بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==اسم اعظم چیست؟== | ==اسم اعظم چیست؟== | ||
==واژهشناسی لغوی== | |||
اسم در لغت از ريشه «س ـ م ـ و» به معناى بلندى يا از ريشه «و ـ س ـ م» به معناى علامت است. در اصطلاح عرفان، ذات الهى همراه با صفتى معيّن و به اعتبار يكى از تجلّياتش در مقام واحديّت، اسم ناميده مىشود و اسمهاى لفظى، اسمِ اسم است.[10] از اسماى* الهى كه در مقام واحديّت ظهور مىيابند به «مراتب الهيّه» تعبيرمىشود، زيرا ميان اسما، نوعى ترتّب وجوددارد و برخى از آنها بر بعضى ديگر متفرّعاند.[11] برخى نيز بر مقام احديّت اطلاق اسم كرده و آن را نخستين اسم ذات دانستهاند، زيرا ذات اقدس خداوند داراى صرافت و اطلاق و از هر نوع تعيّن مفهومى يا مصداقى ـحتّى خود اطلاقـ منزّه است و چون اين، خود گونهاى تعيّن است كه همه تعيّنها را محو مىكند و بساط همه كثرتها را درمىنوردد، نخستين اسم و نخستين تعيّن خواهدبود.[12] | |||
اعظم صيغه تفضيل بر وزن أفْعَل، و مقصود از اسم اعظم، بزرگترين اسم خداست[13]; ولى برخى اعظم را به معناى عظيم دانسته و گفتهاند: همه اسماى الهى عظيم بوده و هيچ اسمى از اسم ديگر بزرگتر نيست.[14] | |||
==برخورداران از اسم اعظم== | ==برخورداران از اسم اعظم== | ||