←ملاحم و فتن در فرهنگنامه آخرالزمان
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==الحياة ج۱۲== | ==الحياة ج۱۲== | ||
{{فهرست اثر}} | {{فهرست اثر}} | ||
* فصل ۲۰ – شورشها، آشوبها | * فصل ۲۰ – شورشها، آشوبها | ||
* فصل ۲۱ - انواع فتنهها و آشوبها | * فصل ۲۱ - انواع فتنهها و آشوبها | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۰: | ||
* (۱۰) - فانی شدن در حق و هدف | * (۱۰) - فانی شدن در حق و هدف | ||
* نمونههایی از فداکاریهای حماسی | * نمونههایی از فداکاریهای حماسی | ||
{{پایان}} | {{پایان فهرست اثر}} | ||
==الدليل التصنيفي== | ==الدليل التصنيفي== | ||
{{فهرست اثر}} | {{فهرست اثر}} | ||
* ۹:۱ الفتن | * ۹:۱ الفتن | ||
* ۱:۹:۱ التحذير من الفتن | * ۱:۹:۱ التحذير من الفتن | ||
| خط ۱۰۲: | خط ۱۰۰: | ||
* ۵:۴:۹:۱ لزوم الجماعة والسمع والطاعة وقت الفتن | * ۵:۴:۹:۱ لزوم الجماعة والسمع والطاعة وقت الفتن | ||
* ۶:۴:۹:۱ التحذير من السعي في الفتن بين المسلمين | * ۶:۴:۹:۱ التحذير من السعي في الفتن بين المسلمين | ||
{{پایان}} | {{پایان فهرست اثر}} | ||
{{ | |||
== واژهشناسی لغوی == | |||
'''[[ملاحم]]:''' این کلمه، جمع [[ملحمه]] و از مادۀ لحم گرفته شده است که معنای اصلی آن، تداخل و درهم بودن است و در لغت به معنای [[جنگ]] است. [[دلیل]] نامگذاری [[جنگ]] به [[ملحمه]] را دو نکته گفتهاند: یکی این که در [[جنگ]]، جنگجویان در هم میآمیزند و درگیر میشوند و دیگر این که کشتههای [[جنگ]] همچون گوشت افتاده بر روی [[زمین]] هستند <ref>ر.ک: معجم مقاییس اللغة: ج۵ ص۲۳۸، لسان العرب: ج۱۲ ص۵۳۵.</ref><ref>دانشنامه امام مهدی: ج۷، ص ۴۲۶.</ref>. «[[ملاحم]]»، جمع «[[ملحمه]]» به معنای [[جنگ]]، [[کشتار]]<ref>العین، ج۳، ص۲۴۶.</ref> و حادثۀ پرکشتار <ref>لسان العرب، ج۵، ص۴۸۶؛ مجمع البحرین، ج۳، ص۱۶۲۵.</ref> است<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳، ص ۱۰۲.]</ref>. | |||
'''[[فتن]]:''' جمع کلمۀ [[فتنه]] را [[فتن]] گفتهاند که به معنای [[ابتلا]] و [[امتحان]] میآید. [[خلیل]] گفته است که [[فتنه]]، همان [[سوزاندن]] با [[آتش]] است <ref>کتاب العین: ج۸ ص۱۲۷.</ref><ref>دانشنامه امام مهدی: ج۷، ص ۴۲۶.</ref>. «فِتَن»، جمع «[[فتنه]]» و از ریشۀ«[[فتن]]» به معنای [[امتحان]] و آزمودن <ref> لسان العرب، ج۵، ص۸۹؛ مجمع البحرین، ج۳، ص۱۳۶۰.</ref> است. این واژه به طور معمول، دربارۀ آن دسته از آزمونهایی به کار میرود که با تلخی و [[سختی]] همراه است <ref>النهایة فی غریب الحدیث، ج۳، ص۴۱۰.</ref><ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B3_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۳، ص ۱۰۳.]</ref>. | |||
