امان اهل زمین: تفاوت میان نسخه‌ها

امان اهل زمین (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۸

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱

جز

جایگزینی متن - 'حاکم نیشابوری' به 'حاکم نیشابوری'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 همچنین [[محمد بن منکدر]] از پدرش [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر خدا]]{{صل}} شبی برای ادای [[نماز]] عشا از [[خانه]] خارج شد، در حالی که [[مردم]] [[منتظر]] بودند. پس از آن‌که نزد ایشان آمد، رو به [[آسمان]] کردند و فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] آسمان‌اند؛ اگر خاموش شدند، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ [[اهل آسمان]] خواهد آمد و من موجب [[امان]] اصحابم هستم؛ پس هنگامی که از [[دنیا]] رفتم، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ اصحابم خواهد آمد و [[اهل]] بیتم موجب [[امان]] [[امت]] من‌اند؛ پس هنگامی که [[اهل]] بیتم رفتند، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ [[امت]] من خواهد آمد”<ref>محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۴۵۷.</ref>.
 شایان ذکر است، روایاتی این‌چنین که در [[شأن]] [[اهل بیت پیامبر]] اکرم{{صل}} وارد شده است، [[دست]] مایه [[سوء]] استفاده جاعلان [[حدیث]] قرار گرفته است؛ چنان‌که در روایتی به همین مضمون، [[صحابه پیامبر]] اکرم{{صل}} موجب [[امان]] معرفی شده‌اند<ref>{{متن حدیث|النُّجُومُ أَمَنَةٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ، فَإِذَا ذَهَبْتِ النُّجُومُ أَتَى أَهْلَ السَّمَاءِ مَا يُوعَدُونَ، وَأَنَا أَمَنَةٌ لِأَصْحَابِي، فَإِذَا ذَهَبْتُ أَنَا أَتَى أَصْحَابِي مَا يُوعَدُونَ، وَأَصْحَابِي أَمَنَةٌ لِأُمَّتِي، فَإِذَا ذَهَبَ أَصْحَابِي أَتَى أُمَّتِي مَا يُوعَدُونَ}}. احمد بن حنبل‌، مسند حنبل، ج۴، ص۳۹۹؛ مسلم نیسابوری، الصحیح، ج۷، ص۱۸۳؛ علی المتقی بن حسام‌الدین الهندی، کنز العمال، ج۷، ص۳۹۸.</ref>.
-[[حاکم]] [[نیشابوری]] در روایتی که آن را صحیح می‌داند، از [[قتاده]] و وی از [[ابن عباس]] [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] [[زمین]] از [[غرق]] شدن‌اند و [[اهل بیت]] من موجب ایمنی [[امت]] من از اختلاف‌اند”<ref>{{متن حدیث|... عن قتادة عن عطاء عن ابن عبّاس رضي الله عنهما قال: قال رسول اللّه{{صل}}: النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، وأهل بيتي أمان لأمتي من الاختلاف، فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}؛ {{عربی|هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ}}. محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۱۴۹؛ علی المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. بر اساس [[روایت]] مزبور، وجود [[اهل بیت]] [[حضرت رسول]]{{صل}} برای [[رفع اختلاف]] از میان [[امت]] بوده است.
+[[حاکم نیشابوری]] در روایتی که آن را صحیح می‌داند، از [[قتاده]] و وی از [[ابن عباس]] [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] [[زمین]] از [[غرق]] شدن‌اند و [[اهل بیت]] من موجب ایمنی [[امت]] من از اختلاف‌اند”<ref>{{متن حدیث|... عن قتادة عن عطاء عن ابن عبّاس رضي الله عنهما قال: قال رسول اللّه{{صل}}: النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، وأهل بيتي أمان لأمتي من الاختلاف، فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}؛ {{عربی|هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ}}. محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۱۴۹؛ علی المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. بر اساس [[روایت]] مزبور، وجود [[اهل بیت]] [[حضرت رسول]]{{صل}} برای [[رفع اختلاف]] از میان [[امت]] بوده است.
 باری، [[کثرت]] [[روایات]] [[نقل]] شده از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در منابع [[شیعی]] و [[اهل سنت]]، خود موجب [[اطمینان]] نسبی به صدور این مفهوم است. پس از [[وفات]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، [[ائمه اطهار]]{{عم}} با [[تبیین]] این مفهوم، به معرفی چیستی [[مقام امامت]] و [[جایگاه]] آن پرداختند؛ چنان‌که برخی از آنها با تکرار گفتار [[حضرت رسول الله]]{{صل}} در این باره، [[عظمت]] [[مقام امامت]] را یادآور شدند<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۱۲.</ref>.