چه زمانی ندای آسمانی تحقق پیدا می‌کند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 '
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-}} {{پاسخ پرسش +}} {{پاسخ پرسش ))
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ')
خط ۲۰: خط ۲۰:
:::::*«'''از جمله سه ندا در ماه رجب‌''': نداهای آسمان از بدو ظهور تا هنگام قیام بسیار است. از جمله سه ندا است در ماه رجب و از بعضی روایات استفاده می‌شود که در رجب پیش از قیام است، از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} از پیامبر {{صل}} فرمود: "گویا می‌بینم مردم را که در مأیوس‌ترین حال باشند، ناگاه ندا شوند به ندایی که شخص دور مانند نزدیک بشنود، رحمت خواهد بود برای مؤمنین و عذاب خواهد بود برای منافقین". پس [[امیر المؤمنین]] {{ع}} عرض کرد: یا رسول الله! آن ندا چیست؟ فرمود: سه صدا خواهد بود در ماه رجب:
:::::*«'''از جمله سه ندا در ماه رجب‌''': نداهای آسمان از بدو ظهور تا هنگام قیام بسیار است. از جمله سه ندا است در ماه رجب و از بعضی روایات استفاده می‌شود که در رجب پیش از قیام است، از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} از پیامبر {{صل}} فرمود: "گویا می‌بینم مردم را که در مأیوس‌ترین حال باشند، ناگاه ندا شوند به ندایی که شخص دور مانند نزدیک بشنود، رحمت خواهد بود برای مؤمنین و عذاب خواهد بود برای منافقین". پس [[امیر المؤمنین]] {{ع}} عرض کرد: یا رسول الله! آن ندا چیست؟ فرمود: سه صدا خواهد بود در ماه رجب:
::::::صدای اول: {{متن قرآن|أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>هود، ۱۸.</ref>.
::::::صدای اول: {{متن قرآن|أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>هود، ۱۸.</ref>.
::::::صدای دوم: {{متن قرآن|أَزِفَتِ الآزِفَةُ}}<ref>نجم، ۵۷.</ref>. (نزدیک شد امر نزدیک، یا رسید آن‌چه باید برسد).
 
::::::در سوم: بدنی آشکار ببینند در قرن خورشید (مقارن با وی) ندا کند: {{عربی|""ألا ان الله قد بعث فلان بن فلان حتی ینسبه الی علی {{ع}}""}}.
صدای دوم: {{متن قرآن|أَزِفَتِ الآزِفَةُ}}<ref>نجم، ۵۷.</ref>. (نزدیک شد امر نزدیک، یا رسید آن‌چه باید برسد).
::::::آگاه باشید خداوند برانگیخت فلان بن فلان را یعنی محمد بن الحسن بن علی بن تا نسب او را به علی می‌رساند". سپس فرمود: "در این ندا هلاک ظالمین است، پس در آن وقت فرج خواهد آمد و خداوند شفا خواهد داد سینه‌های مؤمنین را و خشم دل‌های ایشان را خواهد برد"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۹، ح ۴۳۱؛ بحارالانوار، ج ۵۱، ۱۰۹، ح ۴۲.</ref>.
 
::::::کاملا از این حدیث ظاهر است که در رجب اول است زیرا که فرمود: در مأیوس‌ترین حال و این در رجب بیش از قیام است، و اما در رجب دوم که امام {{ع}} ظاهر است و در کوفه خواهد بود با کثرت انصار از جن و انس و ملائکه، دیگرچه مأیوسی هست؟
در سوم: بدنی آشکار ببینند در قرن خورشید (مقارن با وی) ندا کند: {{عربی|""ألا ان الله قد بعث فلان بن فلان حتی ینسبه الی علی {{ع}}""}}.
 
آگاه باشید خداوند برانگیخت فلان بن فلان را یعنی محمد بن الحسن بن علی بن تا نسب او را به علی می‌رساند". سپس فرمود: "در این ندا هلاک ظالمین است، پس در آن وقت فرج خواهد آمد و خداوند شفا خواهد داد سینه‌های مؤمنین را و خشم دل‌های ایشان را خواهد برد"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۹، ح ۴۳۱؛ بحارالانوار، ج ۵۱، ۱۰۹، ح ۴۲.</ref>.
 
کاملا از این حدیث ظاهر است که در رجب اول است زیرا که فرمود: در مأیوس‌ترین حال و این در رجب بیش از قیام است، و اما در رجب دوم که امام {{ع}} ظاهر است و در کوفه خواهد بود با کثرت انصار از جن و انس و ملائکه، دیگرچه مأیوسی هست؟
::::::و نیز فرمود: ندای سوم این است که خداوند برانگیخته فلان بن فلان را ... و در وقت ظهور او در میان خیل انصار آن هم شش ماه از خروجش گذشته مناسبتی ندارد.
::::::و نیز فرمود: ندای سوم این است که خداوند برانگیخته فلان بن فلان را ... و در وقت ظهور او در میان خیل انصار آن هم شش ماه از خروجش گذشته مناسبتی ندارد.
::::::[[حضرت رضا]] {{ع}} نظیر این را به روایت حمیر فرمود: به اضافه در ندای سوم فرمود: "خداوند برانگیخته است فلان را پس بشنوید از او، و اطاعت کنید او را، پس در آن هنگام فرج برای مردم خواهد بود و مردگان دوست دارند که‌ای کاش زنده می‌بودند"<ref>کمال الدین، ج۲، ۳۷۰، ح ۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ۶، ح ۱۴.</ref>.
 
