تفسیر مأثور از معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۰۰: خط ۲۰۰:
[[زراره]] گوید: در کنار [[ابو جعفر]] ([[امام باقر]]{{ع}}) رو به خانۀ [[کعبه]] نشسته بودم، مردی از [[بجیله]] (قبیله‌ای از [[یمن]]) به نام [[عاصم بن عمر]] به آن حضرت گفت: [[کعب الاحبار]] می‌گوید: کعبه در هر صبح برای [[بیت المقدس]] [[سجده]] می‌کند. ابو جعفر{{ع}} فرمود: دربارۀ آنچه کعب گفته است، چه می‌گویی‌؟ گفت: راست است. [[ابو جعفر]]{{ع}} با حالت [[خشم]] فرمود: [[دروغ]] گفتی و [[کعب الاحبار]] [نیز] به تو [[دروغ]] گفته است.
[[زراره]] گوید: در کنار [[ابو جعفر]] ([[امام باقر]]{{ع}}) رو به خانۀ [[کعبه]] نشسته بودم، مردی از [[بجیله]] (قبیله‌ای از [[یمن]]) به نام [[عاصم بن عمر]] به آن حضرت گفت: [[کعب الاحبار]] می‌گوید: کعبه در هر صبح برای [[بیت المقدس]] [[سجده]] می‌کند. ابو جعفر{{ع}} فرمود: دربارۀ آنچه کعب گفته است، چه می‌گویی‌؟ گفت: راست است. [[ابو جعفر]]{{ع}} با حالت [[خشم]] فرمود: [[دروغ]] گفتی و [[کعب الاحبار]] [نیز] به تو [[دروغ]] گفته است.


[[زراره]] گوید: آن [[حضرت]] را ندیدم که به کسی جز او [این‌چنین] روی آورد و بگوید: دروغ گفتی! سپس فرمود: [[خدا]] هیچ بقعه‌ای را در [[زمین]] [[خلق]] نکرده که در نزدش محبوب‌تر و گرامی‌تر از این [[خانه]] باشد<ref>حویزی، نور الثقلین، ج۲، ص۲۱۴-۲۱۵. این روایت از کافی و سند آن نیز صحیح است.</ref>.
[[زراره]] گوید: آن [[حضرت]] را ندیدم که به کسی جز او این‌چنین روی آورد و بگوید: دروغ گفتی! سپس فرمود: [[خدا]] هیچ بقعه‌ای را در [[زمین]] [[خلق]] نکرده که در نزدش محبوب‌تر و گرامی‌تر از این [[خانه]] باشد<ref>حویزی، نور الثقلین، ج۲، ص۲۱۴-۲۱۵. این روایت از کافی و سند آن نیز صحیح است.</ref>.


در روایتی آمده است که [[امام رضا]]{{ع}} در تخطئۀ داستانی که در مورد [[حضرت داوود]]{{ع}} و دنبال کردن پرنده و نظر کردن به [[همسر]] اوریا و... نقل کرده‌اند، فرمود: {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>؛ {{متن حدیث|لَقَدْ نَسَبْتُمْ نَبِيّاً مِنْ أَنْبِيَاءِ اللَّهِ إِلَى التَّهَاوُنِ بِصَلَاتِهِ حَتَّى خَرَجَ فِي أَثَرِ الطَّيْرِ ثُمَّ بِالْفَاحِشَةِ ثُمَّ بِالْقَتْلِ}}<ref>بحرانی،البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۴۴، ح۲.</ref>؛
در روایتی آمده است که [[امام رضا]]{{ع}} در تخطئۀ داستانی که در مورد [[حضرت داوود]]{{ع}} و دنبال کردن پرنده و نظر کردن به [[همسر]] اوریا و... نقل کرده‌اند، فرمود: {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>؛ {{متن حدیث|لَقَدْ نَسَبْتُمْ نَبِيّاً مِنْ أَنْبِيَاءِ اللَّهِ إِلَى التَّهَاوُنِ بِصَلَاتِهِ حَتَّى خَرَجَ فِي أَثَرِ الطَّيْرِ ثُمَّ بِالْفَاحِشَةِ ثُمَّ بِالْقَتْلِ}}<ref>بحرانی،البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۴۴، ح۲.</ref>؛
۱۱۵٬۳۵۵

ویرایش