شباهت فاطمه زهرا به مادر حضرت مسیح چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

:::::#هر دو صدیقه هستند. [[مفضل بن عمر]] گوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: چه کسی [[فاطمه زهرا]] {{س}} را غسل داد؟ فرمود: [[امام علی|علی بن ابی‌طالب ]]{{ع}}. از کلامش دلتنگ شدم و برایم دشوار بود؛ پس، به من فرمود: گویا گرفتگی و دلتنگی برایت پیش آمد و سخنانم برایت گران بود؟ گفتم: بلی، قربانت شوم. فرمود: به خودت سختی و ناراحتی راه مده؛ چون‌که [[فاطمه]] {{س}} صدیقه بود. {{عربی|"فَإِنَّهَا صِدِّيقَةٌ لَمْ‏ يَكُنْ‏ يُغَسِّلُهَا إِلَّا صِدِّيقٌ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ مَرْيَمَ {{س}} لَمْ يُغَسِّلْهَا إِلَّا عِيسَى{{ع‏}}‏"}}<ref> یعنی [[حضرت زهرا]] {{س}} صدیقه بود، و صدیقه را غسل ندهد مگر [[صدیق]]؛ همان‌گونه که [[مریم]] را [[عیسی]] {{ع}} غسل داد؛ چون هر دو [[صدیق]] بودند.علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۱۴، ص۱۹۷؛ و خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن|وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ}} مائده، ۷۵.</ref>. مرحوم آقای [[فیروزآبادی]] به [[نقل]] از "حلیة الاولیاء" می‌نویسد: هرگز ندیدم کسی را راستگوتر از [[فاطمه زهرا]]، به غیر از پدرش<ref>{{عربی|"حِلْيَةِ أَبِي نُعَيْمٍ وَ مُسْنَدِ أَبِي يَعْلَى قَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَأَيْتُ‏ أَحَداً قَطُّ أَصْدَقَ‏ مِنْ‏ فَاطِمَةَ غَيْرَ أَبِيهَا ‏"}}؛ سیدمرتضی حسینی فیروزآبادی، فضائل الخمسة، ج۳، ص۱۸۱.</ref>.

:::::#هر دو سرور زنان [[عالم]] هستند؛ [[مریم]] سرور زنان زمان خویش بود، ولی [[فاطمه زهرا]] {{س}} سرور زنان همه [[جهان]] از اولین تا آخرین است<ref>{{عربی|"أَنَّ النَّبِيَّ{{صل}}، قَال‏: يَا فَاطِمَةُ أَ لَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ وَ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ؟"}}؛ ر.ک: سیدمرتضی حسینی فیروزآبادی، پیشین، ج۳، ص۱۷۱.</ref>.

:::::#هر دو طاهره بودند. {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}<ref>و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد؛ سوره آل عمران، ۴۲.</ref>. هم‌چنین [[یونس بن ظبیان]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند: "[[امام صادق|امام ششم]]{{ع}} فرمود: [[حضرت فاطمه]] دارای نُه اسم است: [[فاطمه]]، [[صدیقه]]، مبارکه، طاهره، زکیه و...."<ref>{{عربی|" عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقُ {{ع}}‏ لِفَاطِمَةَ {{س}} تِسْعَةُ أَسْمَاءٍ عِنْدَ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ فَاطِمَةُ وَ الصِّدِّيقَةُ وَ الْمُبَارَكَةُ وَ الطَّاهِرَةُ وَ الزَّكِيَّةُ وَ الرَّضِيَّةُ وَ الْمَرْضِيَّةُ وَ الْمُحَدَّثَةُ وَ الزَّهْرَاء ‏"}}؛ الحکم الظاهرة، ص۹۹.</ref>؛

:::::#برای هر دو از آسمان [[مائده]] می‌آمد<ref>علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۱۴، ص۱۹۸.</ref>.