::::::ولی در روایت دیگر ندای سوم را این‌چنین آورده: "بدن آشکاری را در چشمه خورشید خواهند دید که ندا کند که: {{عربی|""هذا [[امیر المؤمنین]] {{ع}} قد کر فی هلاک الظالمین""}} این [[امیر المؤمنین]] است که برگشت کرده در هلاکت ظالمین"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۴۰، ح ۴۳۱؛ مختصر بصائر الدرجات، ص ۲۱۴.</ref>.
[[حضرت رضا]] {{ع}} نظیر این را به روایت حمیر فرمود: به اضافه در ندای سوم فرمود: "خداوند برانگیخته است فلان را پس بشنوید از او، و اطاعت کنید او را، پس در آن هنگام فرج برای مردم خواهد بود و مردگان دوست دارند که‌ای کاش زنده می‌بودند"<ref>کمال الدین، ج۲، ۳۷۰، ح ۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ۶، ح ۱۴.</ref>.
::::::اگر این‌چنین باشد مناسب با رجب دوم خواهد بود که حضرت صاحب {{ع}} به دفع سفیانی قیام خواهد کرد و [[امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز برای دفع شیطان ظاهر خواهد شد و ممکن است این واقعه دو مرتبه رخ دهد. [[حضرت رضا]] {{ع}} فرمود که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "چهار حادثه پیش از قیام قائم خواهد بود در ماه رجب، سه تای از آن گذشته و یکی باقی مانده".
 
::::::گفتند: آن‌ها کدام است؟ فرمود: "یکی رجبی بود که صاحب خراسان خلع شد (مأمون است ظاهرا)، دیگر رجبی بود که بر پسر زبیده خروج شد (یعنی امین) و دیگر رجبی است که محمد بن ابراهیم در کوفه خروج کرد (شیخ صدوق فرموده: مراد محمد بن ابراهیم معروف به ابن طباطبا است که در کوفه خروج کرد)"
ولی در روایت دیگر ندای سوم را این‌چنین آورده: "بدن آشکاری را در چشمه خورشید خواهند دید که ندا کند که: {{عربی|""هذا [[امیر المؤمنین]] {{ع}} قد کر فی هلاک الظالمین""}} این [[امیر المؤمنین]] است که برگشت کرده در هلاکت ظالمین"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۴۰، ح ۴۳۱؛ مختصر بصائر الدرجات، ص ۲۱۴.</ref>.
 
اگر این‌چنین باشد مناسب با رجب دوم خواهد بود که حضرت صاحب {{ع}} به دفع سفیانی قیام خواهد کرد و [[امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز برای دفع شیطان ظاهر خواهد شد و ممکن است این واقعه دو مرتبه رخ دهد. [[حضرت رضا]] {{ع}} فرمود که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "چهار حادثه پیش از قیام قائم خواهد بود در ماه رجب، سه تای از آن گذشته و یکی باقی مانده".
 
گفتند: آن‌ها کدام است؟ فرمود: "یکی رجبی بود که صاحب خراسان خلع شد (مأمون است ظاهرا)، دیگر رجبی بود که بر پسر زبیده خروج شد (یعنی امین) و دیگر رجبی است که محمد بن ابراهیم در کوفه خروج کرد (شیخ صدوق فرموده: مراد محمد بن ابراهیم معروف به ابن طباطبا است که در کوفه خروج کرد)"
::::::گفتند: "پس رجب چهارم متصل به ظهور خواهد بود". فرمود: "این‌چنین فرموده است [[حضرت باقر]] {{ع}}". ممکن است مراد از حادثه چهارم در این حدیث همین ندای در رجب باشد و ممکن است مراد خروج سفیانی باشد که در ماه رجب است و این اظهر است به قرینه خروج‌کنندگان دیگر<ref>قرب الاسناد ۳۰۰، ح ۱۳۴۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۸۲، ح ۷.</ref>.
::::::گفتند: "پس رجب چهارم متصل به ظهور خواهد بود". فرمود: "این‌چنین فرموده است [[حضرت باقر]] {{ع}}". ممکن است مراد از حادثه چهارم در این حدیث همین ندای در رجب باشد و ممکن است مراد خروج سفیانی باشد که در ماه رجب است و این اظهر است به قرینه خروج‌کنندگان دیگر<ref>قرب الاسناد ۳۰۰، ح ۱۳۴۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۸۲، ح ۷.</ref>.
:::::*'''دو ندای آسمانی از جبرئیل در شب و روز ۲۳ ماه رمضان و دو ندای شیطان از زمین در مقابل او''': ندای آسمانی از علائم حتمیه است به هر دو معنا یعنی هم حتمی العلامه و هم حتمی الوقوع، و دوباره این ندا اخبار از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و [[حضرت باقر]] {{ع}} و [[حضرت صادق]] {{ع}} بسیار است و بیش‌تر چیزی را که علامت قرار داده‌اند همین ندا است. [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "پیش از قائم پنج علامت حتمی است: یمانی و سفیانی و صیحه و قتل نفس زکیه و خسف بیداء"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۶، ح ۴۲۷؛ منتخب الاثر، ص ۵۶۲، ح ۱.</ref>. (مقصود پیش از قیام قائم است نه پیش از ظهور).
:::::*'''دو ندای آسمانی از جبرئیل در شب و روز ۲۳ ماه رمضان و دو ندای شیطان از زمین در مقابل او''': ندای آسمانی از علائم حتمیه است به هر دو معنا یعنی هم حتمی العلامه و هم حتمی الوقوع، و دوباره این ندا اخبار از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و [[حضرت باقر]] {{ع}} و [[حضرت صادق]] {{ع}} بسیار است و بیش‌تر چیزی را که علامت قرار داده‌اند همین ندا است. [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "پیش از قائم پنج علامت حتمی است: یمانی و سفیانی و صیحه و قتل نفس زکیه و خسف بیداء"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۶، ح ۴۲۷؛ منتخب الاثر، ص ۵۶۲، ح ۱.</ref>. (مقصود پیش از قیام قائم است نه پیش از ظهور).
::::::در چند حدیث دیگر نیز تصریح به محتومیت او شده و در چند روایت دیگر تصریح شده به این‌که ندا در ماه رمضان است و در چند روایت نیز تصریح شده به این‌که در بیست و سوم ماه موافق با جمعه خواهد بود.
 
::::::اما ندای اول: ندایی است که در شب خواهد بود، در شب بیست و سوم، جبرئیل چنان صیحه‌ای زند که همه عالم بشنوند و خوابیده‌ها بیدار شوند، و همه به فزع درآیند و به این جهت این ندا را صیحة و فزعة نیز نامیده‌اند.
در چند حدیث دیگر نیز تصریح به محتومیت او شده و در چند روایت دیگر تصریح شده به این‌که ندا در ماه رمضان است و در چند روایت نیز تصریح شده به این‌که در بیست و سوم ماه موافق با جمعه خواهد بود.
::::::[[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "قائم خروج نخواهد کرد تا این‌که به اسم او ندا شود از جوف آسمان در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان، پس بگوید آگاه باشید که فلان بن فلان (اسم او و اسم پدر او)، قائم آل محمد است، پس بشنوید از وی و اطاعت کنید او را، پس نماند چیزی از خلق خدا که دارای روح باشد مگر این‌که آن صیحه را بشنود، پس خوابیده را بیدار کند و سراسیمه به صحن خانه بیرون دود، و باکره را از جای خود بیرون دواند، و ایستاده نیز از خانه بیرون دود، از هیبت آن صیحه که می‌شنوند و آن صیحه جبرئیل است"<ref>منتخب الاثر، ص ۵۶۰، ح ۳؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۱۹، ح ۴۸.</ref>.
 
::::::و [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "اهل مشرق و مغرب آن صدا را بشنوند"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۴، ح ۴۶۲؛ غیبت نعمانی، ص ۱۷۰.</ref>.
اما ندای اول: ندایی است که در شب خواهد بود، در شب بیست و سوم، جبرئیل چنان صیحه‌ای زند که همه عالم بشنوند و خوابیده‌ها بیدار شوند، و همه به فزع درآیند و به این جهت این ندا را صیحة و فزعة نیز نامیده‌اند.
::::::و بقیه نظیر آن حدیث. و در چند حدیث دیگر نیز از آن دو بزرگوار و از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} نظیر او آمده است، و [[حضرت صادق]] {{ع}} در حدیث دیگر فرمود: "اهل هر زبانی آن ندا را به زبان خود بشنود"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۲۱، ح ۲۵.</ref>.
 
::::::و در حدیث دیگر فرمود: "چون مردم صبح کنند از دهشت آن صدا چنان باشند که گویا مرغ بالای سر آن‌ها است"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۵؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۳، ح ۴۱.</ref>.
[[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "قائم خروج نخواهد کرد تا این‌که به اسم او ندا شود از جوف آسمان در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان، پس بگوید آگاه باشید که فلان بن فلان (اسم او و اسم پدر او)، قائم آل محمد است، پس بشنوید از وی و اطاعت کنید او را، پس نماند چیزی از خلق خدا که دارای روح باشد مگر این‌که آن صیحه را بشنود، پس خوابیده را بیدار کند و سراسیمه به صحن خانه بیرون دود، و باکره را از جای خود بیرون دواند، و ایستاده نیز از خانه بیرون دود، از هیبت آن صیحه که می‌شنوند و آن صیحه جبرئیل است"<ref>منتخب الاثر، ص ۵۶۰، ح ۳؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۱۹، ح ۴۸.</ref>.
::::::و این سه آیه نیز از [[حضرت باقر]] {{ع}} تأویل به صیحه شده: {{متن قرآن|قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ}}<ref>انعام، ۶۵.</ref>، {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ}}<ref>سبا، ۵۱.</ref> فرمود: "عذاب صیحه است و فزع از صدای آسمانی است"<ref>تفسیر قمی ۱، ۲۰۴؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۸۵، ح ۱۱.</ref>. {{متن قرآن|إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>شعراء، ۴.</ref>
 
و [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "اهل مشرق و مغرب آن صدا را بشنوند"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۴، ح ۴۶۲؛ غیبت نعمانی، ص ۱۷۰.</ref>.
 
و بقیه نظیر آن حدیث. و در چند حدیث دیگر نیز از آن دو بزرگوار و از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} نظیر او آمده است، و [[حضرت صادق]] {{ع}} در حدیث دیگر فرمود: "اهل هر زبانی آن ندا را به زبان خود بشنود"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۲۱، ح ۲۵.</ref>.
 
و در حدیث دیگر فرمود: "چون مردم صبح کنند از دهشت آن صدا چنان باشند که گویا مرغ بالای سر آن‌ها است"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۵؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۳، ح ۴۱.</ref>.
 
و این سه آیه نیز از [[حضرت باقر]] {{ع}} تأویل به صیحه شده: {{متن قرآن|قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ}}<ref>انعام، ۶۵.</ref>، {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ}}<ref>سبا، ۵۱.</ref> فرمود: "عذاب صیحه است و فزع از صدای آسمانی است"<ref>تفسیر قمی ۱، ۲۰۴؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۱۸۵، ح ۱۱.</ref>. {{متن قرآن|إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>شعراء، ۴.</ref>
::::::فرمود: "آیه صیحه است و چون آن صیحه واقع شود گردن‌های دشمنان خدا خاضع شود"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۴، ح ۱۳.</ref>. و این آیه اخیر از [[امیر المؤمنین]] {{ع}}<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۶۸؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۵، ح ۹۵.</ref> و [[حضرت صادق]] {{ع}}<ref>ینابیع المودة، ج ۳، ۲۴۶، ح ۳۴؛ منتخب الاثر، ص ۵۶۳، ح ۱.</ref> نیز به صیحه آسمانی تأویل شده.
::::::فرمود: "آیه صیحه است و چون آن صیحه واقع شود گردن‌های دشمنان خدا خاضع شود"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۴، ح ۱۳.</ref>. و این آیه اخیر از [[امیر المؤمنین]] {{ع}}<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۶۸؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۵، ح ۹۵.</ref> و [[حضرت صادق]] {{ع}}<ref>ینابیع المودة، ج ۳، ۲۴۶، ح ۳۴؛ منتخب الاثر، ص ۵۶۳، ح ۱.</ref> نیز به صیحه آسمانی تأویل شده.
::::::و اما ندای دوم: حتمی است، اگرچه اخباری که در خصوص این ندا است تصریح ندارد که نداکننده [[جبرئیل]] است بلکه همین اندازه که منادی از آسمان ندا خواهد کرد. اما در اخبار مطلقه که در اصل ندا است تصریح دارد به این‌که نداکننده جبرئیل است.
 
::::::[[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "صدای جبرئیل از آسمان است و صدای ابلیس از زمین، پس پیروی کنید صدای اول را و بپرهیزید از این‌که به صدای دوم مفتون شوید"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۶، ح ۳۹.</ref>.
و اما ندای دوم: حتمی است، اگرچه اخباری که در خصوص این ندا است تصریح ندارد که نداکننده [[جبرئیل]] است بلکه همین اندازه که منادی از آسمان ندا خواهد کرد. اما در اخبار مطلقه که در اصل ندا است تصریح دارد به این‌که نداکننده جبرئیل است.
::::::این ندای دوم را اول روز است در همان روز بیست و سوم، اما به نام [[امیر المؤمنین]] {{ع}}، [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "منادی ندا خواهد کرد از آسمان که فلان امیر است و منادی ندا خواهد کرد: {{عربی|"ان علیا و شیعته هم الفائزون""}}. به تحقیق که علی و شیعه او رستگارند"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۶؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۶، ح ۱۰۴.</ref>.
 
::::::در حدیث دیگر فرمود: "در اول روز ندا می‌کنند: {{عربی|""الا ان علیا و شیعته هم‌ الفائزون""}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۵، ح ۷۵.</ref>. و در حدیث دیگر "ألا ان الحق فی علی و شیعته" آگاه باشید حق در علی و شیعه اوست".
[[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "صدای جبرئیل از آسمان است و صدای ابلیس از زمین، پس پیروی کنید صدای اول را و بپرهیزید از این‌که به صدای دوم مفتون شوید"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۶، ح ۳۹.</ref>.
::::::و اما ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل، [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: در آخر همان روز ندا می‌کند: {{عربی|""ألا ان الحق فی عثمان و شیعته، ألا ان عثمان قتل مظلوما""}}<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۴، ح ۴۶۱؛ ارشاد مفید، ج ۲، ۳۴۸.</ref>.
 
::::::و در حدیث دیگر به این عبارت: {{عربی|""ألا ان عثمان و شیعته هم الفائزون""}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۹، ح ۲۷.</ref>.
این ندای دوم را اول روز است در همان روز بیست و سوم، اما به نام [[امیر المؤمنین]] {{ع}}، [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "منادی ندا خواهد کرد از آسمان که فلان امیر است و منادی ندا خواهد کرد: {{عربی|"ان علیا و شیعته هم الفائزون""}}. به تحقیق که علی و شیعه او رستگارند"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۶؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۶، ح ۱۰۴.</ref>.
::::::و در حدیث دیگر به این عبارت: {{عربی|""ألا ان الحق فی عثمان بن عفان فانه قتل مظلوما فاطلبوا بدمه""}}<ref>معجم احادیث الامام المهدی، ج ۵، ۲۹۴، ح ۱۷۲۴.</ref>.
 
::::::و چه بعدی دارد که هر دو باشد و بالجمله درباره ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل اخبار متعدد است و اما در مقابل ندای اول در یک حدیث از [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "چون ندا به اسم صاحب الأمر شود ابلیس مردم را به حال خود نخواهد گذاشت، بلکه در آخر شب ندا خواهد کرد تا مردم را به شک اندازد"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۵، ح ۳۵.</ref>.
در حدیث دیگر فرمود: "در اول روز ندا می‌کنند: {{عربی|""الا ان علیا و شیعته هم‌ الفائزون""}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۵، ح ۷۵.</ref>. و در حدیث دیگر "ألا ان الحق فی علی و شیعته" آگاه باشید حق در علی و شیعه اوست".
::::::[[علامه مجلسی]] فرموده: "ظاهر این است در آخر روز باشد نه در آخر شب، چنان‌که روایات دیگر در آخر روز است و در بعضی نسخه‌ها آخر اللیل ندارد"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۵، ح ۳۵.</ref>.
 
::::::مؤلف گوید: گویا نظر ایشان آن است که یک ندا از ابلیس بیش نیست و این بعدی ندارد چنان‌که بعید هم نیست که دو ندا باشد، بلکه ظاهر اقتضاء می‌کند که ابلیس را هم دو ندا باشد در مقابل دو ندای جبرئیل، پس ممکن است شیطان در مقابل ندای اول جبرئیل که به اسم قائم ندا کرده او هم به اسم سفیانی ندا کند در آخر شب، چنان‌چه در حدیثی [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "ابلیس ندا می‌کند: {{عربی|""ألا ان الحق فی السفیانی و شیعته""}}<ref>کمال الدین، ج۲، ۶۵۲، ح ۱۴؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۶، ح ۴۰.</ref>.
و اما ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل، [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: در آخر همان روز ندا می‌کند: {{عربی|""ألا ان الحق فی عثمان و شیعته، ألا ان عثمان قتل مظلوما""}}<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۴، ح ۴۶۱؛ ارشاد مفید، ج ۲، ۳۴۸.</ref>.
::::::گرچه در این‌جا فرموده در آخر روز، ولی ممکن است حمل بر اشتباه راوی کرد و در حدیث دیگر فرمود: "دو صیحه است یکی در اول شب و یکی در آخر شب دوم، یکی از آسمان است و یکی از ابلیس".
 
::::::پس می‌شود گفت: آن حدیث هم که در آخر شب فرموده همان آخر شب دوم است. خلاصه این‌که یا در مقابل ندای اول جبرئیل از شیطان هیچ ندایی نیست و یا در آخر همان شب و یا شب دوم به اسم سفیانی ندا خواهد کرد.
و در حدیث دیگر به این عبارت: {{عربی|""ألا ان عثمان و شیعته هم الفائزون""}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۹، ح ۲۷.</ref>.
::::::چون ندای شیطان بلند شود آنان‌که اهل باطل باشند به شک افتند و مع ذلک امر بر اهلش روشن است، چنان‌که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "امر ما هرگاه تحقیق پیدا کند از این خورشید روشن‌تر است، منادی از آسمان ندا می‌کند که فلان امام است، ابلیس نیز ندا خواهد کرد، چنان‌که بر ضد پیامبر {{صل}} در لیلة العقبة ندا کرد"<ref>منتخب الاثر، ص ۵۴۵، ح ۳؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۴، ح ۳۱.</ref>. آن شبی بود که پیامبر در منی نزدیک عقبه از اهل مدینه برای خود بیعت گرفت، شیطان فریاد زد:‌ای جماعت قریش، محمد از اهل مدینه بیعت می‌گیرد.
 
