خیانت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

*{{متن قرآن|وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ}}<ref>«و اگر از گروهی بیم خیانتی (در پیمان) داری به گونه برابر (پیمانشان را) به سوی آنها بیفکن  که خداوند خیانتکاران را دوست نمی‌دارد» سوره انفال، آیه ۵۸.</ref>.

*[[خیانت]] و [[نفاق]] مترادف هستند؛ امّا [[خیانت]] به اعتبار تخلّف در [[عهد]] و [[امانت]] است و [[نفاق]] به اعتبار [[دین]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.</ref>.

*در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] نقض تعهدات شخصی، [[پیمان‌شکنی]] در مقابل [[دولت]]، [[برادر]] یا هر فردی که با او دارای پیوندهای سنتی یا قراردادی است<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۳۱.</ref>، [[خیانت]] خوانده می‌شود.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۶۷-۲۶۸.</ref>.

==منابع==