آیه نور: تفاوت میان نسخهها
←دلالت آیه
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
#تأویل آیه در عالم اَنفس "تأویل [[روحانی]]"<ref>تفسیر القرآن الکریم، ج۴، ص۳۴۹ و ۳۵۱ و ۳۵۶ و ۳۶۸ – ۳۶۹.</ref>.<ref>[[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه نور (مقاله)|مقاله «آیه نور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref> | #تأویل آیه در عالم اَنفس "تأویل [[روحانی]]"<ref>تفسیر القرآن الکریم، ج۴، ص۳۴۹ و ۳۵۱ و ۳۵۶ و ۳۶۸ – ۳۶۹.</ref>.<ref>[[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه نور (مقاله)|مقاله «آیه نور»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref> | ||
==دلالت آیه== | ==دلالت آیه== | ||
[[خداوند]] در [[آیه مبارکه]] [[نور]]، در قالب تشبیهات متعدد، مهمترین مسئله هستی، یعنی رابطه خود با [[جهان آفرینش]] را توصیف مینماید. خداوند از خود با تعبیر «نور [[آسمانها]] و [[زمین]]» یاد فرموده؛ که با بررسی [[آیه]] مشخص میگردد این تعبیر شامل هر دو [[نظام تکوین]] و [[تشریع]] است. بر این اساس، موجودیت [[خلقت]] از یک سو و [[مراتب هدایت]] و [[ایمان]] از دیگر سو، به مبدأ هستی باز میگردد. ولی نکته مهم آن است که در ادامه [[آیه]]، منزلگاه [[نور]] در بیوتی معرفی شده که در آن ذکر [[خداوند]] محقق میگردد. اقامه ذکر در این [[بیوت]] با لفظ مضارع آمده که استمرار آن را نشان میدهد. در آیه بعد، اوصاف صاحبان این بیوت تشریح شده است. | [[خداوند]] در [[آیه مبارکه]] [[نور]]، در قالب تشبیهات متعدد، مهمترین مسئله هستی، یعنی رابطه خود با [[جهان آفرینش]] را توصیف مینماید. خداوند از خود با تعبیر «نور [[آسمانها]] و [[زمین]]» یاد فرموده؛ که با بررسی [[آیه]] مشخص میگردد این تعبیر شامل هر دو [[نظام تکوین]] و [[تشریع]] است. بر این اساس، موجودیت [[خلقت]] از یک سو و [[مراتب هدایت]] و [[ایمان]] از دیگر سو، به مبدأ هستی باز میگردد. ولی نکته مهم آن است که در ادامه [[آیه]]، منزلگاه [[نور]] در بیوتی معرفی شده که در آن ذکر [[خداوند]] محقق میگردد. اقامه ذکر در این [[بیوت]] با لفظ مضارع آمده که استمرار آن را نشان میدهد. در آیه بعد، اوصاف صاحبان این بیوت تشریح شده است. | ||