::::::و از [[حضرت صادق]] {{ع}} نیز مانند این روایت شده‌<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۷.</ref> و در حدیثی راوی به [[حضرت صادق]] {{ع}} عرض کرد: پس که راستگو را از دروغگو می‌شناسد؟ فرمود: "آنان‌که این روایات را روایت می‌کنند پیش از آن‌که واقع شود و می‌گویند چنین امری واقع خواهد شد و می‌دانند که ایشان بر حق و راستگویند"<ref>اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۷، ح ۱۰۴؛ غیبت نعمانی، ص ۱۷۷.</ref>.
و در حدیث دیگر به این عبارت: {{عربی|""ألا ان الحق فی عثمان بن عفان فانه قتل مظلوما فاطلبوا بدمه""}}<ref>معجم احادیث الامام المهدی، ج ۵، ۲۹۴، ح ۱۷۲۴.</ref>.
::::::در حدیث دیگر فرمود: "می‌شناسد صادق را از کاذب کسی که پیش از وقوعش شنیده است"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۹.</ref>.
 
::::::در حدیث دیگر عبد الرحمن بن مسلمه به آن حضرت عرض کرد: "مردم، ما را ملامت می‌کنند که شما می‌گویید دو ندا خواهد بود (یکی از جبرئیل و یکی از شیطان) پس از کجا شناخته شود آن‌که بر حق است از آن‌که بر باطل است؟ فرمود: شما چه جواب می‌گویید؟ گفت: هیچ! فرمود: بگویید وقتی که چنین امر واقع شود تصدیق می‌کند آن‌که پیش از وقوعش به او ایمان داشته"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۶، ح ۵۰.</ref>. و نیز به هشام بن سالم فرمود: "بگویید آن کس که ما را خبر داد پیش از وقوعش و تو منکر هستی او راستگو است"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۸.</ref>.
و چه بعدی دارد که هر دو باشد و بالجمله درباره ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل اخبار متعدد است و اما در مقابل ندای اول در یک حدیث از [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "چون ندا به اسم صاحب الأمر شود ابلیس مردم را به حال خود نخواهد گذاشت، بلکه در آخر شب ندا خواهد کرد تا مردم را به شک اندازد"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۵، ح ۳۵.</ref>.
::::::حاصل این‌که آنان‌که اطلاع قبلی دارند برحسب روایات که به ایشان رسیده و بعد هم امر مطابق آن واقع می‌شود هیچ جای تردید برای ایشان باقی نمی‌ماند. و این است آن‌که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "امر ما در وقت تحققش از خورشید روشن‌تر است"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۴، ح ۳۱.</ref>.
 
::::::یعنی: برای آنان‌که قبل از وقوع آگاه شده‌اند. پس ضمنا فایده دانستن این روایات و نقل آن‌ها هم معلوم شد. وجه دیگر نیز برای رفع اشتباه می‌توان گفت: و او چنان‌که از اخبار استفاده شده آن است که صدای اول جبرئیل فزع آورنده است و هم صدای آسمانی است و صدای ابلیس نه فزع آورنده و مهیب است و نه از آسمان بلکه از زمین است و صدای آسمان امتیازش از صدای زمین واضح است.
[[علامه مجلسی]] فرموده: "ظاهر این است در آخر روز باشد نه در آخر شب، چنان‌که روایات دیگر در آخر روز است و در بعضی نسخه‌ها آخر اللیل ندارد"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۵، ح ۳۵.</ref>.
 
مؤلف گوید: گویا نظر ایشان آن است که یک ندا از ابلیس بیش نیست و این بعدی ندارد چنان‌که بعید هم نیست که دو ندا باشد، بلکه ظاهر اقتضاء می‌کند که ابلیس را هم دو ندا باشد در مقابل دو ندای جبرئیل، پس ممکن است شیطان در مقابل ندای اول جبرئیل که به اسم قائم ندا کرده او هم به اسم سفیانی ندا کند در آخر شب، چنان‌چه در حدیثی [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "ابلیس ندا می‌کند: {{عربی|""ألا ان الحق فی السفیانی و شیعته""}}<ref>کمال الدین، ج۲، ۶۵۲، ح ۱۴؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۶، ح ۴۰.</ref>.
 
گرچه در این‌جا فرموده در آخر روز، ولی ممکن است حمل بر اشتباه راوی کرد و در حدیث دیگر فرمود: "دو صیحه است یکی در اول شب و یکی در آخر شب دوم، یکی از آسمان است و یکی از ابلیس".
 
پس می‌شود گفت: آن حدیث هم که در آخر شب فرموده همان آخر شب دوم است. خلاصه این‌که یا در مقابل ندای اول جبرئیل از شیطان هیچ ندایی نیست و یا در آخر همان شب و یا شب دوم به اسم سفیانی ندا خواهد کرد.
 
چون ندای شیطان بلند شود آنان‌که اهل باطل باشند به شک افتند و مع ذلک امر بر اهلش روشن است، چنان‌که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "امر ما هرگاه تحقیق پیدا کند از این خورشید روشن‌تر است، منادی از آسمان ندا می‌کند که فلان امام است، ابلیس نیز ندا خواهد کرد، چنان‌که بر ضد پیامبر {{صل}} در لیلة العقبة ندا کرد"<ref>منتخب الاثر، ص ۵۴۵، ح ۳؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۴، ح ۳۱.</ref>. آن شبی بود که پیامبر در منی نزدیک عقبه از اهل مدینه برای خود بیعت گرفت، شیطان فریاد زد:‌ای جماعت قریش، محمد از اهل مدینه بیعت می‌گیرد.
 
و از [[حضرت صادق]] {{ع}} نیز مانند این روایت شده‌<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۷.</ref> و در حدیثی راوی به [[حضرت صادق]] {{ع}} عرض کرد: پس که راستگو را از دروغگو می‌شناسد؟ فرمود: "آنان‌که این روایات را روایت می‌کنند پیش از آن‌که واقع شود و می‌گویند چنین امری واقع خواهد شد و می‌دانند که ایشان بر حق و راستگویند"<ref>اثباة الهداة، ج ۳، ۷۳۷، ح ۱۰۴؛ غیبت نعمانی، ص ۱۷۷.</ref>.
 
در حدیث دیگر فرمود: "می‌شناسد صادق را از کاذب کسی که پیش از وقوعش شنیده است"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۹.</ref>.
 
در حدیث دیگر عبد الرحمن بن مسلمه به آن حضرت عرض کرد: "مردم، ما را ملامت می‌کنند که شما می‌گویید دو ندا خواهد بود (یکی از جبرئیل و یکی از شیطان) پس از کجا شناخته شود آن‌که بر حق است از آن‌که بر باطل است؟ فرمود: شما چه جواب می‌گویید؟ گفت: هیچ! فرمود: بگویید وقتی که چنین امر واقع شود تصدیق می‌کند آن‌که پیش از وقوعش به او ایمان داشته"<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۶، ح ۵۰.</ref>. و نیز به هشام بن سالم فرمود: "بگویید آن کس که ما را خبر داد پیش از وقوعش و تو منکر هستی او راستگو است"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۵، ح ۴۸.</ref>.
 
حاصل این‌که آنان‌که اطلاع قبلی دارند برحسب روایات که به ایشان رسیده و بعد هم امر مطابق آن واقع می‌شود هیچ جای تردید برای ایشان باقی نمی‌ماند. و این است آن‌که [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "امر ما در وقت تحققش از خورشید روشن‌تر است"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۰۴، ح ۳۱.</ref>.
 
یعنی: برای آنان‌که قبل از وقوع آگاه شده‌اند. پس ضمنا فایده دانستن این روایات و نقل آن‌ها هم معلوم شد. وجه دیگر نیز برای رفع اشتباه می‌توان گفت: و او چنان‌که از اخبار استفاده شده آن است که صدای اول جبرئیل فزع آورنده است و هم صدای آسمانی است و صدای ابلیس نه فزع آورنده و مهیب است و نه از آسمان بلکه از زمین است و صدای آسمان امتیازش از صدای زمین واضح است.
:::::*'''دو ندای دیگر در ماه رمضان، ایضا در وقت فجر و غروب خورشید''': این ندا تصریح به حتمیت او نشده و منادی نیز معلوم نیست و روزش نیز معلوم نیست و آن‌چه نزد این حقیر ظاهر است آن است که این ندا از علامات نیست و در رمضان دوم که بعد از ظهور است خواهد بود هنگام جنگ با سفیانی و دجال. از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} فرمود: "منادی ندا می‌کند در ماه رمضان از ناحیه مشرق در وقت فجر: {{عربی|""یا أهل الهدی اجتمعوا""}}:‌ای اهل هدایت جمع شوید! و منادی ندا می‌کند از طرف مغرب بعد از غروب خورشید (بعد از غروب شفق به سند دیگر): {{عربی|""یا أهل الباطل اجتمعوا""}}:‌ای اهل باطل جمع شوید" و فردای آن روز خورشید رنگ‌به‌رنگ شود، پس زرد شود باز سیاه و تیره گردد و روز سوم خداوند بین حق و باطل جدا کند".
:::::*'''دو ندای دیگر در ماه رمضان، ایضا در وقت فجر و غروب خورشید''': این ندا تصریح به حتمیت او نشده و منادی نیز معلوم نیست و روزش نیز معلوم نیست و آن‌چه نزد این حقیر ظاهر است آن است که این ندا از علامات نیست و در رمضان دوم که بعد از ظهور است خواهد بود هنگام جنگ با سفیانی و دجال. از [[امیر المؤمنین]] {{ع}} فرمود: "منادی ندا می‌کند در ماه رمضان از ناحیه مشرق در وقت فجر: {{عربی|""یا أهل الهدی اجتمعوا""}}:‌ای اهل هدایت جمع شوید! و منادی ندا می‌کند از طرف مغرب بعد از غروب خورشید (بعد از غروب شفق به سند دیگر): {{عربی|""یا أهل الباطل اجتمعوا""}}:‌ای اهل باطل جمع شوید" و فردای آن روز خورشید رنگ‌به‌رنگ شود، پس زرد شود باز سیاه و تیره گردد و روز سوم خداوند بین حق و باطل جدا کند".
::::::در سند دیگر فرمود: "خداوند جدا کند بین حق و باطل به خروج دابة الارض"<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۲۰۰؛ بحارالانوار، ج ۵۳، ۸۴، ح ۸۶.</ref>.
 
::::::پس معلوم می‌شود که در رمضان دوم است، زیراکه خروج دابة الارض بعد از ظهور است [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "دنیا نخواهد رفت تا این‌که منادی از آسمان ندا کند:‌ای اهل حق جمع شوید، پس همه در یک محل جمع شوند، باز مرتبه دیگر ندا کند:‌ای اهل باطل جمع شوید، پس همه در یک محل جمع شوند".
در سند دیگر فرمود: "خداوند جدا کند بین حق و باطل به خروج دابة الارض"<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۲۰۰؛ بحارالانوار، ج ۵۳، ۸۴، ح ۸۶.</ref>.
::::::[[ابان بن تغلب]] گفت: "آیا می‌توانند این گروه داخل در آن گروه شوند؟" فرمود: "نه به خدا قسم و این گفته خداوند است که فرموده: {{متن قرآن|مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىَ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ}}<ref>آل عمران، ۱۷۹.</ref>
 
پس معلوم می‌شود که در رمضان دوم است، زیراکه خروج دابة الارض بعد از ظهور است [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "دنیا نخواهد رفت تا این‌که منادی از آسمان ندا کند:‌ای اهل حق جمع شوید، پس همه در یک محل جمع شوند، باز مرتبه دیگر ندا کند:‌ای اهل باطل جمع شوید، پس همه در یک محل جمع شوند".
 
