دعوت علنی پیامبر خاتم: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[ابولهب]] که از دیگر [[دشمنان]] و آزاردهندگان [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آمد ضمن ریختن خار و خاشاک بر سر راه [[حضرت]] و احشای حیوانات بر سر و روی ایشان، به دنبال [[حضرت]] می‌رفت و فریاد می‌زد: "ای [[مردم]]! این مرد، شما را از [[دین]] خود و پدرانتان نفریبد"<ref>ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة فی احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۱۸۵؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[دعوت علنی (مقاله)|دعوت علنی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۳۵۷-۳۵۸.</ref>.

پیامبر{{صل}} سه سال در [[مکه]] [[رسالت]] خود را پوشیده داشت، سپس خداوند او را امر کرد تا رسالت خود را آشکار کند. با [[نزول آیه]] {{متن قرآن|فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ}}<ref>«از این روی آنچه فرمان می‌یابی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان» سوره حجر، آیه ۹۴.</ref> دوره دعوت علنی آغاز گردید. [[عبیدالله بن علی حلبی]] گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: رسول خدا{{صل}} بعد از آنکه [[وحی]] بر او نازل شد سیزده سال درنگ کرد که سه سال آن را مخفی و خائف بود و ظاهر نمی‌شد تا آنکه [[خدای تعالی]] [[فرمان]] داد که رسالتش را آشکار کند و در این هنگام [[دعوت]] را اظهار کرد<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۳۴۵.</ref>.

روزی در [[ابطح]] ایستاد و گفت: {{عربی|انی رسول الله، أدعوکم الی عباده الله وحده و ترک عبادة الاصنام التی لا تنفع و لا تضر و لا تخلق و لا ترزق و لا تحیی و لا تمیت}} همانا من فرستاده خدایم، شما را دعوت می‌کنم به [[پرستش]] خدای واحد و رها کردن پرستش بت‌هایی که [[سود]] نمی‌دهند و زیانی ندارند و نمی‌آفرینند و روزی نمی‌دهند و زنده نمی‌کنند و نمی‌میرانند.