آثار زیارت امام حسین: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
در کتاب [[من لا یحضره الفقیه (کتاب)|من لا یحضره الفقیه]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: هر کس [[قبر]] [[حسین بن علی]]{{ع}} را زیارت کند، گناهانش پلی بر درگاه خانهاش میشوند که از آن میگذرد، همانگونه که هر کدامتان از پل میگذرد و آن را پشتِ سر میگذارد<ref>{{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} جُعِلَ ذُنُوبُهُ جِسْراً عَلَى بَابِ دَارِهِ ثُمَّ عَبَرَهَا كَمَا يُخَلِّفُ أَحَدُكُمُ الْجِسْرَ وَرَاءَهُ إِذَا عَبَرَهُ}} (کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۱، ح۳۱۷۲).</ref>. | در کتاب [[من لا یحضره الفقیه (کتاب)|من لا یحضره الفقیه]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: هر کس [[قبر]] [[حسین بن علی]]{{ع}} را زیارت کند، گناهانش پلی بر درگاه خانهاش میشوند که از آن میگذرد، همانگونه که هر کدامتان از پل میگذرد و آن را پشتِ سر میگذارد<ref>{{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} جُعِلَ ذُنُوبُهُ جِسْراً عَلَى بَابِ دَارِهِ ثُمَّ عَبَرَهَا كَمَا يُخَلِّفُ أَحَدُكُمُ الْجِسْرَ وَرَاءَهُ إِذَا عَبَرَهُ}} (کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۱، ح۳۱۷۲).</ref>. | ||
[[ریان بن شبیب]] از [[امام رضا]] نقل میکند: اگر خوش داری که [[خداوند]] عز و جل را [[پاک]] و بدون [[گناه]] [[ملاقات]] کنی، [[حسین]]{{ع}} را زیارت کن<ref>{{متن حدیث|إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ الْحُسَيْنَ{{ع}}}} (عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۲۹۹، ح۵۸).</ref> | [[ریان بن شبیب]] از [[امام رضا]] نقل میکند: اگر خوش داری که [[خداوند]] عز و جل را [[پاک]] و بدون [[گناه]] [[ملاقات]] کنی، [[حسین]]{{ع}} را زیارت کن<ref>{{متن حدیث|إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ الْحُسَيْنَ{{ع}}}} (عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۲۹۹، ح۵۸).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۳.</ref> | ||
==دعای [[فرشتگان]]== | ==دعای [[فرشتگان]]== | ||
[[مالک جهنی]] از امام صادق اینچنین نقل میکند: خداوند، فرشتهای با هزار [[فرشته]] همراهش بر امام حسین{{ع}} گماشته است تا بر او بگِریند و برای زائرانش [[آمرزش]] بطلبند و [[خدا]] را برای آنان بخوانند<ref>{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ وَكَّلَ بِالْحُسَيْنِ{{ع}} مَلَكاً فِي أَرْبَعَةِ آلَافِ مَلَكٍ يَبْكُونَهُ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِزُوَّارِهِ وَ يَدْعُونَ اللَّهَ لَهُمْ}} (کامل الزیارات، ص۱۷۶، ح۲۳۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۷، ح۲۴).</ref>. | [[مالک جهنی]] از امام صادق اینچنین نقل میکند: خداوند، فرشتهای با هزار [[فرشته]] همراهش بر امام حسین{{ع}} گماشته است تا بر او بگِریند و برای زائرانش [[آمرزش]] بطلبند و [[خدا]] را برای آنان بخوانند<ref>{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ وَكَّلَ بِالْحُسَيْنِ{{ع}} مَلَكاً فِي أَرْبَعَةِ آلَافِ مَلَكٍ يَبْكُونَهُ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِزُوَّارِهِ وَ يَدْعُونَ اللَّهَ لَهُمْ}} (کامل الزیارات، ص۱۷۶، ح۲۳۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۷، ح۲۴).</ref>. | ||