[[ابان بن تغلب]] گفت: "آیا می‌توانند این گروه داخل در آن گروه شوند؟" فرمود: "نه به خدا قسم و این گفته خداوند است که فرموده: {{متن قرآن|مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىَ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ}}<ref>آل عمران، ۱۷۹.</ref>
::::::چنین نبوده و نیست که خداوند واگذارد مؤمنین را بر آن‌چه شما هستید، تا این‌که خبیث را از طیب جدا کند"<ref>غیبت نعمانی، ص ۲۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۶۵، ح ۱۴۵.</ref>. در حدیث دیگر به عجلان فرمود: "روزها و شب‌ها نخواهد گذشت، تا این‌که منادی ندا کند از آسمان: {{عربی|""یا أهل الحق اعتزلوا و یا أهل الباطل اعتزلوا""}} "ای اهل حق! جدا شوید و‌ای اهل باطل جدا شوید، پس این جماعت از آن جماعت منعزل و جدا شوند". گفت: "بار دیگر مخلوط خواهند شد؟" فرمود: "کلا خداوند در قرآن فرموده: {{متن قرآن|مَا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ...}}<ref>الزام الناصب، ج ۲، ۱۱۲؛ تفسیر نور الثقلین ۱، ۴۱۴، ح ۴۴۷.</ref> این دو حدیث مانند حدیث [[امیر المؤمنین]] {{ع}} است، ولی تصریح ندارد به این‌که در ماه رمضان است.
::::::چنین نبوده و نیست که خداوند واگذارد مؤمنین را بر آن‌چه شما هستید، تا این‌که خبیث را از طیب جدا کند"<ref>غیبت نعمانی، ص ۲۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۶۵، ح ۱۴۵.</ref>. در حدیث دیگر به عجلان فرمود: "روزها و شب‌ها نخواهد گذشت، تا این‌که منادی ندا کند از آسمان: {{عربی|""یا أهل الحق اعتزلوا و یا أهل الباطل اعتزلوا""}} "ای اهل حق! جدا شوید و‌ای اهل باطل جدا شوید، پس این جماعت از آن جماعت منعزل و جدا شوند". گفت: "بار دیگر مخلوط خواهند شد؟" فرمود: "کلا خداوند در قرآن فرموده: {{متن قرآن|مَا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ...}}<ref>الزام الناصب، ج ۲، ۱۱۲؛ تفسیر نور الثقلین ۱، ۴۱۴، ح ۴۴۷.</ref> این دو حدیث مانند حدیث [[امیر المؤمنین]] {{ع}} است، ولی تصریح ندارد به این‌که در ماه رمضان است.
::::::از جمله نداها، ندایی است که به نام [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و معرفی او به حسب و نسب در هنگام ظهور صورت و بدن خواهد بود و ذکر آن در آیات سماوی دیگر بعد از نداهای آسمانی خواهد شد.
 
از جمله نداها، ندایی است که به نام [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و معرفی او به حسب و نسب در هنگام ظهور صورت و بدن خواهد بود و ذکر آن در آیات سماوی دیگر بعد از نداهای آسمانی خواهد شد.
:::::*'''ندای دیگر ندای حضرت صاحب الامر {{ع}} در ذیحجه‌''': آن حضرت به صدایی که همه عالم بشنوند از مکه خود را معرفی می‌کند و مردم را به سوی خود دعوت می‌کند<ref>اثباة الهداة، ج ۳، ۵۸۲، ح ۷۷۱؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۶، ح ۷۹.</ref>. شرح آن در کیفیت ظهور خواهد آمد.
:::::*'''ندای دیگر ندای حضرت صاحب الامر {{ع}} در ذیحجه‌''': آن حضرت به صدایی که همه عالم بشنوند از مکه خود را معرفی می‌کند و مردم را به سوی خود دعوت می‌کند<ref>اثباة الهداة، ج ۳، ۵۸۲، ح ۷۷۱؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۰۶، ح ۷۹.</ref>. شرح آن در کیفیت ظهور خواهد آمد.
:::::*'''ندای جبرئیل در ذیحجه‌''': [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "اول کسی که با قائم بیعت می‌کند جبرئیل است در صورت مرغ سفیدی، آن‌گاه یک پای خود را بر بیت الله الحرام می‌گذارد و پای دیگر بر بیت المقدس و به آواز رسا ندا می‌کند که همه خلایق بشنوند: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>نحل، ۱.</ref> آمده امر خداوند پس عجله مکنید آن را"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۵، ح ۱۸.</ref>.
:::::*'''ندای جبرئیل در ذیحجه‌''': [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "اول کسی که با قائم بیعت می‌کند جبرئیل است در صورت مرغ سفیدی، آن‌گاه یک پای خود را بر بیت الله الحرام می‌گذارد و پای دیگر بر بیت المقدس و به آواز رسا ندا می‌کند که همه خلایق بشنوند: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>نحل، ۱.</ref> آمده امر خداوند پس عجله مکنید آن را"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۸۵، ح ۱۸.</ref>.
::::::ندای دیگر نیز در هنگام گرفتن بیعت برای آن حضرت می‌کند، [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "در مقابل او در مابین رکن و مقام ایستاده و می‌گوید: {{عربی|""البیعة لله""}}<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۳، ح ۴۵۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۰، ح ۳۰.</ref>.
 
