عوامل سیاسی غیبت امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:1100214.jpg|100px|راست|بندانگشتی|[[محسن مهاجرنیا]]]]

* '''عدم [[بلوغ]] [[سیاسی]] [[مردم]]''': در [[فلسفه غیبت]] به این عامل توجه شده است و یکی از [[شرایط ظهور]] را به رشد و [[بلوغ]] و [[آمادگی مردم]] احاله داده است، در [[روایت]] آمده است که: {{متن حدیث|إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ لَا يَأْتِيكُمْ إِلَّا بَعْدَ إِيَاسٍ وَ لَا وَ اللَّهِ حَتَّى تُمَيَّزُوا وَ لَا وَ اللَّهِ حَتَّى تُمَحَّصُوا...}}<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۱۱.</ref>؛ این امر -[[ظهور امام عصر]]{{ع}}- جز پس از دوران [[ناامیدی]] به شما نخواهد رسید، نه به‌خدا تا اینکه شما به رشد و [[بلوغ]] برسید و از [[امتحان]] سربلند برآئید و تا مرزبندی [[شقاوت]] و [[سعادت]] مشخص نشود [[حضرت]] [[ظهور]] نخواهند کرد. خود آن [[حضرت]]{{ع}} هم فرموده‌اند: "اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] آنان را بر [[طاعت]] خویش موفق بدارد با قلوبی یکپارچه و رشد و [[آمادگی]] بر [[عهد]] خویش [[وفادار]] باشند به [[یمن]] لقای ما نائل شده و از [[فیض حضور]] ما بهره‌مند خواهند شد"<ref>بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.

* '''تعلل [[خواص]]''': کوتاهی [[خواص]] در [[یاری]] [[ائمه]] یکی از [[دلایل]] اساسی [[محرومیت]] [[جامعه اسلامی]] از [[فیض]] آنان بوده است. ۲۵ سال [[سکوت]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ناشی از [[خیانت]] [[خواص]] و کوتاهی آنان در [[یاری]] [[حضرت]] بود و بازگشت [[حضرت]]{{ع}} به صحنه [[سیاسی]] بعد از آن بود که [[حضرت]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِيَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ...}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۳.</ref>؛ اگر [[آمادگی]] و حضور اجتماع [[مردم]] و حاضران در صحنه نبود و [[حجت]] بر من تمام نمی‌شد به [[غیبت]] خود در صحنه [[قدرت]] ادامه می‌دادم. در [[ادبیات]] [[سیاسی]] نقش [[خواص]] با اصطلاح "حضور در صحنه" و "عمل" انقلابی یاد شده است و کوتاهی آنها با عبارت "تعلل" و فرو رفتن در [[آمال]] و [[آرزوها]] و [[خواهش‌های نفسانی]]، بیان گردیده است.

* '''[[حاکمیت]] [[جور]]''' فشار [[سیاسی]] دستگاه ظالمانه [[بنی عباس]] بر [[امام حسن عسکری]]{{ع}} را همه مورخان [[نقل]] کرده‌اند و [[لقب]] [[عسکر]] به جهت آن بود که [[حضرت]] تحت‌الحفظ در پادگان [[نظامی]] آنها [[زندگی]] می‌کرد و [[مهدی موعود]]{{ع}} در سن پنج سالگی از پادگان به پشت پرده [[غیبت]] رفته است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}}‌ در پیش‌گویی‌های خود از [[حضرت]] با تعبیر "[[غلام]] = [[جوان]]" یاد کرده است و می‌فرماید: {{متن حدیث|لَا بُدَّ لِلْغُلَامِ مِنْ غَيْبَةٍ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ يَخَافُ الْقَتْلَ}}<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۹۲.</ref>؛ برای آن [[جوان]] چاره‌ای جز [[غیبت]] نیست. گفته شد چرا ای [[رسول خدا]]؟ فرمودند که از [[قتل]] می‌ترسد.

* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].

[[رده:پرسش]]