ضرورت حکومت اسلامی در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

| پرسش مرتبط  =  

}}

[[امام علی]]{{ع}} پس از عصر [[نبیّ اکرم]]{{صل}} نمونه‌ای عملی و بی‌مانند از حکومت اسلامی ارائه داد و آن را با نظریه‌ای کامل و دارای ابعادی منسجم مقرون ساخت که در منشور معروف آن بزرگوار به [[مالک اشتر]] آن‌گاه که وی را به [[فرمانروایی]] [[مصر]] گمارد، متبلور است. جامعه‌شناسان در شرح و تفصیل و تبیین و مقایسه این منشور با دیگر نظام‌های [[حکومتی]]، اهتمام فراوان مبذول داشته‌اند، این منشور خود دلیلی از دلائل [[امامت]] امام{{ع}} است که به وسیله آن [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} از سایر جریان‌هایی که نام [[اسلام]] و [[خلافت اسلامی]] را با خود یدک می‌کشند، متمایز می‌شود. افزون بر این دستور العمل [[اعجازآمیز]]، موارد دیگری از سخنان گهربار آن بزرگمرد که در [[نهج البلاغه]] و غیر آن به دستمان رسیده ما را بر به دست آوردن دیدگاه بی‌نظیر امام{{ع}} و اسلام در مورد اصول و فروغ فلسفه و [[نظام]] [[حکومت]]، [[یاری]] می‌دهد که به گونه‌ای فشرده به خطوط اصلی آن اشاره می‌کنیم.

حضرت با تشریح این که حکومت، کالایی ناپایدار و زودگذر است و نباید بدان [[مغرور]] شد می‌فرماید: {{متن حدیث|الدولة کما تقبل تدبر}}؛ [[دولت]]، همان‌گونه که رو می‌آورد، از دست می‌رود سپس فرمود: حکومت نمونه، حکومتی است که ارزشی بوده و سزاوار زمینه‌سازی و [[برنامه‌ریزی]] باشد.

{{مدخل وابسته}}

# [[آگاهی]] دادن به مردم؛

{{پایان مدخل وابسته}}

[[زمامدار]] نمونه باید از برخی صفات که مهم‌ترین عوامل [[پایداری]] [[حکومت]] اوست، برخوردار باشد از جمله:

{{مدخل وابسته}}

{{پایان مدخل وابسته}}

[[سخنان امام]]{{ع}} سرشار از بیان عوامل [[سقوط]] و آفت‌های حکومت‌هاست که به [[زمامداران]] و [[کارگزاران]] و [[فرمانروایان]] برای چاره‌جویی از گرفتار آمدن به دام آنها هشدار می‌دهد، از آن جمله:

{{مدخل وابسته}}