ندای دیگر نیز در هنگام گرفتن بیعت برای آن حضرت می‌کند، [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "در مقابل او در مابین رکن و مقام ایستاده و می‌گوید: {{عربی|""البیعة لله""}}<ref>غیبت طوسی، ص ۴۵۳، ح ۴۵۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ۲۹۰، ح ۳۰.</ref>.
:::::*'''ندای دیگر در عاشورا به امارت آن حضرت بعد از قتل نفس زکیه‌''': عمار یاسر گفت: "بعد از قتل نفس زکیه و برادرش منادی از آسمان ندا کند: ایها الناس، امیر شما فلان است و آن مهدی است که پر می‌کند زمین را از قسط و عدل بعد از آن‌که از جور و ظلم پرشده"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۶۴، ح ۴۷۹؛ منتخب الاثر، ص ۵۵۷، ح ۱۸.</ref>. [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "ندا می‌شود به اسم قائم {{ع}} و او در پشت مقام ابراهیم ایستاده است، پس او را می‌آورند و گفته می‌شود دیگرچه انتظاری داری به نام تو ندا شد، پس دست او را می‌گیرند و با او بیعت می‌کنند<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۶؛ منتخب الاثر، ص ۵۷۸، ح ۳.</ref>. معلوم می‌شود که این ندا قبل از بیعت است.
:::::*'''ندای دیگر در عاشورا به امارت آن حضرت بعد از قتل نفس زکیه‌''': عمار یاسر گفت: "بعد از قتل نفس زکیه و برادرش منادی از آسمان ندا کند: ایها الناس، امیر شما فلان است و آن مهدی است که پر می‌کند زمین را از قسط و عدل بعد از آن‌که از جور و ظلم پرشده"<ref>غیبت طوسی، ص ۴۶۴، ح ۴۷۹؛ منتخب الاثر، ص ۵۵۷، ح ۱۸.</ref>. [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "ندا می‌شود به اسم قائم {{ع}} و او در پشت مقام ابراهیم ایستاده است، پس او را می‌آورند و گفته می‌شود دیگرچه انتظاری داری به نام تو ندا شد، پس دست او را می‌گیرند و با او بیعت می‌کنند<ref>غیبت نعمانی، ص ۱۷۶؛ منتخب الاثر، ص ۵۷۸، ح ۳.</ref>. معلوم می‌شود که این ندا قبل از بیعت است.
:::::*'''ندای دیگر: امر به خروج به سوی مکه برای نصرت او''': حذیفه از [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "هرگاه هنگام خروج قائم {{ع}} شود (خروج غیر ظهور، است وقتی است که قیام به شمشیر می‌کند) منادی از آسمان ندا می‌کند: قطع شد و تمام شد مدت ستمگران، بهترین امت محمد {{صل}} والی امر شد، پس ملحق شوید به مکه، پس خارج می‌شوند به سوی اونجباء از مصر و ابدال از شام و مردان قوی‌دل از عراق که رهبان صفتند در شب و شیرانند در روز"<ref>اختصاص، ص ۲۰۸؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۵۵۷، ح ۶۰۷.</ref>. ممکن است از عبارت (بهترین امت والی امر شد) استفاده شود که این ندا بعد از آن ندا و تمامیت بیعت است. و الله العالم.
:::::*'''ندای دیگر: امر به خروج به سوی مکه برای نصرت او''': حذیفه از [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "هرگاه هنگام خروج قائم {{ع}} شود (خروج غیر ظهور، است وقتی است که قیام به شمشیر می‌کند) منادی از آسمان ندا می‌کند: قطع شد و تمام شد مدت ستمگران، بهترین امت محمد {{صل}} والی امر شد، پس ملحق شوید به مکه، پس خارج می‌شوند به سوی اونجباء از مصر و ابدال از شام و مردان قوی‌دل از عراق که رهبان صفتند در شب و شیرانند در روز"<ref>اختصاص، ص ۲۰۸؛ اثباة الهداة، ج ۳، ۵۵۷، ح ۶۰۷.</ref>. ممکن است از عبارت (بهترین امت والی امر شد) استفاده شود که این ندا بعد از آن ندا و تمامیت بیعت است. و الله العالم.
خط ۱۱۵: خط ۱۵۳:
::::#و در برخی از آنها تعبیر {{عربی|"هَزهٌ"}} آمده، مثل روایت دیلمی<ref>دیلمی، الفردوس بمأثور الخطاب، ج ۵، ص ۴۵۵، ح ۸۷۲۹.</ref>، و آن به معنای حرکت، لرزه و زلزله می‌باشد<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۵، ص ۸۶.</ref>.
::::#و در برخی از آنها تعبیر {{عربی|"هَزهٌ"}} آمده، مثل روایت دیلمی<ref>دیلمی، الفردوس بمأثور الخطاب، ج ۵، ص ۴۵۵، ح ۸۷۲۹.</ref>، و آن به معنای حرکت، لرزه و زلزله می‌باشد<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۵، ص ۸۶.</ref>.
::::#پس اگر در برخی از آنها "صوت" تعبیر شده، مانند روایت ثعلبی<ref>ثعلبی، الکشف و البیان، ج ۷، ص ۱۵۷؛ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۳، ص ۸۹.</ref>، صوت به معنای صدا می‌باشد و قابل جمع با صدای فرو ریختن دیوار، کوه، زلزله، رانش زمین و امثال آن می‌باشد.
::::#پس اگر در برخی از آنها "صوت" تعبیر شده، مانند روایت ثعلبی<ref>ثعلبی، الکشف و البیان، ج ۷، ص ۱۵۷؛ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۳، ص ۸۹.</ref>، صوت به معنای صدا می‌باشد و قابل جمع با صدای فرو ریختن دیوار، کوه، زلزله، رانش زمین و امثال آن می‌باشد.
::::::از این بررسی کوتاه به این نتیجه می‌رسیم که [[صیحه آسمانی|بانگ آسمانی]] که از [[نشانه‌های حتمی]] می‌باشد، در ماه رمضان، در شب جمعه و در شب بیست و سوم آن، مقارن با [[ظهور]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} خواهد بود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص .</ref>.
 
از این بررسی کوتاه به این نتیجه می‌رسیم که [[صیحه آسمانی|بانگ آسمانی]] که از [[نشانه‌های حتمی]] می‌باشد، در ماه رمضان، در شب جمعه و در شب بیست و سوم آن، مقارن با [[ظهور]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} خواهد بود»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]]، ص .</ref>.
}}
}}
{{پرسمان ندای آسمانی}}
{{پرسمان ندای آسمانی}}
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش