به چه کسانی نایبان عام گویند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

== پاسخ نخست ==

[[پرونده:11773.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[رسول رضوی]]]]

«[[دین اسلام]]، [[آخرین دین الهی]] است که توسط [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]]{{صل}} از سوی [[خداوند متعال]] برای [[هدایت]] [[انسان‌ها]] به سوی کمال و خوش‌بختی دنیوی و اخروی، آورده شده است و باید همیشه کسی باشد که به [[تبلیغ]] و [[ترویج]] این [[دین]] و [[هدایت]] [[جامعه]] به سوی کمال، بپردازد. بعد از [[پیامبر]]{{صل}} [[امامان]]{{عم}} عهده‌دار این [[وظیفه]] بودند و به [[ترویج]] [[دین اسلام]] می‌پرداختند، لکن با آغاز [[غیبت کبرا]] و مستور شدن [[امام مهدی]] {{ع}} باید کسی عهده‌دار نقش [[هدایت]] [[جامعه]] می‌شد. [[ائمه]]{{عم}} و به‌ویژه [[امام مهدی]] {{ع}} قبل از آغاز [[غیبت کبرا]] شرایط و ضوابط کلی را برای [[رهبر]] [[جامعه]] در دوره [[غیبت]] بیان داشتند تا بعد از آغاز [[غیبت کبرا]]، هرکس آن شرایط و ضوابط را کسب کرد، زعیم و [[مرجع]] [[شیعیان]] باشد. در اصطلاح، به این شخص، [[نایب عام]] گفته می‌شود. شرایطی که از سوی [[ائمه]]{{عم}} برای [[نایبان عام]] ذکر شده، عبارت است از این‌که آنان باید از [[راویان احادیث]] [[اهل بیت]] {{عم}}، [[فقیه]]، باتقوا، [[مطیع]] [[اوامر الهی]]، [[حافظ]] [[دین]]، مخالف با [[هواهای نفسانی]] و ... باشند. این شرایط، در [[روایات]] مختلفی بیان شده است: