انتقادپذیری در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث|فَلَا تَكُفُّوا عَنِّي مَقَالَةً بِحَقٍّ أَوْ مَشُورَةً بِعَدْلٍ فَإِنِّي لَسْتُ فِي نَفْسِي بِفَوْقِ مَا أَنْ أُخْطِئَ وَ لَا آمَنُ ذَلِكَ مِنْ فِعْلِي إِلَّا أَنْ يَكْفِيَ اللَّهُ مِنْ نَفْسِي مَا هُوَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶.</ref>.

البته روشن است که رسیدن به چنین نقطه‌ای از [[حق‌پذیری]] و [[نقدپذیری]]، بدون [[خودسازی]] و [[تهذیب نفس]]، غیرممکن است.<ref>[[علی ذوعلم|ذوعلم، علی]]، [[امام علی و سیاست (مقاله)| مقاله «امام علی و سیاست»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۵.</ref>

== منابع ==