جز
جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله') |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
==بازداشتن از برهم زدن سنتهای پسندیده== | ==بازداشتن از برهم زدن سنتهای پسندیده== | ||
* [[امام علی]]{{ع}}- در سفارشنامهاش به [[مالک اشتر]]-: و [[آیین]] پسندیدهای را بر هم مزن که بزرگان این [[امت]]، بدان [[رفتار]] نمودهاند و بدان | * [[امام علی]]{{ع}}- در سفارشنامهاش به [[مالک اشتر]]-: و [[آیین]] پسندیدهای را بر هم مزن که بزرگان این [[امت]]، بدان [[رفتار]] نمودهاند و بدان وسیله، [[الفت]] و [[پیوستگی]] به هم آمده است و [[شهروندان]]، بر آن پایه، [[سازش]] کردهاند؛ و آیینی را مَنِه که به چیزی از سنتهای [[نیک]] گذشته، زیان رسانَد، تا [[پاداش]]، از آنِ سنتگذار باشد و گناهش بر تو مانَد که آن را شکستهای... و بر تو [[واجب]] است به خاطر داشته باشی که آنچه بر پیشینیان گذشته، از [[حکومتی]] عادلانه است، یا سنتی [[نیکو]]، یا اثری که از [[پیامبر]] ما به جا مانده، یا از واجبی که در کتاب خداست<ref>{{متن حدیث|الإمام علی{{ع}}- فی عَهدِهِ إلی مالِک الأَشتَرِ-: لا تَنقُض سُنةً صالِحَةً عَمِلَ بِها صُدورُ هذِهِ الامةِ، وَاجتَمَعَت بِهَا الالفَةُ، وصَلَحَت عَلَیهَا الرعِیةُ، ولا تُحدِثَن سُنةً تَضُر بِشَیءٍ مِن ماضی تِلک السنَنِ؛ فَیکونَ الأَجرُ لِمَن سَنها، وَالوِزرُ عَلَیک بِما نَقَضتَ مِنها... وَالواجِبُ عَلَیک أن تَتَذَکرَ مامَضی لِمَن تَقَدمَک مِن حُکومَةٍ عادِلَةٍ، أو سُنةٍ فاضِلَةٍ، أو أثَرٍ عَن نَبِینا{{صل}}، أو فَریضَةٍ فی کتابِ اللهِ}} (نهج البلاغة، نامه ۵۳).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | ||
==[[ستیز]] با سنتهای [[ناپسند]]== | ==[[ستیز]] با سنتهای [[ناپسند]]== | ||
* [[امام علی]]{{ع}}: بدان که برترینِ [[بندگان]] [[خداوند]] نزد او، پیشوای [[عادل]] است که راه یابد و [[راهنمایی]] کند تا سنتهای شناخته شده را بر پا دارد و بدعتهای ناشناخته را بمیراند. به [[درستی]] که سنتها پرتوافشانی هستند که نشانههایی دارند و [[بدعتها]] نیز پدیدهای آشکارند که نشانههایی دارند<ref>{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اعلَم أن أفضَلَ عِبادِ اللهِ عِندَ اللهِ إمامٌ عادِلٌ، هُدِی وهَدی، فَأَقامَ سُنةً مَعلومَةً، وأماتَ بِدعَةً مَجهولَةً، وإن السنَنَ لَنَیرَةٌ لَها أعلَامٌ، وإن البِدَعَ لَظاهِرَةٌ لَها أعلامٌ}} (نهج البلاغة، خطبه ۱۶۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | * [[امام علی]]{{ع}}: بدان که برترینِ [[بندگان]] [[خداوند]] نزد او، پیشوای [[عادل]] است که راه یابد و [[راهنمایی]] کند تا سنتهای شناخته شده را بر پا دارد و بدعتهای ناشناخته را بمیراند. به [[درستی]] که سنتها پرتوافشانی هستند که نشانههایی دارند و [[بدعتها]] نیز پدیدهای آشکارند که نشانههایی دارند<ref>{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اعلَم أن أفضَلَ عِبادِ اللهِ عِندَ اللهِ إمامٌ عادِلٌ، هُدِی وهَدی، فَأَقامَ سُنةً مَعلومَةً، وأماتَ بِدعَةً مَجهولَةً، وإن السنَنَ لَنَیرَةٌ لَها أعلَامٌ، وإن البِدَعَ لَظاهِرَةٌ لَها أعلامٌ}} (نهج البلاغة، خطبه ۱۶۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | ||