بنیساج: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'تکیه' به 'تکیه'
جز (جایگزینی متن - 'موقعیت' به 'موقعیت') |
جز (جایگزینی متن - 'تکیه' به 'تکیه') |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
این نظر که ساجیان خاندانی [[علمی]]، دارای [[جایگاه]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] مؤثر بوده و در برابر قشریگرایی [[دستگاه خلافت]] [[مبارزه]] کردند،<ref>تجارب الامم، ج۵، ص۳، «مقدمه. </ref> با آگاهیهای موجود از ساجیان که فرماندهانی [[جنگجو]] و مردانی سختکوش و پر [[هیبت]] بودند، سازگار نیست. اصل [[مخالفت]] آنها با دستگاه خلافت [[عباسی]] در برهههای خاص، رخدادی پذیرفتنی است؛ اما بُعد علمی آنها در منابع گزارش نشده است. | این نظر که ساجیان خاندانی [[علمی]]، دارای [[جایگاه]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] مؤثر بوده و در برابر قشریگرایی [[دستگاه خلافت]] [[مبارزه]] کردند،<ref>تجارب الامم، ج۵، ص۳، «مقدمه. </ref> با آگاهیهای موجود از ساجیان که فرماندهانی [[جنگجو]] و مردانی سختکوش و پر [[هیبت]] بودند، سازگار نیست. اصل [[مخالفت]] آنها با دستگاه خلافت [[عباسی]] در برهههای خاص، رخدادی پذیرفتنی است؛ اما بُعد علمی آنها در منابع گزارش نشده است. | ||
در تحلیلی دیگر، موقعیت یافتن ساجیان را بهکوشش خلافت عباسی برای [[کسب قدرت]] از طریق [[حاکمان]] و خاندانهای محلی [[توانمند]] پیوند دادهاند. گفتهاند که ساجیان نمونهای مهم از اینگونه خاندانها بودند که توجه [[خلفای عباسی]] را به خود جلب کردند. بدینسان، [[عباسیان]] بر سپاهی مرکب از آذربایجانیان و وابستگان به خاندانهای فئودالی ساجی | در تحلیلی دیگر، موقعیت یافتن ساجیان را بهکوشش خلافت عباسی برای [[کسب قدرت]] از طریق [[حاکمان]] و خاندانهای محلی [[توانمند]] پیوند دادهاند. گفتهاند که ساجیان نمونهای مهم از اینگونه خاندانها بودند که توجه [[خلفای عباسی]] را به خود جلب کردند. بدینسان، [[عباسیان]] بر سپاهی مرکب از آذربایجانیان و وابستگان به خاندانهای فئودالی ساجی تکیه کردند<ref>تجارب الامم، ج۵، ص۹، «مقدمه. </ref> | ||
آغاز گزارشها از آمدن ساجیان به دستگاه خلافت عباسی، به ۲۲۲ق. بازمیگردد که به موجب آن، ابوساج از [[سرداران]] افشین [[فرمانده سپاه]] [[خلیفه عباسی]] بود<ref>نک: تاریخ طبری، ج۹، ص۴۷؛ الکامل، ج۶، ص۴۷۲-۴۷۳؛ اران از دوران باستان، ص۴۴۳.</ref> و برای [[نبرد]] با بابک خرمدین از سوی [[معتصم]] به [[آذربایجان]] فرستاده شد و در رأس دستهای از سواران اُشروسِنی از خود [[دلیری]] نشان داد. ابوساج در سال ۲۲۴ق. [[فرماندهی]] سپاهی از دماوند را بر عهده داشته که برای نبرد با مازیار، [[حکمران]] محلی [[طبرستان]]، اعزام شد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۸۶؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۵۱۰.</ref> ابوساج در مأموریت [[سرکوب]] منکجور، [[حاکم]] ارمنستان شد<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۷۵-۴۷۸.</ref> و با [[تغییر]] [[خلیفه]]، به سبب خدماتش در [[سال ۲۴۴ق]]. از سوی [[متوکل عباسی]] به بازرسی [[راه]] [[مکه]] مامور شد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۲۱۰؛ الکامل، ج۷، ص۸۶.</ref>. در ۲۴۹ق. ابوساج پس از سرکوبی [[شورش]] تَنوخِیها در قِنَسرین در شمال [[سوریه]]، [[حکمران]] آنجا شد<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۹۷.</ref> | آغاز گزارشها از آمدن ساجیان به دستگاه خلافت عباسی، به ۲۲۲ق. بازمیگردد که به موجب آن، ابوساج از [[سرداران]] افشین [[فرمانده سپاه]] [[خلیفه عباسی]] بود<ref>نک: تاریخ طبری، ج۹، ص۴۷؛ الکامل، ج۶، ص۴۷۲-۴۷۳؛ اران از دوران باستان، ص۴۴۳.</ref> و برای [[نبرد]] با بابک خرمدین از سوی [[معتصم]] به [[آذربایجان]] فرستاده شد و در رأس دستهای از سواران اُشروسِنی از خود [[دلیری]] نشان داد. ابوساج در سال ۲۲۴ق. [[فرماندهی]] سپاهی از دماوند را بر عهده داشته که برای نبرد با مازیار، [[حکمران]] محلی [[طبرستان]]، اعزام شد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۸۶؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۵۱۰.</ref> ابوساج در مأموریت [[سرکوب]] منکجور، [[حاکم]] ارمنستان شد<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۷۵-۴۷۸.</ref> و با [[تغییر]] [[خلیفه]]، به سبب خدماتش در [[سال ۲۴۴ق]]. از سوی [[متوکل عباسی]] به بازرسی [[راه]] [[مکه]] مامور شد<ref>تاریخ طبری، ج۹، ص۲۱۰؛ الکامل، ج۷، ص۸۶.</ref>. در ۲۴۹ق. ابوساج پس از سرکوبی [[شورش]] تَنوخِیها در قِنَسرین در شمال [[سوریه]]، [[حکمران]] آنجا شد<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۹۷.</ref> | ||