احمد بن عبدالله جویباری: تفاوت میان نسخه‌ها

احمد بن عبدالله جویباری (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۰

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۱

جز

جایگزینی متن - 'نفر' به 'نفر'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۳۹۰

ویرایش

@@ خط ۱۲: / خط ۱۲: @@
 نخستین‌بار [[نسایی]] از جایگاه [[حدیثی]] وی سخن رانده و او را [[کذاب]] خوانده است<ref>کتاب الضعفاء والمتروکین، نسائی، ص۱۵۷.</ref>. سپس دیگران با همین بیان یا با تفصیل بیشتری از وی سخن گفته‌اند. سمعانی در الانساب با ذکر اینکه جوباری، [[دجّال]]، [[کذّاب]] افّاک است، از قول ابن‌حبان نقل می‌کند که او [[دروغگویی]] [[حیله‌گر]] و از کاذبانی است که احادیث ساختگی خود را به [[روایت]] از افرادی مانند ابن‌عیینه و وکیع و [[ابوحمزه]] و دیگرانی که ثقه‌اند، نقل می‌کرد<ref>الأنساب، سمعانی، ج۳، ص۴۲۳.</ref>. گفته‌اند به همین اعتبار [[احادیث]] وی جز برای [[جرح]] و رد در متون [[حدیثی]] ذکر نمی‌شود<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۵۴، ص۲۳۴؛ معجم البلدان، ج۲، ص۱۷۶.</ref>.
-[[ابن جوزی]] در ذیل نام [[محمد بن کرام]]، [[امام]] [[فرقه]] [[کرامیه]]، بیان می‌دارد که اکثر [[روایات]] او به نقل از احمد بن عبدالله جویباری و [[محمد بن تمیم فاریابی]] است و تصریح می‌کند که این دو از کذّابین و دروغگویانی هستند که برای [[پیامبر]]{{صل}}، [[صحابه]] و [[تابعین]] بیش از صد هزار [[حدیث]] [[جعل]] کرده‌اند<ref>المنتظم، ج۱۲، ص۹۷.</ref> و شدت [[دروغگویی]] وی به اندازه‌ای است که بدو مثل می‌زدند<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۰۷.</ref>. به نظر می‌رسد جویباری، طبق خواسته ابن‌کرام، [[ابوعبدالله سجزی]] یا [[سجستانی]] که به گفته [[ذهبی]] گمراه‌مردی بود<ref>تاریخ الإسلام، ذهبی، ج۱۹، ص۳۱۰.</ref>، در موضوعات مختلف احادیثی را وضع می‌نمود و او نیز در کتابش آنها را نقل می‌کرد<ref>الکامل فی الضعفاء، ج۱، ص۱۷۷؛ الموضوعات، ج۱، ص۱۳۱؛ الکشف الحثیث، ص۴۶؛ الإمام الصادق{{ع}} و المذاهب الأربعة، ج۲، ص۵۰۹.</ref>. اما [[سمعانی]] پس از نقل اینکه اکثر روایات کرامی از آن دو [[نفر]] است، ادعا می‌کند که اگر وی آن دو را می‌شناخت از [[نقل حدیث]] از آنان خودداری می‌کرد<ref>الأنساب، سمعانی، ج۵، ص۴۴.</ref>. و بدین‌گونه سمعانی او را از نقش‌آفرینی در جعل روایات جوباری مبرّا می‌کند.
+[[ابن جوزی]] در ذیل نام [[محمد بن کرام]]، [[امام]] [[فرقه]] [[کرامیه]]، بیان می‌دارد که اکثر [[روایات]] او به نقل از احمد بن عبدالله جویباری و [[محمد بن تمیم فاریابی]] است و تصریح می‌کند که این دو از کذّابین و دروغگویانی هستند که برای [[پیامبر]]{{صل}}، [[صحابه]] و [[تابعین]] بیش از صد هزار [[حدیث]] [[جعل]] کرده‌اند<ref>المنتظم، ج۱۲، ص۹۷.</ref> و شدت [[دروغگویی]] وی به اندازه‌ای است که بدو مثل می‌زدند<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۰۷.</ref>. به نظر می‌رسد جویباری، طبق خواسته ابن‌کرام، [[ابوعبدالله سجزی]] یا [[سجستانی]] که به گفته [[ذهبی]] گمراه‌مردی بود<ref>تاریخ الإسلام، ذهبی، ج۱۹، ص۳۱۰.</ref>، در موضوعات مختلف احادیثی را وضع می‌نمود و او نیز در کتابش آنها را نقل می‌کرد<ref>الکامل فی الضعفاء، ج۱، ص۱۷۷؛ الموضوعات، ج۱، ص۱۳۱؛ الکشف الحثیث، ص۴۶؛ الإمام الصادق{{ع}} و المذاهب الأربعة، ج۲، ص۵۰۹.</ref>. اما [[سمعانی]] پس از نقل اینکه اکثر روایات کرامی از آن دو نفر است، ادعا می‌کند که اگر وی آن دو را می‌شناخت از [[نقل حدیث]] از آنان خودداری می‌کرد<ref>الأنساب، سمعانی، ج۵، ص۴۴.</ref>. و بدین‌گونه سمعانی او را از نقش‌آفرینی در جعل روایات جوباری مبرّا می‌کند.
 گفته‌اند او و پسران عکاشه و تمیم، بیش از ده هزار حدیث به پیامبر{{صل}} نسبت داده‌اند<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۵۴، ص۲۳۴؛ الموضوعات، ج۱، ص۹، ۴۸؛ الغدیر، ج۹، ص۵۲۳؛ الوضاعون و أحادیثهم، ص۳۱۱- ۳۱۲.</ref>. شاید به [[گمان]] ناقص‌بودن [[اخبار]] و روایات رسیده، احادیث ساختگی خود را وارد [[دین]] می‌نمودند<ref>البیان فی تفسیر القرآن، ص۲۸.</ref> و به [[اذعان]] خویش، خود را در نزد [[خدا]] مأجور می‌دانستند. اما [[ابن‌جوزی]] در این‌باره می‌گوید که آنان برای گمراه‌نمودن [[مردم]] از [[راه]] [[حق]] به وضع [[احکام]] دست می‌زدند<ref>الموضوعات، ج۱، ص۹.</ref>. جویباری در موضوعات مختلف و بیشتر در [[فضیلت]] [[اعمال]]، [[حدیث]] وضع می‌کرد<ref>الغدیر، ج۵، ص۲۷۵.</ref>. از مجعولات اوست که [[همنشینی]] با عالم ارزشی بیش از هزار [[تشییع جنازه]]، هزار [[حج]]، هزار رکعت [[نماز]]، هزار حج و هزار [[جنگ]] دارد<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۰۷.</ref>. نیز [[حدیثی]] از [[پیامبر]]{{صل}} در [[انکار]] [[محمد بن ادریس]] و [[تأیید]] [[ابوحنیفه]] ساخته که آن [[حضرت]] فرمود: در میان [[امّت]] من مردی خواهد بود به نام محمد بن ادریس که زیان‌بارتر از [[ابلیس]] است و مردی خواهد بود به نام ابوحنیفه که چراغ امّت من است<ref>الموضوعات، ج۲، ص۴۸.</ref> یا [[سنت]] من به دستش [[تجدید]] می‌شود<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۰۶؛ لسان المیزان، ج۱، ص۱۹۳.</ref>. [[ابن‌جوزی]] در کتاب الموضوعات خود و دیگران، [[احادیث]] زیادی از او را برای [[نقد]] و رد در نوشته‌های خود آورده‌اند.