سیاستهای فرهنگی امام علی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)) |
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ') |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
* [[امام علی]]{{ع}}: بدان که برترینِ [[بندگان]] [[خداوند]] نزد او، پیشوای [[عادل]] است که راه یابد و [[راهنمایی]] کند تا سنتهای شناخته شده را بر پا دارد و بدعتهای ناشناخته را بمیراند. به [[درستی]] که سنتها پرتوافشانی هستند که نشانههایی دارند و [[بدعتها]] نیز پدیدهای آشکارند که نشانههایی دارند<ref>{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اعلَم أن أفضَلَ عِبادِ اللهِ عِندَ اللهِ إمامٌ عادِلٌ، هُدِی وهَدی، فَأَقامَ سُنةً مَعلومَةً، وأماتَ بِدعَةً مَجهولَةً، وإن السنَنَ لَنَیرَةٌ لَها أعلَامٌ، وإن البِدَعَ لَظاهِرَةٌ لَها أعلامٌ}} (نهج البلاغة، خطبه ۱۶۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | * [[امام علی]]{{ع}}: بدان که برترینِ [[بندگان]] [[خداوند]] نزد او، پیشوای [[عادل]] است که راه یابد و [[راهنمایی]] کند تا سنتهای شناخته شده را بر پا دارد و بدعتهای ناشناخته را بمیراند. به [[درستی]] که سنتها پرتوافشانی هستند که نشانههایی دارند و [[بدعتها]] نیز پدیدهای آشکارند که نشانههایی دارند<ref>{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اعلَم أن أفضَلَ عِبادِ اللهِ عِندَ اللهِ إمامٌ عادِلٌ، هُدِی وهَدی، فَأَقامَ سُنةً مَعلومَةً، وأماتَ بِدعَةً مَجهولَةً، وإن السنَنَ لَنَیرَةٌ لَها أعلَامٌ، وإن البِدَعَ لَظاهِرَةٌ لَها أعلامٌ}} (نهج البلاغة، خطبه ۱۶۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | ||
==[[انتقاد]] نه [[ستایش]]== | ==[[انتقاد]] نه [[ستایش]]== | ||
* [[امام علی]]{{ع}}- در سفارشنامهاش به [[مالک اشتر]]، پس از بازگویی ویژگیهای محرمان [[شایسته]]-: اینان را خاص خلوتها و مجلسهایت کن. سپس آن کس را بر دیگران بگزین که سخن تلخِ [[حق]] را به تو بیشتر بگوید و در آنچه [[خداوند]] از دوستانشنمیپسندد و بهگونهایاز تو سر میزند، کمتر یاریات دهد؛ و به [[پارسایان]] و [[راستگویان]] بپیوند و آنان را چنان بپرور که تو را فراوان نستایند، و با [[ستودن]] کار بیهودهای که نکردهای، خاطرت را شاد ننمایند که ستودنِ فراوان، [[خودپسندی]] آرَد و به [[خودخواهی]] وا دارد<ref>{{متن حدیث|الإمام علی{{ع}}- فی عَهدِهِ إلی مالِک الأَشتَرِ بَعدَ ذِکرِ خَصائِصِ البِطانَةِ الصالِحَةِ-: فَاتخِذ اولئِک خاصةً لِخَلَواتِک وحَفَلاتِک، ثُم | * [[امام علی]]{{ع}}- در سفارشنامهاش به [[مالک اشتر]]، پس از بازگویی ویژگیهای محرمان [[شایسته]]-: اینان را خاص خلوتها و مجلسهایت کن. سپس آن کس را بر دیگران بگزین که سخن تلخِ [[حق]] را به تو بیشتر بگوید و در آنچه [[خداوند]] از دوستانشنمیپسندد و بهگونهایاز تو سر میزند، کمتر یاریات دهد؛ و به [[پارسایان]] و [[راستگویان]] بپیوند و آنان را چنان بپرور که تو را فراوان نستایند، و با [[ستودن]] کار بیهودهای که نکردهای، خاطرت را شاد ننمایند که ستودنِ فراوان، [[خودپسندی]] آرَد و به [[خودخواهی]] وا دارد<ref>{{متن حدیث|الإمام علی{{ع}}- فی عَهدِهِ إلی مالِک الأَشتَرِ بَعدَ ذِکرِ خَصائِصِ البِطانَةِ الصالِحَةِ-: فَاتخِذ اولئِک خاصةً لِخَلَواتِک وحَفَلاتِک، ثُم لکن آثَرُهُم عِندَک أقوَلَهُم بِمُر الحَق لَک، وأقَلهُم مُساعَدَةً فیما یکونُ مِنک مِما کرِهَ اللهُ لِأَولِیائِهِ، واقِعاً ذلِک مِن هَواک حَیثُ وَقَعَ. وَالصَق بِأَهلِ الوَرَعِ وَالصدقِ، ثُم رُضهُم عَلی ألا یطروک ولا یبجَحوک بِباطِلٍ لَم تَفعَلهُ؛ فَإِن کثرَةَ الإِطراءِ تُحدِثُ الزهوَ، وتُدنی مِنَ العِزةِ}} (نهج البلاغة، نامه ۵۳).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۲۷۹-۲۸۲.</ref>. | ||
{{مدخل امام علی}} | {{مدخل امام علی}} | ||