حضرت علی اکبر: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حضرت علی اکبر در حدیث]] - [[حضرت علی اکبر در تاریخ اسلامی]] - [[حضرت علی اکبر در معارف و سیره حسینی]]</div>

[[علی اکبر]] شباهت بسیاری به [[پیامبر]] داشت، هم در [[خلقت]]، هم در [[اخلاق]] و هم در گفتار. به همین جهت [[روز عاشورا]] وقتی [[اذن]] میدان طلبید و عازم جبهۀ [[پیکار]] شد، [[امام حسین]]{{ع}} رو به [[آسمان]] گفت: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ اشْهَدْ عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ فَقَدْ بَرَزَ إِلَيْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ كُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَى نَبِيِّكَ نَظَرْنَا إِلَى وَجْهِهِ...}}<ref>بحار الانوار، ج۴۵، ص۴۳.</ref>. [[شجاعت]] و [[دلاوری]] حضرت علی اکبر و رزم‌آوری و [[بصیرت دینی]] و [[سیاسی]] او در [[سفر]] [[کربلا]] به‌ویژه در [[روز عاشورا]] تجلّی کرد. سخنان، فداکاری‌ها و رجزهایش [[دلیل]] آن است. وقتی [[امام حسین]] از منزلگاه "[[قصر بنی مقاتل]]" گذشت، روی اسب چشمان او را خوابی ربود و پس از [[بیداری]] {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}} گفت و سه بار این جمله و [[حمد]] [[الهی]] را تکرار کرد. علیّ اکبر وقتی سبب این [[حمد]] و [[استرجاع]] را پرسید، حضرت فرمود: در [[خواب]] دیدم سواری می‌گوید این کاروان به سوی [[مرگ]] می‌رود. پرسید: مگر ما بر [[حق]] نیستیم؟ فرمود: چرا. گفت: {{متن حدیث|فَإِنَّنَا إِذاً لَا نُبَالِي أَنْ نَمُوتَ مُحِقِّينَ}}. پس باکی از [[مرگ]] در [[راه]] [[حق]] نداریم!<ref>اعیان الشیعه، ج۸، ص۲۰۶.</ref> [[روز عاشورا]] نیز پس از [[شهادت]] [[یاران امام]]، اولین کسی که اجازۀ میدان‌ طلبید تا [[جان]] را فدای [[دین]] کند او بود. گرچه به میدان رفتن او بر [[اهل بیت]] و بر [[امام]] بسیار سخت بود، ولی از [[ایثار]] و روحیۀ جانبازی او جز این [[انتظار]] نبود. وقتی به میدان می‌رفت، [[امام حسین]]{{ع}} در سخنانی سوزناک به آستان [[الهی]]، آن [[قوم]] ناجوانمرد را که [[دعوت]] کردند ولی تیغ به رویشان کشیدند، [[نفرین]] کرد.

حضرت علی اکبر چندین بار به میدان رفت و رزم‌های شجاعانه‌ای با انبوه [[سپاه]] [[دشمن]] نمود. [[پیکار]] سخت، او را تشنه‌تر ساخت. به [[خیمه]] آمد. بی آنکه آبی بتواند بنوشد، با همان [[تشنگی]] و جراحت دوباره به میدان رفت و جنگید تا به [[شهادت]] رسید. [[قاتل]] او مرّه بن منقذ عبدی بود. پیکر حضرت علی اکبر با شمشیر‌های [[دشمن]] قطعه قطعه شد. وقتی [[امام]] بر بالین او رسید که [[جان]] باخته بود. صورت بر چهرۀ خونین حضرت علی اکبر نهاد و [[دشمن]] را باز هم [[نفرین]] کرد: {{متن حدیث|قَتَلَ اللَّهُ قَوْماً قَتَلُوكَ}} و تکرار می‌کرد که: {{متن حدیث|عَلَى الدُّنْيَا بَعْدَكَ الْعَفَا}} و [[جوانان]] [[هاشمی]] را‌ طلبید تا پیکر او را به [[خیمه]]‌گاه حمل کنند<ref>حیاة الامام الحسین، ج۳، ص۲۴۸.</ref>.