[[معاویة بن وهب]] از امام صادق نقل کرده است که: آنان که در [[آسمان]]، برای [[زائران]] حسین{{ع}} [[دعا]] میکنند، بیشتر از کسانیاند که در [[زمین]] برای ایشان، [[دعا]] میکنند<ref>{{متن حدیث|مَنْ يَدْعُو لِزُوَّارِهِ [أَي لِزُوَّارِ الْإِمَامِ الْحُسَيْنِ{{ع}}] فِي السَّمَاءِ أَكْثَرُ مِمَّنْ يَدْعُو لَهُمْ فِي الْأَرْضِ}} (الکافی، ج۴، ص۵۸۲، ح۱۱؛ ثواب الأعمال، ص۱۲۱، ح۴۴).</ref> | [[معاویة بن وهب]] از امام صادق نقل کرده است که: آنان که در [[آسمان]]، برای [[زائران]] حسین{{ع}} [[دعا]] میکنند، بیشتر از کسانیاند که در [[زمین]] برای ایشان، [[دعا]] میکنند<ref>{{متن حدیث|مَنْ يَدْعُو لِزُوَّارِهِ [أَي لِزُوَّارِ الْإِمَامِ الْحُسَيْنِ{{ع}}] فِي السَّمَاءِ أَكْثَرُ مِمَّنْ يَدْعُو لَهُمْ فِي الْأَرْضِ}} (الکافی، ج۴، ص۵۸۲، ح۱۱؛ ثواب الأعمال، ص۱۲۱، ح۴۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۴.</ref> | ||
==دعای [[اهل بیت]]{{عم}}== | ==دعای [[اهل بیت]]{{عم}}== | ||
[[داوود بن کثیر]] از [[امام صادق]] نقل میکند: [[فاطمه]]{{س}} دختر [[محمّد]]{{صل}} نزد [[زائران]] [[قبر]] فرزندش [[حسین]]{{ع}}، حضور مییابد و برای گناهانشان [[آمرزش]] میطلبد<ref>{{متن حدیث|إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ{{صل}} تَحْضُرُ لِزُوَّارِ قَبْرِ ابْنِهَا الْحُسَيْنِ{{ع}} فَتَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ذُنُوبَهُمْ}} (کامل الزیارات، ص۲۳۱، ح۳۴۳؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۵، ح۱۴).</ref>. | [[داوود بن کثیر]] از [[امام صادق]] نقل میکند: [[فاطمه]]{{س}} دختر [[محمّد]]{{صل}} نزد [[زائران]] [[قبر]] فرزندش [[حسین]]{{ع}}، حضور مییابد و برای گناهانشان [[آمرزش]] میطلبد<ref>{{متن حدیث|إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ{{صل}} تَحْضُرُ لِزُوَّارِ قَبْرِ ابْنِهَا الْحُسَيْنِ{{ع}} فَتَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ذُنُوبَهُمْ}} (کامل الزیارات، ص۲۳۱، ح۳۴۳؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۵، ح۱۴).</ref>. | ||
در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[ابن سنان]] آمده است: به امام صادق{{ع}} گفتم: فدایت شوم! پدرت درباره [[حج]] میفرماید: «هر درهمی که در آن هزینه شود، هزار [[درهم]]، حساب میشود». کسی که در راه پدرت حسین{{ع}} هزینه کند، چه دارد؟ فرمود: «ای فرزند سِنان! در برابر هر درهمش، هزار و هزار» و تا ده بار شمرد «و مانند آن، درجهاش را بر میکشند، و [[رضایت الهی]]، برایش بهتر است و دعای محمّد و [[امیر مؤمنان]] و [[امامان]]{{عم}} برایش نیکوتر است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ أَبَاكَ كَانَ يَقُولُ فِي الْحَجِّ يُحْسَبُ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ أَلْفُ دِرْهَمٍ فَمَا لِمَنْ يُنْفِقُ فِي الْمَسِيرِ إِلَى أَبِيكَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقَالَ يَا ابْنَ سِنَانٍ يُحْسَبُ لَهُ بِالدِّرْهَمِ أَلْفٌ وَ أَلْفٌ حَتَّى عَدَّ عَشَرَةً وَ يُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مِثْلُهَا وَ رِضَا اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ وَ دُعَاءُ مُحَمَّدٍ{{صل}} وَ دُعَاءُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ خَيْرٌ لَهُ}} (کامل الزیارات، ص۲۴۷، ح۳۶۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۰، ح۱).