حمزة بن عبدالمطلب در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[مفسران]] آیه {{متن قرآن|وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}<ref>«و به کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند نوید ده که بوستان‌هایی خواهند داشت که جویبارهایی از بن آنها روان است. هرگاه میوه‌ای از آن بوستان‌ها روزی آنان گردد، می‌گویند این همان است که از پیش روزی ما شده بود و همانند آن برای آنان آورده می‌شود و آنها در آن همسرانی پاکیزه دارند و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۵.</ref> را در [[شأن]] [[علی]] {{ع}}، [[حمزه]] و [[جعفر]] و [[عبیده]] دانسته‌اند.<ref>تفسیر حبری، ص ۲۳۵؛ تفسیر فرات الکوفی، ص ۵۳؛ شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۹۶.</ref> این [[آیه]] به [[ایمان]] آورندگان و [[عمل صالح]] انجام دادگان، [[جاودانگی]] در [[بهشت]] در کنار [[همسران]] [[پاک]] و [[نعمت‌های بهشتی]] را نوید می‌دهد.

#به روایتی از [[ابن عباس]]، آیه {{متن قرآن|قُلْ أَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ}}<ref>«بگو آیا (می‌خواهید) شما را به بهتر از آن آگاه سازم؟ برای کسانی که پرهیزگارند نزد پروردگارشان بوستان‌هایی است که از بن آنها جویباران روان است؛ در آنها جاودانند و (آنان را) همسرانی پاکیزه و خشنودی از سوی خداوند خواهد بود و خداوند به (کار) بندگان، بیناست» سوره آل عمران، آیه ۱۵.</ref> در شأن علی {{ع}}، حمزه و عبیده فرود آمده است.<ref>تفسیر حبری، ص ۲۴۶؛ تفسیر فرات الکوفی، ص ۷۷؛ شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۱۵۱.</ref> در آیه پیشین، [[خدا]] به نعمت‌های [[دنیایی]] و مظاهر [[فریبنده]] آنها برای همه [[انسان‌ها]] اشاره می‌کند و در این آیه می‌فرماید که [[پرهیزکاران]] بهتر از این [[نعمت‌ها]] را نزد [[پروردگار]] خود دارند که همان جاودانگی در بهشت و نعمت‌های آن و همسرانی پاک و خوشنودی خداست. دو آیه پسین: {{متن قرآن|الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ }}<ref>«آنان که می‌گویند: پروردگارا! به راستی ما ایمان آورده‌ایم پس، از گناهان ما درگذر و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار! (همان) شکیبایان و راستگویان و فرمانپذیران و بخشندگان و آمرزش‌خواهان در سحرگاهان» سوره آل عمران، آیه ۱۶-۱۷.</ref> نیز به شرح حال این پرهیزکاران می‌پردازند که در [[مناجات]] با پروردگار خویش [[آمرزش]] و از او می‌خواهند که از [[کیفر]] [[دوزخ]] نگه دارد. آنان [[شکیبا]]، [[راستگو]]، پرستنده، گشاده ‌دست و [[اهل]] [[آمرزش‌خواهی]] در سحرگاه‌انند<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص ۷۷؛ البرهان، ج ۱، ص ۶۰۲.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[حمزة بن عبدالمطلب (مقاله)|مقاله «حمزة بن عبدالمطلب»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>

== منابع ==