ویژگی‌های علم غیب خدا چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

ویژگی‌های علم غیب خدا چیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۰۸

۱۲٬۱۹۷ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۸

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۳۵۵

ویرایش

@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 {{پایان جمع شدن}}
-{{جمع شدن|۵. حجج الاسلام و المسلمین برنجکار و شاکر؛}}
+{{جمع شدن|۵. حجت الاسلام و المسلمین موسوی؛}}
+[[پرونده:120129.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[سید امین موسوی|موسوی]]]]
+حجت الاسلام و المسلمین '''[[سید امین موسوی]]'''، در مقاله ''«[[گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن (مقاله)|گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
+::::::«'''[[علم غیب]] خداوند در عهد قدیم:''' در عهد قدیم، خداوند دانای مطلق است؛ به این معنا که او به همه چیز آگاه است. دانشمندان یهود در این باره گفته‌اند: کیفیت مافوقِ طبیعی علم و دانش الهی واضح است؛ حتی پیش از آنکه موجودی در رحم مادر شکل گیرد، فکر او در حضور خداوند مکشوف است، حتی پیش از آنکه فکری در ضمیر انسان پدید آید، این فکر در حضور خداوند آشکار است و حتی پیش از آنکه انسان سخن بگوید، خداوند می‌داند در ضمیر او چیست. [[علم غیب]] به شیوهای ناگسستنی، با صفت علم لایتناهی پیوسته است. علاوه بر آنکه خداوند هر آنچه را بوده و هست، می‌داند، از آنچه بعداً به وقوع خواهد پیوست نیز اطلاع دارد و همه چیز به توسط ذات قدوس متبارک پیشبینی شده، پیش از آنکه روی دهد... از این رو گفته‌اند: اگر ذات قدوس متبارک "هنگام خلقت جهان" پیشبینی نکرده بود که بعد از ۲۶ دوره، فرزندان اسرائیل تورات را قبول خواهند کرد، چنین کلامی را در تورات نمی‌گذاشت: "به فرزندان اسرائیل فرمان ده"، "با فرزندان اسرائیل سخن بگو"<ref>برشیت ربا، ۱ :۶ .</ref>. و یا اینکه چرا داستان دوازده جاسوس، از موسی آمده است؟<ref>سفر اعداد: ۱۲.</ref>. به جهت اینکه ذات ۱ بیدرنگ بعد از شرح سعایت مریام قدوس متبارک پیشبینی کرده بود که جاسوسان، مطالبی ناروا و افتراآمیز درباره سرزمین کنعان خواهند گفت؛ از این رو، برای آنکه نگویند ما از مجازات بدگویی اطلاع نداشتیم، خداوند داستان جاسوسان را به داستان میریام پیوست، تا همه بدانند که بدگویی چگونه مجازاتی در پی دارد<ref>کهن، گنجینهای از تلمود: ۳۹ ـ ۴۰.</ref>. شواهد فراوانی در کتاب مقدس عهد قدیم بر گفتار اندیشمندان یهودی است که در آن خداوند گاهی توصیف به آگاهی از اعمالِ انسانها <ref>مزامیر، ۱۹ :۱ـ۶.</ref>، بعضی مواقع به دانای افکار<ref>اول شموئیل، ۷ :۱۶؛ اول پادشاهان، ۸ :۳۹؛ مزامیر، ۲۱ :۴۴.</ref>، گاهی هم توصیف به آگاهی همه امور ممکن، قطعی و احتمالی و عالم به اتفاقات واقعه در گذشته و آینده<ref>دانیال، ۲۲ :۲؛اشعیا، ۹ :۴۲</ref> و گاهی توصیف به پیشبینی قطعیِ آینده شده است <ref>اول شموئیل، ۱۰ :۱۳ـ۲۳؛ ۲۰ـ۱۷ :۳۸ ،یرمیاه</ref>.
+::::::'''[[علم غیب]] خداوند در عهد جدید:'''علما و محققان عهد جدید، همچون دانشمندان عهد قدیم، خداوند را دانای مطلق می‌دانند. هنری تیسن در این باره گفته است: علمِ خدا را حد و مرزی نیست. او از ازل همه چیز را به طور کامل درباره خود و در باره سایر امور می‌داند؛ خواه این امور واقعی باشند یا احتمالی، خواه گذشته باشند، یا حال و آینده. او همه چیز را بدون واسطه و همزمان و به طور کامل و حقیقتاً می‌داند. وجود نقشه و نظم و نظام در خلقت و وجود عقل در انسان، نشان دهنده علم مطلق خداست. این شواهد و نشانه‌ها در دنیای جاندار، دنیای بیجان در ارتباطات این دو جهان دیده می‌شود. عالی ترین مظهر آن، عقل انسان است. حضور مطلق خدا هم تأیید کننده علم مطلق اوست <ref>سلیمانی اردستانی، درآمدی بر الهیات تطبیقی اسلام و مسیحیت، ص:۱۰۸</ref>.