</ref> | در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[ابن سنان]] آمده است: به امام صادق{{ع}} گفتم: فدایت شوم! پدرت درباره [[حج]] میفرماید: «هر درهمی که در آن هزینه شود، هزار [[درهم]]، حساب میشود». کسی که در راه پدرت حسین{{ع}} هزینه کند، چه دارد؟ فرمود: «ای فرزند سِنان! در برابر هر درهمش، هزار و هزار» و تا ده بار شمرد «و مانند آن، درجهاش را بر میکشند، و [[رضایت الهی]]، برایش بهتر است و دعای محمّد و [[امیر مؤمنان]] و [[امامان]]{{عم}} برایش نیکوتر است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ أَبَاكَ كَانَ يَقُولُ فِي الْحَجِّ يُحْسَبُ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ أَنْفَقَهُ أَلْفُ دِرْهَمٍ فَمَا لِمَنْ يُنْفِقُ فِي الْمَسِيرِ إِلَى أَبِيكَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقَالَ يَا ابْنَ سِنَانٍ يُحْسَبُ لَهُ بِالدِّرْهَمِ أَلْفٌ وَ أَلْفٌ حَتَّى عَدَّ عَشَرَةً وَ يُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مِثْلُهَا وَ رِضَا اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ وَ دُعَاءُ مُحَمَّدٍ{{صل}} وَ دُعَاءُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ خَيْرٌ لَهُ}} (کامل الزیارات، ص۲۴۷، ح۳۶۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۵۰، ح۱).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۴.</ref> | ||
==[[طولانی شدن عمر]] و افزوده شدن روزی== | ==[[طولانی شدن عمر]] و افزوده شدن روزی== | ||
از [[عبدالملک خثعمی]] نقل است: [[امام]] [صادق{{ع}}] به من فرمود: «ای [[عبد]] الملک! [[زیارت امام حسین]]{{ع}} را وا مگذار و یارانت را به آن، [[فرمان]] بده که [[خداوند]]، عمرت را طولانی میکند و بر روزیات میافزاید و تو را خوش [[بخت]] میدارد و جز خوش بخت، از [[دنیا]] نمیروی و تو را جزو [[نیک]] بختان مینویسد»<ref>{{متن حدیث|قَالَ لِي يَا عَبْدَ الْمَلِكِ لَا تَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} وَ مُرْ أَصْحَابَكَ بِذَلِكَ يَمُدُّ اللَّهُ فِي عُمُرِكَ وَ يَزِيدُ اللَّهُ فِي رِزْقِكَ وَ يُحْيِيكَ اللَّهُ سَعِيداً وَ لَا تَمُوتُ إِلَّا سَعِيداً [شَهِيداً] وَ يَكْتُبُكَ سَعِيداً}} (کامل الزیارات، ص۲۸۶، ح۴۶۱؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۴۷، ح۱۲).</ref>. | از [[عبدالملک خثعمی]] نقل است: [[امام]] [صادق{{ع}}] به من فرمود: «ای [[عبد]] الملک! [[زیارت امام حسین]]{{ع}} را وا مگذار و یارانت را به آن، [[فرمان]] بده که [[خداوند]]، عمرت را طولانی میکند و بر روزیات میافزاید و تو را خوش [[بخت]] میدارد و جز خوش بخت، از [[دنیا]] نمیروی و تو را جزو [[نیک]] بختان مینویسد»<ref>{{متن حدیث|قَالَ لِي يَا عَبْدَ الْمَلِكِ لَا تَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} وَ مُرْ أَصْحَابَكَ بِذَلِكَ يَمُدُّ اللَّهُ فِي عُمُرِكَ وَ يَزِيدُ اللَّهُ فِي رِزْقِكَ وَ يُحْيِيكَ اللَّهُ سَعِيداً وَ لَا تَمُوتُ إِلَّا سَعِيداً [شَهِيداً] وَ يَكْتُبُكَ سَعِيداً}} (کامل الزیارات، ص۲۸۶، ح۴۶۱؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۴۷، ح۱۲).</ref>. | ||
[[هیثم بن عبداللّه]] از [[امام رضا]] نقل میکند: روزهای [[زیارت]] [[زائران]] [[حسین]]{{ع}}، جزو عمرشان حساب نمیشود<ref>{{متن حدیث|إِنَّ أَيَّامَ زَائِرِي الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} لَا تُعَدُّ مِنْ آجَالِهِمْ}} (تهذیب الأحکام، ج۶، ص۴۳، ح۹۰).</ref> | [[هیثم بن عبداللّه]] از [[امام رضا]] نقل میکند: روزهای [[زیارت]] [[زائران]] [[حسین]]{{ع}}، جزو عمرشان حساب نمیشود<ref>{{متن حدیث|إِنَّ أَيَّامَ زَائِرِي الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} لَا تُعَدُّ مِنْ آجَالِهِمْ}} (تهذیب الأحکام، ج۶، ص۴۳، ح۹۰).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۵.</ref> | ||
==زُدوده شدن [[غم]] و شاد شدن [[دل]]== | ==زُدوده شدن [[غم]] و شاد شدن [[دل]]== | ||
در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از یکی از [[راویان]] [[شیعه]]، از [[امام صادق]] نقل است: در [[پشت کوفه]]، قبری است که هیچ گاه [[گرفتاری]] نزد آن نمیآید، مگر آنکه [[خداوند]]، گِره از کارش میگشاید؛ یعنی [[قبر حسین]]{{ع}}<ref>{{متن حدیث|إِنَّ بِظَهْرِ الْكُوفَةِ لَقَبْراً مَا أَتَاهُ مَكْرُوبٌ قَطُّ إِلَّا فَرَّجَ اللَّهُ كُرْبَتَهُ يَعْنِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ{{ع}}}} (کامل الزیارات، ص۳۱۴، ح۵۳۲؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۴۵، ح۴).</ref>. | در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از یکی از [[راویان]] [[شیعه]]، از [[امام صادق]] نقل است: در [[پشت کوفه]]، قبری است که هیچ گاه [[گرفتاری]] نزد آن نمیآید، مگر آنکه [[خداوند]]، گِره از کارش میگشاید؛ یعنی [[قبر حسین]]{{ع}}<ref>{{متن حدیث|إِنَّ بِظَهْرِ الْكُوفَةِ لَقَبْراً مَا أَتَاهُ مَكْرُوبٌ قَطُّ إِلَّا فَرَّجَ اللَّهُ كُرْبَتَهُ يَعْنِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ{{ع}}}} (کامل الزیارات، ص۳۱۴، ح۵۳۲؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۴۵، ح۴).</ref>. | ||
[[اسماعیل بن جابر]] از امام صادق{{ع}} نقل میکند: حسین{{ع}} به [[رنج]] [و [[سختی]] [[شهید]] شد؛ و برای خداوند، سزاوار است که رنج کشیدهای نزد او نیاید، جز آنکه خداوند، خوش حالْ بازش گردانَد<ref>{{متن حدیث|إِنَّ الْحُسَيْنَ{{ع}} قُتِلَ مَكْرُوباً وَ حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَأْتِيَهُ مَكْرُوبٌ إِلَّا رَدَّهُ اللَّهُ مَسْرُوراً}} (کامل الزیارات، ص۳۱۲، ح۵۲۹؛ الغارات، ج۲، ص۸۵۷).</ref> | [[اسماعیل بن جابر]] از امام صادق{{ع}} نقل میکند: حسین{{ع}} به [[رنج]] [و [[سختی]] [[شهید]] شد؛ و برای خداوند، سزاوار است که رنج کشیدهای نزد او نیاید، جز آنکه خداوند، خوش حالْ بازش گردانَد<ref>{{متن حدیث|إِنَّ الْحُسَيْنَ{{ع}} قُتِلَ مَكْرُوباً وَ حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَأْتِيَهُ مَكْرُوبٌ إِلَّا رَدَّهُ اللَّهُ مَسْرُوراً}} (کامل الزیارات، ص۳۱۲، ح۵۲۹؛ الغارات، ج۲، ص۸۵۷).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۵.</ref> | ||
==تبدیل [[شوربختی]] به [[نیکبختی]]== | ==تبدیل [[شوربختی]] به [[نیکبختی]]== | ||
از [[عبداللّه بن میمون قداح]] نقل است: به [[امام]] [صادق{{ع}}] گفتم: [[پاداش]] آن کسی که با [[شناخت]] [[حقّ]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و بدون [[عار]] و [[تکبّر]] به زیارت او میرود، چیست؟ فرمود: «برایش هزار [[حجّ]] مقبول و هزار [[عمره]] مقبول مینویسند، و اگر شوربخت بوده، جزو نیکبختان میشود و هماره، در [[رحمت خدا]]، غوطهور است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لَهُ مَا لِمَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّهِ غَيْرَ مُسْتَنْكِفٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ قَالَ يُكْتَبُ لَهُ أَلْفُ حِجَّةٍ مَقْبُولَةٍ وَ أَلْفُ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ إِنْ كَانَ شَقِيّاً كُتِبَ سَعِيداً وَ لَمْ يَزَلْ يَخُوضُ فِي رَحْمَةِ اللَّهِ}} (کامل الزیارات، ص۲۷۴، ح۴۲۶؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۲۰، ح۶).</ref> | از [[عبداللّه بن میمون قداح]] نقل است: به [[امام]] [صادق{{ع}}] گفتم: [[پاداش]] آن کسی که با [[شناخت]] [[حقّ]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و بدون [[عار]] و [[تکبّر]] به زیارت او میرود، چیست؟ فرمود: «برایش هزار [[حجّ]] مقبول و هزار [[عمره]] مقبول مینویسند، و اگر شوربخت بوده، جزو نیکبختان میشود و هماره، در [[رحمت خدا]]، غوطهور است»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لَهُ مَا لِمَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّهِ غَيْرَ مُسْتَنْكِفٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ قَالَ يُكْتَبُ لَهُ أَلْفُ حِجَّةٍ مَقْبُولَةٍ وَ أَلْفُ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ إِنْ كَانَ شَقِيّاً كُتِبَ سَعِيداً وَ لَمْ يَزَلْ يَخُوضُ فِي رَحْمَةِ اللَّهِ}} (کامل الزیارات، ص۲۷۴، ح۴۲۶؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۲۰، ح۶).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۶.</ref> | ||
==[[محشور]] شدن با [[امام حسین]]{{ع}}== | ==[[محشور]] شدن با [[امام حسین]]{{ع}}== | ||
[[علی بن معمر]] از یکی از [[راویان]] [[شیعه]] نقل میکند: به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم: فلانی به من خبر داد که به شما گفته که من، نوزده [[حج]] و نوزده [[عمره]] گزاردهام، و شما به او فرمودهای: «یک حج و یک عمره دیگر بگزار، تا [[ثواب]] [[زیارت]] [[قبر حسین]]{{ع}} برایت نوشته شود». [[امام]]{{ع}} فرمود: «کدام یک را بیشتر [[دوست]] میداری؟ این که بیست حج و بیست عمره بگزاری یا با [[حسین]]{{ع}} [[محشور]] شوی؟». گفتم: نه؛ با حسین{{ع}} محشور شوم. فرمود: «پس ابا عبداللّه الحسین{{ع}} را زیارت کن»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنَّ فُلَاناً أَخْبَرَنِي أَنَّهُ قَالَ لَكَ إِنِّي حَجَجْتُ تِسْعَ عَشْرَةَ حَجَّةً وَ تِسْعَ عَشْرَةَ عُمْرَةً فَقُلْتَ لَهُ حُجَّ حَجَّةً أُخْرَى وَ اعْتَمِرْ عُمْرَةً أُخْرَى يُكْتَبْ لَكَ زِيَارَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقَالَ أَيُّمَا أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنْ تَحُجَّ عِشْرِينَ حَجَّةً وَ تَعْتَمِرَ عِشْرِينَ عُمْرَةً أَوْ تُحْشَرَ مَعَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقُلْتُ لَا بَلْ أُحْشَرُ مَعَ الْحُسَيْنِ{{ع}} قَالَ فَزُرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}}} (تهذیب الأحکام، ج۶، ص۴۸، ح۱۰۵؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۳۸، ح۵۴).</ref> | [[علی بن معمر]] از یکی از [[راویان]] [[شیعه]] نقل میکند: به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم: فلانی به من خبر داد که به شما گفته که من، نوزده [[حج]] و نوزده [[عمره]] گزاردهام، و شما به او فرمودهای: «یک حج و یک عمره دیگر بگزار، تا [[ثواب]] [[زیارت]] [[قبر حسین]]{{ع}} برایت نوشته شود». [[امام]]{{ع}} فرمود: «کدام یک را بیشتر [[دوست]] میداری؟ این که بیست حج و بیست عمره بگزاری یا با [[حسین]]{{ع}} [[محشور]] شوی؟». گفتم: نه؛ با حسین{{ع}} محشور شوم. فرمود: «پس ابا عبداللّه الحسین{{ع}} را زیارت کن»<ref>{{متن حدیث|قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنَّ فُلَاناً أَخْبَرَنِي أَنَّهُ قَالَ لَكَ إِنِّي حَجَجْتُ تِسْعَ عَشْرَةَ حَجَّةً وَ تِسْعَ عَشْرَةَ عُمْرَةً فَقُلْتَ لَهُ حُجَّ حَجَّةً أُخْرَى وَ اعْتَمِرْ عُمْرَةً أُخْرَى يُكْتَبْ لَكَ زِيَارَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقَالَ أَيُّمَا أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنْ تَحُجَّ عِشْرِينَ حَجَّةً وَ تَعْتَمِرَ عِشْرِينَ عُمْرَةً أَوْ تُحْشَرَ مَعَ الْحُسَيْنِ{{ع}} فَقُلْتُ لَا بَلْ أُحْشَرُ مَعَ الْحُسَيْنِ{{ع}} قَالَ فَزُرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}}} (تهذیب الأحکام، ج۶، ص۴۸، ح۱۰۵؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۳۸، ح۵۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۶.</ref> | ||
==[[تکریم]] شدن از جانب [[خدا]]== | ==[[تکریم]] شدن از جانب [[خدا]]== | ||
[[عبداللّه طحان]] از امام صادق{{ع}} اینگونه نقل کرده است که: [[روز قیامت]]، هیچ کس نیست، جز آنکه [[آرزو]] میکند که از [[زائران]] حسین{{ع}} باشد، به دلیل کرامتهایی که از سوی [[خدای متعال]] نسبت به زائران حسین{{ع}} میشود و او، آنها را میبیند<ref>{{متن حدیث|مَا مِنْ أَحَدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا وَ هُوَ يَتَمَنَّى أَنَّهُ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَيْنِ{{ع}} لِمَا يَرَى مِمَّا يُصْنَعُ بِزُوَّارِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مِنْ كَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى}} (کامل الزیارات، ص۲۵۸، ح۳۸۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۷۲، ح۱۸).</ref>. | [[عبداللّه طحان]] از امام صادق{{ع}} اینگونه نقل کرده است که: [[روز قیامت]]، هیچ کس نیست، جز آنکه [[آرزو]] میکند که از [[زائران]] حسین{{ع}} باشد، به دلیل کرامتهایی که از سوی [[خدای متعال]] نسبت به زائران حسین{{ع}} میشود و او، آنها را میبیند<ref>{{متن حدیث|مَا مِنْ أَحَدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا وَ هُوَ يَتَمَنَّى أَنَّهُ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَيْنِ{{ع}} لِمَا يَرَى مِمَّا يُصْنَعُ بِزُوَّارِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مِنْ كَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى}} (کامل الزیارات، ص۲۵۸، ح۳۸۸؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۷۲، ح۱۸).</ref>. | ||
در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[جابر جعفی]] آمده است: در [[روز عاشورا]] بر امام [[جعفر صادق]]{{ع}} در آمدم. به من فرمود: «اینان، زائران خدایند و بر زیارت شونده، لازم است که زائرش را گرامی بدارد»<ref>{{متن حدیث|دَخَلْتُ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ{{ع}} فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ فَقَالَ لِي هَؤُلَاءِ زُوَّارُ اللَّهِ وَ حَقٌّ عَلَى الْمَزُورِ أَنْ يُكْرِمَ الزَّائِرَ}} (کامل الزیارات، ص۳۲۳، ح۵۴۸).</ref> | در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[جابر جعفی]] آمده است: در [[روز عاشورا]] بر امام [[جعفر صادق]]{{ع}} در آمدم. به من فرمود: «اینان، زائران خدایند و بر زیارت شونده، لازم است که زائرش را گرامی بدارد»<ref>{{متن حدیث|دَخَلْتُ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ{{ع}} فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ فَقَالَ لِي هَؤُلَاءِ زُوَّارُ اللَّهِ وَ حَقٌّ عَلَى الْمَزُورِ أَنْ يُكْرِمَ الزَّائِرَ}} (کامل الزیارات، ص۳۲۳، ح۵۴۸).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۷.</ref> | ||
==[[شفاعت]] شدن توسط [[محمد]]{{صل}}== | ==[[شفاعت]] شدن توسط [[محمد]]{{صل}}== | ||
در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[عبداللّه بن یحیی کاهلی]] از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: هر کس میخواهد که [[روز قیامت]]، در سایه [[کرامت]] [[خداوند]] و در [[پناه]] [[شفاعت]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد، باید [[زائر]] [[حسین]]{{ع}} باشد که به [[لطف]] و کرامت و [[پاداش]] نیکوی خداوند، نائل خواهد شد و خداوند، از گناهی که در [[زندگی دنیا]] کرده، نخواهد پرسید، حتّی اگر گناهانش به اندازه شِنهای بزرگترین بیابان [[عربستان]] و کوههای این [[سرزمین]] و کفهای روی دریا باشد. همانا حسین{{ع}} و [[خاندان]] و یارانش، مظلومانه و به [[ستم]] و [[تشنه]]، [[شهید]] شدند<ref>{{متن حدیث|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي كَرَامَةِ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي شَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} فَلْيَكُنْ لِلْحُسَيْنِ{{ع}} زَائِراً يَنَالُ مِنَ اللَّهِ الْفَضْلَ وَ الْكَرَامَةَ [أَفْضَلَ الْكَرَامَةِ] وَ حُسْنَ الثَّوَابِ وَ لَا يَسْأَلُهُ عَنْ ذَنْبٍ عَمِلَهُ فِي حَيَاةِ الدُّنْيَا وَ لَوْ كَانَتْ ذُنُوبُهُ عَدَدَ رَمْلِ عَالِجٍ وَ جِبَالِ تِهَامَةَ وَ زَبَدِ الْبَحْرِ إِنَّ الْحُسَيْنَ{{ع}} قُتِلَ مَظْلُوماً مُضْطَهَداً نَفْسُهُ عَطْشَاناً هُوَ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ وَ أَصْحَابُهُ}} (کامل الزیارات، ص۲۸۹، ح۴۶۷؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۲۷، ح۳۳).</ref> | در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[عبداللّه بن یحیی کاهلی]] از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: هر کس میخواهد که [[روز قیامت]]، در سایه [[کرامت]] [[خداوند]] و در [[پناه]] [[شفاعت]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد، باید [[زائر]] [[حسین]]{{ع}} باشد که به [[لطف]] و کرامت و [[پاداش]] نیکوی خداوند، نائل خواهد شد و خداوند، از گناهی که در [[زندگی دنیا]] کرده، نخواهد پرسید، حتّی اگر گناهانش به اندازه شِنهای بزرگترین بیابان [[عربستان]] و کوههای این [[سرزمین]] و کفهای روی دریا باشد. همانا حسین{{ع}} و [[خاندان]] و یارانش، مظلومانه و به [[ستم]] و [[تشنه]]، [[شهید]] شدند<ref>{{متن حدیث|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي كَرَامَةِ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ فِي شَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} فَلْيَكُنْ لِلْحُسَيْنِ{{ع}} زَائِراً يَنَالُ مِنَ اللَّهِ الْفَضْلَ وَ الْكَرَامَةَ [أَفْضَلَ الْكَرَامَةِ] وَ حُسْنَ الثَّوَابِ وَ لَا يَسْأَلُهُ عَنْ ذَنْبٍ عَمِلَهُ فِي حَيَاةِ الدُّنْيَا وَ لَوْ كَانَتْ ذُنُوبُهُ عَدَدَ رَمْلِ عَالِجٍ وَ جِبَالِ تِهَامَةَ وَ زَبَدِ الْبَحْرِ إِنَّ الْحُسَيْنَ{{ع}} قُتِلَ مَظْلُوماً مُضْطَهَداً نَفْسُهُ عَطْشَاناً هُوَ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ وَ أَصْحَابُهُ}} (کامل الزیارات، ص۲۸۹، ح۴۶۷؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۲۷، ح۳۳).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۷.</ref> | ||
==وارد شدن به [[بهشت]]== | ==وارد شدن به [[بهشت]]== | ||
در کتاب [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] نقل شده است که: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس حسین را پس از شهادتش [[زیارت]] کند، به بهشت میرود»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ{{ع}} بَعْدَ مَوْتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ}} (الإرشاد، ج۲، ص۱۳۴).</ref> | در کتاب [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] نقل شده است که: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس حسین را پس از شهادتش [[زیارت]] کند، به بهشت میرود»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ{{ع}} بَعْدَ مَوْتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ}} (الإرشاد، ج۲، ص۱۳۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۸.</ref> | ||
==[[همراهی]] با [[اهل بیت]]{{عم}}== | ==[[همراهی]] با [[اهل بیت]]{{عم}}== | ||
در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[ابو اُسامه]] آمده است: شنیدم که امام صادق{{ع}} میفرماید: «هر کس میخواهد در کنار پیامبر، [[علی]] و [[فاطمه]]{{عم}} باشد، زیارت [[حسین بن علی]]{{ع}} را وا نگذارد»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي جِوَارِ نَبِيِّهِ{{صل}} وَ جِوَارِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ فَلَا يَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}}}} (کامل الزیارات، ص۲۶۰، ح۳۹۲؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۶۶، ح۵۴).</ref> | در کتاب [[کامل الزیارات (کتاب)|کامل الزیارات]] به نقل از [[ابو اُسامه]] آمده است: شنیدم که امام صادق{{ع}} میفرماید: «هر کس میخواهد در کنار پیامبر، [[علی]] و [[فاطمه]]{{عم}} باشد، زیارت [[حسین بن علی]]{{ع}} را وا نگذارد»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ فِي جِوَارِ نَبِيِّهِ{{صل}} وَ جِوَارِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ فَلَا يَدَعْ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}}}} (کامل الزیارات، ص۲۶۰، ح۳۹۲؛ بحار الأنوار، ج۱۰۱، ص۶۶، ح۵۴).</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۸۵۸.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||