|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جمع شدن|۱. حجج الاسلام و المسلمین مطهری و کاردان.}}
| |
| [[پرونده:11576.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[احمد مطهری]]]]
| |
| ::::::حجج الاسلام و المسلمین '''[[احمد مطهری|مطهری]]''' و '''[[غلام رضا کاردان|کاردان]]''' در کتاب ''«[[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)|علم پیامبر و امام در قرآن]]»'' در اینباره گفتهاند:
| |
| ::::::«بعضی از غیبها هستند که غیب مطلق هستند و برای هر زمان و هرکس در غیب هستند مانند ذات خداوند که هیچگاه و برای هیچکس تحت حواس ظاهری قرار نمیگیرد و امکان ندارد قرار بگیرد؛ این گونه اشیاء را تنها با دلیل عقلی و برهان میتوان قبول کرد و بدان آگاهی یافت وگرنه از نظر حواس ظاهری راهی بدان نیست. شایسته است که این دوگونه غیب را از هم جدا کرد و نام دسته اول را غیب نسبی و نام دسته دوم را غیب مطلق گذاشت. البته این تقسیمی که برای غیب و شهود میشود و در نتیجه برخی اقسام، غیب مطلق و برخی غیب نسبی و برخی شهود نامیده میشود از نطر علم محدود انسان است، اما از نطر خداوند اصولا غیب معنی ندارد بلکه علم و آگاهی وی نسبت به همه اشیاء بطور شهود و حضور است حتی ذات اقدس الهی که در نزد ما و نسبت به ما غیب مطلق شمرده میشود نسبت به خداوند اصلا غیب نیست بلکه ذات اقدس وی نزد وی حاضر است و همانطور که علم و آگاهی ما نسبت به خودمان بطور حضور و شهود است علم خداوند هم نسبت بخود بطور شهود است، و ذات در نزد ذات حاضر و حجابی بین عالم و معلوم است»<ref>[[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰.</ref>.
| |
| {{پایان جمع شدن}}
| |
|
| |
| ==عسکری امامخان== | | ==عسکری امامخان== |
| منشأ و قلمرو علم امام (پایاننامه) | | منشأ و قلمرو علم امام (پایاننامه) |
