کربلا]] با برادرش [[قیس بن اشعث|قَیْس بن اشعث]] در میان [[فرماندهان]] [[عمر سعد]] بود.<ref>الاخبار الطوال، ص ۲۹۸ ـ ۳۰۲؛ الکافی، ج ۸، ص ۱۴۴.</ref> | ||
==اشعث در [[ | ==اشعث در [[شأن نزول]]== | ||
برخی، ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«آنان که پیمان با خداوند و سوگندهای خود را به بهای ناچیز میفروشند، در جهان واپسین بیبهرهاند و خداوند با آنان سخن نمیگوید و در روز رستخیز به آنان نمینگرد و آنان را پاکیزه نمیدارد و عذابی دردناک خواهند داشت» سوره آل عمران، آیه ۷۷.</ref> از [[اشعث]] یاد کردهاند؛ از خود او [[نقل]] شده که گفته است: این آیه، درباره من نازل شده است؛ من و مردی [[یهودی]] درباره زمینی [[اختلاف]] داشتیم. او را نزد [[پیامبر]] {{صل}} بردم [[حضرت]] به من فرمود: آیا بیّنهای داری؟ عرض کردم: نه. پیامبر {{صل}} فرمود: پس [[مرد]]یهودی باید [[سوگند]] یاد کند. عرض کردم: ای [[رسول خدا]]! او با سوگند [[دروغ]] خود زمینم را تصاحب خواهد کرد، و این آیه نازل شد<ref>جامعالبیان، مج ۳، ج ۳، ص ۴۳۶؛ تاریخ دمشق، ج ۹، ص ۱۱۷.</ref>. بنابر [[روایت]] ابنجریح،[[زمین]] از یهودی بود و اشعث قصد داشت با [[سوگند دروغ]] آن را تملک کند که با [[نزول]] این آیه، از آن صرف نظر کرد و [[گواهی]] داد که از یهودی است.<ref>جامعالبیان، مج ۳، ج ۳، ص ۴۳۷.</ref> با توجّه به نزول همه [[سوره آلعمران]] پیش از [[سال نهم هجری]]، این [[شأن نزول]] بعید به نظر میرسد<ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۱۶، ۲۷۳.</ref>.<ref>[[ابوالقاسم زرگر |زرگر، ابوالقاسم]]، [[اشعث بن قیس - زرگر (مقاله)|مقاله «اشعث بن قیس»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref> | برخی، ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«آنان که پیمان با خداوند و سوگندهای خود را به بهای ناچیز میفروشند، در جهان واپسین بیبهرهاند و خداوند با آنان سخن نمیگوید و در روز رستخیز به آنان نمینگرد و آنان را پاکیزه نمیدارد و عذابی دردناک خواهند داشت» سوره آل عمران، آیه ۷۷.</ref> از [[اشعث]] یاد کردهاند؛ از خود او [[نقل]] شده که گفته است: این آیه، درباره من نازل شده است؛ من و مردی [[یهودی]] درباره زمینی [[اختلاف]] داشتیم. او را نزد [[پیامبر]] {{صل}} بردم [[حضرت]] به من فرمود: آیا بیّنهای داری؟ عرض کردم: نه. پیامبر {{صل}} فرمود: پس [[مرد]]یهودی باید [[سوگند]] یاد کند. عرض کردم: ای [[رسول خدا]]! او با سوگند [[دروغ]] خود زمینم را تصاحب خواهد کرد، و این آیه نازل شد<ref>جامعالبیان، مج ۳، ج ۳، ص ۴۳۶؛ تاریخ دمشق، ج ۹، ص ۱۱۷.</ref>. بنابر [[روایت]] ابنجریح،[[زمین]] از یهودی بود و اشعث قصد داشت با [[سوگند دروغ]] آن را تملک کند که با [[نزول]] این آیه، از آن صرف نظر کرد و [[گواهی]] داد که از یهودی است.<ref>جامعالبیان، مج ۳، ج ۳، ص ۴۳۷.</ref> با توجّه به نزول همه [[سوره آلعمران]] پیش از [[سال نهم هجری]]، این [[شأن نزول]] بعید به نظر میرسد<ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۱۶، ۲۷۳.</ref>.<ref>[[ابوالقاسم زرگر |زرگر، ابوالقاسم]]، [[اشعث بن قیس - زرگر (مقاله)|مقاله «اشعث بن قیس»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref> | ||