جز
جایگزینی متن - 'مصونیت از اشتباه' به 'مصونیت از اشتباه'
(←پانویس) |
جز (جایگزینی متن - 'مصونیت از اشتباه' به 'مصونیت از اشتباه') |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
===معنای اصطلاحی=== | ===معنای اصطلاحی=== | ||
عصمت در اصطلاح بر اساس شخص و شیء معنای متفاوتی پیدا میکند، به این بیان که اگر بخواهیم عصمت را نسبت به شخص معنا کنیم باید بگوییم عصمت یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت | عصمت در اصطلاح بر اساس شخص و شیء معنای متفاوتی پیدا میکند، به این بیان که اگر بخواهیم عصمت را نسبت به شخص معنا کنیم باید بگوییم عصمت یک [[نیروی درونی]] [[حفاظت]] از [[گناه]] و [[مصونیت از اشتباه]] است که مایۀ [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفتهها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امام]] و انطباق آنها با [[دین حق]] و [[دین]] خداست و چون [[معصومین]] به خاطر قابلیت و [[لطف الهی]] میتوانند چنین نیرویی داشته باشند و از هر [[خطا]] و [[گناه]] مصون بمانند به ایشان [[معصوم]] میگویند<ref>ر.ک: [[عبدالحسین خسروپناه|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ص ۳۵۹ - ۳۶۲؛ .[[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[انسانشناسی (کتاب)|انسانشناسی]]، ص ۲۰۳</ref>. تمامی [[مسلمین]] نسبت به [[عصمت پیامبران]] [[اتفاق نظر]] دارند اما [[شیعیان]] [[دوازده امامی]] معتقدند چنین عصمتی برای [[اهل بیت پیامبر خاتم]] هم وجود دارد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۳۴۱. </ref>. اما اگر درصدد بیان عصمت برای غیر از [[شخصیت]] [[معصومین]] مانند [[قرآن کریم]] باشیم، عصمت به معنای عدم راهیابی [[باطل]]، کژی و [[تحریف]] در ساحت [[مقدس]] این [[کلام]] است<ref>ر.ک: [[حمید رضا شاکرین|شاکرین، حمید رضا]]، [[عصمت تام قرآن و برون دادهای آن (مقاله)|عصمت تام قرآن و برون دادهای آن]]؛ ص ۴. </ref>. | ||
بهعبارت دیگر عصمت، یعنی [[مصونیت]] از [[گناه]] و از [[اشتباه]]؛ یعنی [[معصومین]] نه تحت تأثیر [[هواهای نفسانی]] قرار میگیرند و [[مرتکب گناه]] میشوند و نه در کار خود دچار خطا و اشتباه میشوند و عصمت حدّ اعلای قابلیّت [[اعتماد]] را به آنها میدهد<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۱۶۰.</ref>. عصمت نهایت [[درجه]] [[ایمان]] است که هر اندازه ایمان زیادتر باشد عصمت از گناه هم زیادتر خواهد شد<ref>گفتارهای معنوی، ص۸۶.</ref>. | بهعبارت دیگر عصمت، یعنی [[مصونیت]] از [[گناه]] و از [[اشتباه]]؛ یعنی [[معصومین]] نه تحت تأثیر [[هواهای نفسانی]] قرار میگیرند و [[مرتکب گناه]] میشوند و نه در کار خود دچار خطا و اشتباه میشوند و عصمت حدّ اعلای قابلیّت [[اعتماد]] را به آنها میدهد<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۱۶۰.</ref>. عصمت نهایت [[درجه]] [[ایمان]] است که هر اندازه ایمان زیادتر باشد عصمت از گناه هم زیادتر خواهد شد<ref>گفتارهای معنوی، ص۸۶.</ref>. | ||