پرش به محتوا

حق الیقین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==')
خط ۲۵: خط ۲۵:


[[حق‌الیقین]] در این معنا، یعنی فنای [[صفات بشری]] [[انسان کامل]] در [[صفات الهی]]؛ تا آنجا که در همه امور، هیچ اَنانیّت و هوای نفسی در او باقی نماند و همه جوارح ادراکی و تحریکی او، [[مظهر]] [[رضای الهی]] گردد<ref>{{عربی|حق الیقین: عبارة عن فناء العبد فی الحق و البقاء به علما و شهودا و حالا لا علما فقط، فعلم کل عاقل الموت علم‌الیقین فاذا عاین الملائکة، فهو عین‌الیقین، فاذا ذاق الموت فهو حق‌الیقین}} (کتاب التعریفات، ج۱، ص۴۰).</ref>. [[حدیث]] قرب نوافل به این معنا اشاره دارد<ref>حدیث قرب نوافل، از معتبرترین مضامین روایی در این زمینه است: {{متن حدیث|عَنْ حَمَّادِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ أَرْصَدَ لِمُحَارَبَتِي‏ وَ مَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدٌ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا}}.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۳۳۸.</ref>
[[حق‌الیقین]] در این معنا، یعنی فنای [[صفات بشری]] [[انسان کامل]] در [[صفات الهی]]؛ تا آنجا که در همه امور، هیچ اَنانیّت و هوای نفسی در او باقی نماند و همه جوارح ادراکی و تحریکی او، [[مظهر]] [[رضای الهی]] گردد<ref>{{عربی|حق الیقین: عبارة عن فناء العبد فی الحق و البقاء به علما و شهودا و حالا لا علما فقط، فعلم کل عاقل الموت علم‌الیقین فاذا عاین الملائکة، فهو عین‌الیقین، فاذا ذاق الموت فهو حق‌الیقین}} (کتاب التعریفات، ج۱، ص۴۰).</ref>. [[حدیث]] قرب نوافل به این معنا اشاره دارد<ref>حدیث قرب نوافل، از معتبرترین مضامین روایی در این زمینه است: {{متن حدیث|عَنْ حَمَّادِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ أَرْصَدَ لِمُحَارَبَتِي‏ وَ مَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدٌ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا}}.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۲ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۲ ص ۳۳۸.</ref>
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==