+::::::ول فارت پاننبگ گفته است: وقتی ما از علم خدا سخن می‌گوییم، مقصود آن است که از میان همه مخلوقاتش چیزی از او پوشیده نیست. همه چیز در حضور اوست و او آنها را در حضور خود دارد. این ضرورتاً به معنایی از علم و آگاهی که به انسانها نسبت داده می‌شود، نیست<ref>سلیمانی اردستانی، درآمدی بر الهیات تطبیقی اسلام و مسیحیت، ص:۱۰۸</ref>. موضوعی که در علم مطلق الهی میان علما و محققانِ پیرو عهد جدید مطرح است، علم ازلی الهی است که آیا خداوند درباره وقایع گذشته، حال و آینده پیشاپیش علم داشته است؟ جان کالوین گفته است: منظور ما از نسبت دادن علم ازلی به خداوند این است که همه چیز پیش چشمان او بوده‌اند و همواره پیش چشمان او باقی خواهند ماند، زیرا هیچ چیز نسبت به علم او، آینده یا گذشته نیست، بلکه همه چیز "حال" است و "حال" بودن همه چیز نسبت به علم او، به معنای یاد آوردن صورتهایی که پیش از آن در ذهن او شکل گرفته‌اند، نیست، آنچنانکه ظاهر شدن صورت اشیا، در اذهان ما آنها را به یاد ما می‌آورد، بلکه در واقع خداوند آنها را می‌بیند، چنانکه گویی واقعاً پیش روی او قرار دارند.
+::::::نلسون پایک در توضیح کلام کالوین می‌گوید: همه چیز برای خداوند "حال" است؛ به این معنا که او آنها را میبیند، چنانکه گویی آنها واقعاً پیش روی او قرار دارند... این نکته آخر بسیار جالب است، کالوین نشان داده است، اگر کسی معتقد باشد خداوند همه چیز را می‌بیند، چنانکه گویی "واقعاً پیش روی او قرار دارند"، خود را به این رأی ملزم ساخته است که خداوند همیشه علم داشته است که در جهان طبیعت چه چیز رخ خواهد داد<ref>پایک، کلام فلسفی، ص:۲۵۷ـ۲۵۸</ref>. دلیل علمای عهد جدید، کتاب مقدس است که خداوند را دانای مطلق دانسته و برای علم او حدود و مرزی قائل نیست<ref>رساله عبرانیان، ۴ :۱۳؛ انجیل متی، ۶ :۳۲</ref>. و همچنین در عهد جدید، علم سابق یا علم پیشوایی، صفتی از صفات خدای تعالی دانسته شده که به تمام حوادث قبل از وقوعشان آگاه بوده است <ref>اعمال رسولان، ۲ :۲۳؛ رساله اول پطرس، ۱ :۲</ref>. و این علم سابق خداوند ازلی است <ref>اعمال رسولان، ۱۵ :۱۸.</ref>.
+::::::'''[[علم غیب]] خداوند در قرآن:''' بر حسب اعتقاد علما و اندیشمندان اسلام، [[علم غیب]] ذاتی و مطلق که برای آن حد و مرزی نیست، منحصر به فرد و مخصوص ذات اقدس پروردگار است، زیرا غیر از خدا آنچه در عالم آفرینش وجود دارد، فقیر بالذّات بوده و دانش و توانایی خودشان را از خدا می‌گیرند؛ حتی برخی علمای [[اهل سنت]]، به خصوص گروه وهابیت پا را فراتر گذاشته، بر این باورند که [[علم غیب]] صفتی از صفات اختصاصی خداوند است و احدی از مخلوقات، هر چند به [[علم غیب]] تبعی، متصف به آن نمی‌شوند،<ref>ابن عبدالوهاب، مجموعة المؤلفات، ص:۴۱</ref>. چون این امر با تنزیه باری تعالی منافات دارد. چیزی که مختص به خداست، محال است موجودی در آن راه پیدا کند<ref>قمیصی، الصراع بين الاسلام و الوثنية، ۱ :ب</ref>. و بر این اساس، اعتقاد به [[علم غیب]] را برای غیر ذات حق تعالی موجب کفر، شرک و طاغوت می‌دانند<ref>ابن عبدالوهاب، مجموعة المؤلفات، ج۱،ص :۱۹۵</ref>. عمده دلیل بر [[علم غیب]] مطلق خداوند در اسلام، آیات قرآن کریم است که گاهی خداوند را دانای غیب آسمانها و زمین و افکار شمرده است. در سوره فاطر می‌فرماید: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}}﴾}} <ref> بی‌گمان خداوند دانای نهان آسمان‌ها و زمین است؛ او به اندیشه‌ها داناست ؛ سوره فاطر، آیه: ۳۸.