:::::#هر دو، مورد [[لطف]] و عطای [[خداوند]] هستند. [[خداوند]] به [[مریم]]، [[عیسی]] را [[لطف]] فرمود: {{متن قرآن|يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِي}}<ref>"آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمه‌ای از خویش نوید می‌دهد (که) نامش مسیح پسر مریم است، در این جهان و در جهان واپسین آبرومند و از نزدیک‌شدگان (به خداوند) است"؛ سوره آل عمران، آیه:۴۵.</ref>. و در [[حدیث معراج]] آمده: "و به تو (ای [[محمد]] {{صل}}) بخشش نمودم تا از صلب و پشت [[علی]] {{ع}} یازده [[مهدی]] بیرون آورم که همه آن‌ها از ذریه تو از دوشیزه بتول ([[فاطمه زهرا]] {{س}}) می‌باشند. آخرین آنان مردی است که [[عیسی بن مریم]] پشت سرش به [[نماز]] می‌ایستد و [[زمین]] را از [[عدل]] و داد پر می‌کند، همان‌گونه که از سوی آنان ([[دشمنان]]، [[ستمگران]] و غاصبان) از [[ظلم]] و تجاوز پُر شده است"<ref>{{عربی|" وَ أَعْطَيْتُكَ‏ أَنْ‏ أُخْرِجَ‏ مِنْ‏ صُلْبِهِ‏ أَحَدَ عَشَرَ مَهْدِيّاً كُلُّهُمْ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ مِنَ الْبِكْرِ الْبَتُولِ وَ آخِرُ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُصَلِّي خَلْفَهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ مِنْهُمْ ظُلْماً وَ جَوْراً ‏"}}؛ شیخ صدوق، کمال‌الدین و تمام النعمة، ج۲، صص۲۵۱ و۳۰۹، حدیث لوح.</ref>

:::::#هر دو، مخاطب [[ملائکه]] بودند. مرحوم [[صدوق]] در امالی به اسنادش از [[ابن‌عباس]] در ضمن یک [[حدیث]] بلند، از [[پیامبر]] {{صل}} [[روایت]] می‌کند: آن حضرت درباره [[فاطمه]] و سختی‌هایی که پس از خودش بر آن بانوی بزرگوار وارد می‌گردد، فرمود: "سپس [[فاطمه]] {{س}} خودش را خوار می‌بیند پس از آن‌که در دوران زندگی پدرش عزیز بود. در این هنگام است که [[خداوند متعال]] اسباب انس او را با [[ملائکه]] فراهم می‌سازد و [[فرشتگان]] وی را مخاطب خود می‌سازند و به ایشان به آن‌چه که [[مریم]] را صدا کردند، ندا می‌کنند و می‌گویند:‌ای [[فاطمه]]! [[خداوند]] تو را برگزید و [[پاک]] نمود و بر همه زنان [[عالم]] [[برتری]] داد.‌ای [[فاطمه]]، [[عبادت]] کن و سجده و رکوع نما با کسانی که برای ذات [[پروردگار]] رکوع می‌کنند. پس از این، درد و الم به سراغ [[فاطمه]] می‌آید و مریض می‌شود، [[خدا]] [[مریم]] را به سراغ او می‌فرستد تا از او پرستاری نموده و با وی انس گیرد"<ref>{{عربی|" الأمالي للصدوق بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ‏ رَوَاهُ عَنِ النَّبِيِّ {{صل}}‏ أَنَّهُ قَالَ فِي فَاطِمَةَ {{ع}} وَ مَا يُصِيبُهَا مِنَ الظُّلْمِ بَعْدَهُ ثُمَ‏ تَرَى‏ نَفْسَهَا ذَلِيلَةً بَعْدَ أَنْ‏ كَانَتْ‏ فِي‏ أَيَّامِ‏ أَبِيهَا عَزِيزَةً فَعِنْدَ ذَلِكَ يُؤْنِسُهَا اللَّهُ تَعَالَى بِالْمَلَائِكَةِ فَنَادَتْهَا بِمَا نَادَتْ بِهِ مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَتَقُولُ يَا فَاطِمَةُ  {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى‏ نِساءِ الْعالَمِينَ‏‏}}  يَا فَاطِمَةُ  {{متن قرآن|اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ‏‏}}  ثُمَّ يَبْتَدِئُ بِهَا الْوَجَعُ فَتَمْرَضُ فَيَبْعَثُ اللَّهُ إِلَيْهَا مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ تُمَرِّضُهَا وَ تُؤْنِسُهَا فِي عِلَّتِهَا‏"}}؛ علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۰۵.</ref>. [[اسحاق بن جعفر بن عیسی بن [[زید بن علی بن الحسین]] {{ع}} نیز [[حدیث]] دیگری را به همین مضمون از [[حضرت صادق]] {{ع}} [[نقل]] نموده است<ref>علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۰۶.</ref>»<ref>[[میرتقی حسینی گرگانی|حسینی گرگانی؛میرتقی]]، [[ نزول مسیح و ظهور موعود (کتاب)|نزول مسیح و ظهور موعود]]، ص 64-67.</ref>.