'''[[ملاحم]]'''، جمع [[ملحمه]] است و مقصود از آن، حوادث و [[فتنهها]] و آشوبهای [[اجتماعی]] است. در [[روایات]] [[پیامبر]] و [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} خبر از وقوع ملاحم و فتن و رخدادهای تلخ داده شده است. [[غصب خلافت]]، [[رجوع]] به [[جاهلیّت]]، [[مظلومیت]] [[خاندان پیامبر]]، [[شهادت]] انسانهای [[پاک]]، [[سلطه]] یافتن [[امویان]] و [[مروانیان]] و بروز [[بدعتها]] در [[امت اسلامی]] و فراموش شدن [[سنت]] [[نبوی]] و تبدیل شدن [[خلافت]] به [[سلطنت]] موروثی و... از جمله حوادثی است که از زبان [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] و [[وصی]] او گفته شده و [[امام علی]] {{ع}} در دوران [[خلافت]] خویش به آنها اشاره فرموده و هشدارهای لازم را جهت [[آگاهی]] [[مردم]] داده است.<ref>همچون خطبههای ۵، ۵۰، ۹۳، ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۵، ۱۵۱، ۱۵۶، ۱۸۷ (از نهج البلاغه صبحی صالح).</ref> جلد هشتم بحار الأنوار چاپ قدیم به "جلد [[فتن]] و محن" معروف است که به همین قضایا پرداخته است.<ref>در چاپهای جدید، جلد ۲۸ تا ۳۳</ref> سیّد بن طاووس نیز کتابی به نام "الملاحم و [[الفتن]]" دارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۵۳.</ref>. | |||
'''[[فتن]]'''، جمع [[فتنه]] است و مقصود از آن، حوادث و [[فتنهها]] و آشوبهای [[اجتماعی]] است. در [[روایات]] [[پیامبر]] و [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} خبر از وقوع ملاحم و فتن و رخدادهای تلخ داده شده است. [[غصب خلافت]]، [[رجوع]] به [[جاهلیّت]]، [[مظلومیت]] [[خاندان پیامبر]]، [[شهادت]] انسانهای [[پاک]]، [[سلطه]] یافتن [[امویان]] و [[مروانیان]] و بروز [[بدعتها]] در [[امت اسلامی]] و فراموش شدن [[سنت]] [[نبوی]] و تبدیل شدن [[خلافت]] به [[سلطنت]] موروثی و... از جمله حوادثی است که از زبان [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] و [[وصی]] او گفته شده و [[امام علی]] {{ع}} در دوران [[خلافت]] خویش به آنها اشاره فرموده و هشدارهای لازم را جهت [[آگاهی]] [[مردم]] داده است.<ref>همچون خطبههای ۵، ۵۰، ۹۳، ۱۰۱، ۱۰۲، ۱۰۵، ۱۵۱، ۱۵۶، ۱۸۷ (از نهج البلاغه صبحی صالح).</ref> جلد هشتم بحار الأنوار چاپ قدیم به "جلد [[فتن]] و محن" معروف است که به همین قضایا پرداخته است.<ref>در چاپهای جدید، جلد ۲۸ تا ۳۳</ref> سیّد بن طاووس نیز کتابی به نام "الملاحم و [[الفتن]]" دارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۵۳.</ref>. | |||
== [[ملاحم]] و [[فتن]] در موعودنامه == | |||
جمع [[ملحمه]]، حوادث عظیمی است که از حیث [[آشوب]] و [[فتنه]]، پیچیده و مبهم باشند. [[اخبار]] [[ملاحم]]، اخباری است که از فتنههای [[آینده]] خبر میدهد. [[اخبار]] بدین مضمون در متون [[حدیثی]] [[اسلام]]، فراوان آمده است. از آن جمله، [[خطبه]] ۱۳۸ [[نهج البلاغه]] است که در آن [[امیر المؤمنین]] {{ع}}، به [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} خبر میدهد<ref>معارف و معاریف، ج ۹، ص ۵۸۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۳.</ref>. | |||
== ملاحم و فتن در فرهنگنامه [[آخرالزمان]] == | |||
[[ملاحم]] جمع مَلحَمة است و [[فتن]] جمع [[فتنه]]. ملحمه از ماده "لحم" است که به معنای گوشت میباشد و به استعاره برای [[جنگها]] و [[خونریزیها]] و [[آشوبها]] استفاده میشود؛ زیرا در [[جنگها]] [[انسانها]] از بین میرود و بدنها قطعه قطعه میشود<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۶۲.</ref>. | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||