</ref> و گاهی خداوند با صفات و نامهای {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ}}﴾}} <ref> دانای نهان و آشکار است ؛ سوره انعام، آیه:۷۳.</ref>، {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|عَالِمِ الْغَيْبِ}}﴾}} <ref>سوره سبأ، آیه: ۳.</ref> و {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|عَلاَّمُ الْغُيُوبِ}}﴾}} <ref> سوره مائده، آیه: ۱۰۹.</ref> دانسته شده است. و در جای دیگر، کلیدهای خزانه‌های غیب را نزد او دانسته و می‌فرماید: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|[[با توجه به آیه ۵۹ سوره انعام چگونه علم غیب غیر از خدا ثابت می‌شود؟ (پرسش)|وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ]]}}﴾}} <ref> و کلیدهای (چیزهای) نهان نزد اوست؛ (هیچ کس) جز او آنها را نمی‌داند؛ و او آنچه را در خشکی و دریاست می‌داند و هیچ برگی فرو نمی‌افتد مگر که او آن را می‌داند و هیچ دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و هیچ تر و خشکی نیست جز آنکه در کتابی روشن آمده است؛ سوره انعام، آیه: ۵۹.</ref>»<ref>[[گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن (مقاله)|گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن]]؛ ص: ۴۹ - ۵۱.</ref>.
+{{پایان جمع شدن}}
+{{جمع شدن|۶. حجج الاسلام و المسلمین برنجکار و شاکر؛}}
 [[پرونده:873589.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[رضا برنجکار]]]]
 ::::::حجج الاسلام و المسلمین '''دکتر [[رضا برنجکار|برنجکار]]''' و '''[[محمد تقی شاکر |شاکر ]]''' در مقاله ''«[[مسئله آگاهی از غیب و امکان آن از نگاه مفسران (مقاله)|مسئله آگاهی از غیب و امکان آن از نگاه مفسران]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
@@ خط ۶۳: / خط ۷۳: @@
 {{پایان جمع شدن}}
-{{جمع شدن|۶. حجت الاسلام و المسلمین خوش‌باور؛}}
+{{جمع شدن|۷. حجت الاسلام و المسلمین خوش‌باور؛}}
 [[پرونده:11270.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[داوود خوش‌باور|خوش‌باور]]]]
 حجت الاسلام و المسلمین '''[[داوود خوش‌باور]]'''، در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان ''«[[ علم غیب از دیدگاه فریقین (پایان‌نامه)| علم غیب از دیدگاه فریقین]]»'' در این‌باره گفته‌ است:
@@ خط ۷۴: / خط ۸۴: @@
 {{پایان جمع شدن}}
-{{جمع شدن|۷. پژوهشگران ماهنامه پرسمان؛}}
+{{جمع شدن|۸. پژوهشگران ماهنامه پرسمان؛}}
 [[پرونده:9030760879.jpg|100px|right|بندانگشتی|]]
 ::::::پژوهشگران ''«[[پرسمان (نشریه)|ماهنامه پرسمان]]»'' در مقاله «[[چند پاسخ درباره چگونگی علم امام (مقاله)|چند پاسخ درباره چگونگی علم امام]]» در پاسخ به این پرسش آورده‌اند:
@@ خط ۱۰۶: / خط ۱۱۶: @@
 [[رده:پرسش‌های علم غیب معصوم]]
 [[رده:پرسش‌های علم غیب امام]]
-[[رده:(اد): پرسش‌هایی با ۸ پاسخ]]
+[[رده:(اذ): پرسش‌هایی با ۹ پاسخ]]
-[[رده:(اد): پرسش‌های علم غیب معصوم با ۸ پاسخ]]
+[[رده:(اذ): پرسش‌های علم غیب معصوم با ۹ پاسخ]]
 [[رده:پاسخ‌هایی برای بازنویسی]]