بحث:علم لدنی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==سرشناسه نوشته شده توسط آقای توحیدی نژاد==

[[امام]] [[خلیفة الله]] «و کسی است که [[علم به اسماء]] را به گونه حضوری، از [[خداوند]] دریافت کرده است». و کسی دارای [[علمی]] [[الهی]] و [[خطاناپذیر]] نسبت به اصل [[احکام]] و [[معارف دینی]] و [[دنیوی]] و نیز آشنا به چگونگی اجرای آن [[معارف]] است، تا از طریق آن بتواند اِعمال [[ولایت]] کند. این برخورداری بدین [[دلیل]] است که اگر [[خداوند متعال]] کسانی را به [[منصب امامت]] برگزید و [[مأمور]] [[ارشاد]] و [[راهنمایی]] [[مردم]] و اجرای معارف و [[قوانین]] [[دینی]] کند، اما [[علوم لازم]] برای انجام دادن این [[مأموریت]] را به آنها نداده باشد، [[نقض غرض]] لازم می‌آید.  

پیامبرِ [[هادی]] کسی است که برخوردار از [[علم خطاناپذیر]] الهی است. ویژگی دیگر پیامبرِ [[هدایت کننده]]، برخورداری از علم خطاناپذیر برای [[هدایت]] است. بی‌گمان، [[تعلیم]] [[پیامبر]] از سوی خداوند متعال، برای آن است که او به هدایت [[انسان‌ها]] و رساندن [[پیام]] به مردم، مأمور بوده است. با توجه به برخی [[آیات]]، [[علم غیب ذاتی]] و استقلالی مخصوص خداست، اما خداوند این [[علم]] را به برخی از [[پیامبران]] و [[اولیاء]] بخشیده است. بین [[علم خداوند]] و [[علم امام]] تفاوت زیادی وجود دارد؛ علم خداوند ذاتی، [[ازلی]] و [[عین]] ذات اوست و به نحو علیّت و معلولیّت و نامحدود است [[ولی]] علم امام مسبوق به عدم، زائد بر ذات او و به نحو انکشاف است؛ [[موهوبی]] و اکتسابی بوده و محدود است. این [[تفسیر شیعه]] از آیات [[علم غیب]] را خیلی از [[اهل سنت]] هم قبول دارند.