دعوت در سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

دعوت [[جامعه انسانی]] به سوی [[حق]]، به طور گام به گام و طی مراحل مختلف پس از [[تحمل سختی‌ها]] و [[مشکلات]] فراوان از سنت‌های بارز [[پیشوایان معصوم]] برای [[اصلاح]] جامعه انسانی و تشکیل [[نظام حکومتی]] [[اسلامی]] است. از آنجا که [[هدف]] از دعوت [[ائمه اطهار]]{{عم}} دگرگون ساختن [[جامعه جاهلی]] و ریشه‌کن‌سازی تمام نمادهای [[جاهلیت]] و پس‌مانده آنها با ارائه برنامه زندگانی نوین در میان [[امت اسلامی]] بود، پس چنین هدف مقدسی به [[تحمل]] [[مصائب]] فراوان و [[صبر]] و حوصله در پیمودن تدریجی آن نیاز داشت. ائمه اطهار{{عم}}، هیچ‌گاه از دعوت [[انسان‌ها]] به سوی حق و نمایاندن [[راه]] صحیح به ایشان بازنایستادند. این مهم در هر شرایطی، خواه [[زمان]] [[جنگ]] و یا [[صلح]]، همواره مورد توجه ایشان قرار داشت؛ اما در هر حال شرایط، [[مقتضیات زمان]] و امکانات موجود بود که [[میزان]] تأثیرگذاری و نتایج اهداف [[مقدس]] ایشان را نشان داده و [[تعیین]] می‌کرد<ref>سیره رسول خدا{{صل}} و ائمه اطهار{{عم}} در دعوت مردم به سوی حق، همواره چنان بود که در آغاز می‌کوشیدند راه صحیح را از طریق ارجاع و هدایت مردم به فطرت اصیل خویش، به آنان بشناسانند؛ اما غرق شدن در مسائل دنیوی و سوداگری‌های مادی، گاه آن‌چنان زنگار بر دل‌ها می‌نشاند که فطرت اصیل خود را به دست فراموشی می‌سپردند و یا نمی‌خواستند راه حق را دیده و با کلام صحیح را بشنوند.</ref>.<ref>[[محمد ملک‌زاده|ملک‌زاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۶۲.</ref>

== منابع ==