عبدالله بن حذافه: تفاوت میان نسخه‌ها

درباره [[شأن نزول]] این [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِنْ تَسْأَلُوا عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْهَا وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! از چیزهایی مپرسید که چون برای شما آشکار گردانند به اندوهتان می‌افکند و اگر هنگامی که قرآن فرو فرستاده می‌شود از آنها بپرسید برای شما روشن می‌شود؛ خداوند از آن (پرسش)‌ها در گذشت؛ و خداوند آمرزنده‌ای بردبار است» سوره مائده، آیه ۱۰۱.</ref>. [[اختلاف]] است. [[زهری]] و [[قتادة بن انس]] گویند: [[مردم]] مطالب بسیاری را از [[پیامبر خدا]]{{صل}} رسیدند، تا اینکه ایشان [[خشمگین]] شد و از جا برخاست و فرمود: "از من بپرسید به [[خدا]] هر چه بپرسید، پاسخ می‌دهم". مردی از [[بنی سهم]] به نام [[عبدالله بن حذافه]] که مردم درباره [[نسب]] او حرف‌هایی می‌زدند، برخاست و گفت: "یا [[نبی]] [[الله]]! [[پدر]] من کیست؟"

 

[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "[[حذافة بن قیس]]، پدر توست". مردی دیگر برخاست و پرسید: پدرم کجاست؟ پیامبر{{صل}} فرمود: "در نشست [[آتش]]. اروری، فرمود کو سنایا: گیا "به خدایی که جانم در دست اوست، [[بهشت و جهنم]]، در عرض این دیوار برای من نشان داده شد ولی روزی – از نظر [[خیر و شر]] - مثل امروز ندیده بودم!" [[ابن عباس]] می‌گوید: مردمی بودند که گاهی برای خندیدن و گاهی برای [[امتحان]] از پیامبر{{صل}} چیزهایی می‌پرسیدند؛ یکی می‌گفت: پدرم کیست؟ دیگری می‌گفت: پدرم کجاست؟ دیگری که شترش را گم کرده بود، می‌گفت: شترم کجاست؟ از این رو [[خداوند متعال]]، این [[آیه]] را نازل کرد<ref>مجمع البیان فی تفسیر القرآن، طبرسی، ج۳، ص۳۸۶؛ المیزان، علامه طباطبایی، ج۶، ص۱۵۵؛ البته علامه طباطبایی بعد از نقل همین موضوع، می‌فرماید: این روایت به شیوه‌های گوناگون و با بیان‌های مختلفی نقل شده و با بیانی که ما در گذشته برای آیه گفتیم، هماهنگ نیست.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[عبدالله بن حذافه (مقاله)|مقاله «عبدالله بن حذافه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۶، ص۷۰.</ref>