غیب در لغت و اصطلاح به چه معناست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوعات وابسته    =  

| پاسخ‌دهنده        =

}}

'''[[غیب]] در لغت و اصطلاح به چه معناست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[علم غیب معصوم (پرسش)|علم غیب معصوم]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[علم غیب]]''' مراجعه شود.

| تصویر = 873432589.jpg

| پاسخ‌دهنده = محمد تقی سبحانی

«[[غیب]] در مقابل شهادت، به معنای هر چیزی است که از انسان پنهان باشد<ref>ابن منظـور، لسان العرب، ج۱، ص۶۵۴؛ فیومی، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج۲، ص۴۵۸.</ref> همچنانکه شهادت "حاضر بودن"، مراتب و کاربردهای گوناگونی دارد. معنای مقابل آن یعنی غیب نیز متفاوت است. هر معنا از حضور، غیبی متناسـب با آن را در برابر دارد <ref>مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷ ،ص۲۹۰.</ref>. می‌دانیم علم ذاتی و مطلق به [[غیب]] از آن خداوند متعال است؛ ولی خداوند بندگان برگزیده خود را در صورتی که بخواهد از حقایق پنهان آگاه می‌سازد. از برخی آیات و روایات می‌توان اینگونه استنباط کرد که گویا [[علم غیب]]، اصطلاحی برای اشاره به علم ذاتی و استقلالی به [[غیب]] است که مختص خداوند می‌باشد<ref>جعفر سبحانی، الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج۱ ،ص۱۸۸.</ref>. به همین جهت از به کارگیری این تعبیر در حد ممکن برای اشاره به علم [[پیامبر|پیامبر اکـرم]]{{صل}} و دیگر بندگان برگزیده خداوند به حقایق پنهان خودداری کرده و از تعبیر آگاه شدن از [[غیب]] یا علم با واسطه به [[غیب]] استفاده می‌کنیم. البته در مواردی که به ناچار برای روشنی بیشتر از این تعبیر یا تعابیر مشابه آن استفاده شود، مقصود آگاهی از حقایق غیبی به واسطه خداوند است»<ref>[[قلمرو علوم پیامبر امام علی و صحابه در مهم‌ترین منابع حدیثی اهل سنت (مقاله)|قلمرو علوم پیامبر امام علی و صحابه در مهم‌ترین منابع حدیثی اهل سنت]]؛ [[پژوهش‌نامه حکمت و فلسفه اسلامی (نشریه)|پژوهش‌نامه حکمت و فلسفه اسلامی]]؛ شماره۳. ص۳۹ - ۴۰.</ref>.

| عنوان پاسخ‌دهنده = ٢٥. حجت الاسلام و المسلمین هاشمی؛

| تصویر = 11720.JPG

«غیب در مقابل شهادت، به معنای هر چیزی است که از انسان پنهان باشد. بنابراین در معنای [[غیب]]، یک امر پنهان و فرد یا افرادی که آن چیز از آنان پنهان است، مورد توجه است. موجودات به لحاظ وجودی، خالی از حدود و نواقص نیستند. اموری که در محدوده ادراک هر موجود بوده و او نسبت به آنها احاطه دارد، برای او شهادت است و چیزی که از حد آگاهی او خارج باشد، برایش غیب خواهد بود. همچنان که شهادت (حاضر بودن)، کاربردهای مختلفی دارد، معنای مقابل آن یعنی غیب نیز متفاوت است. هر معنا از حضور، غیبی متناسب با آن را همراه دارد. شهادت گاهی با حضور در برابر دیدگان انسان (یا سایر حواس) و گاهی با حضور علمی در ذهن فرد است؛ در مقابل آن، غیب نیز در دو معنا به کار می‌رود: