|
|
| خط ۷۷: |
خط ۷۷: |
|
| |
|
| ==حقیقت وحی== | | ==حقیقت وحی== |
| * شناخت حقیقت وحی برای غیر [[پیامبران]] مقدور و ممکن نیست <ref> [[پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبائی (کتاب)|پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبائی]] ص ۱۴۵.</ref>.
| | {{اصلی|حقیقت وحی}} |
| * وحی رابطهای میان پیامبران با مبدأ آفرینش است تا از این راه قوانین و نیازمندیهای لازم بشری عرضه شود <ref> [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]] ص ۱۰۱.</ref>.
| |
| * بحث پیش رو برای یافتن علم اجمالی به ویژگیهای وحی است <ref> [[پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبائی (کتاب)|پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبائی]] ص ۱۴۵.</ref>.
| |
| | |
| #'''اسرارآمیز بودن''': وحی جریانی از عالم فرامادی است و عالم غیرمادی، ناشناخته و از ادراکات حسی و عقلی بشر برتر است و لذا علم امروزی تنها میتواند با تجربه حسی و عقل به ابعاد چیزی پیببرد.
| |
| #'''رابطه دوسویه''': دو ذات در گفتگوی وحی دخالت دارد: '''۱.''' ذات پیامدهنده که متکامل و واجب الوجود است. '''۲.''' مأمور و گیرنده پیام، که ممکن الوجود است.
| |
| #'''صیانت از خطا''': اولاً: وحی حضور حقایق هستی در محضر عالم است و قابلیت صدق و کذب را ندارد. ثانیاً: ادراکات حسی و عقلی خطاپذیرند؛ چون از سنخ مفاهیماند؛ ادراکات حضوری از قبیل مفاهیم نیستند و از خطا محفوظاند.
| |
| #'''غیرقابل تعلیم''': [[پیامبران]] بهوسیله وحی چیزی را مییابند که هیچ ربطی به استنباط شخصی آنان ندارند و قابل تعلیم به دیگران نیست. تفسیر [[پیامبر]] از محتوای وحی شاید بهصورت جملههایی به دیگران انتقال داده شود؛ ولی خود محتوا قابلانتقال نیست <ref> [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]] ص ۱۰۲ و ۱۰۳.</ref>.
| |
| #'''دریافت قلبی''': {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمينُ * عَلى قَلْبِكَ}}﴾}}. اگر منظور از قلب درون سینه باشد پس باید دیگر افراد نیز آن را دریابند حالآنکه چنین نیست. [[علامه طباطبائی]] رحمة الله علیه: [[پیامبر]] بدون مشارکت حواس ظاهری وحی را دریافت میکند. در بیشتر اوقات که وحی نازل میشد پیامبر {{صل}} در میان مردم بود. ولی کسانی که اطراف او بودند چیزی از وحی را درک نمیکردند.
| |
| #'''خارج از اختیار بودن''': [[پیامبران|پیامبران الهی]] و [[فرشتگان]] نزول وحی هیچ اختیاری نه در زمان فرود آمدن وحی و نه در محتوای آن ندارند. حتی پس از نزول وحی برای آنان امکان هیچگونه تغییری وجود ندارد. شاهد آن {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ}}﴾}} <ref> سوره یونس؛ آیه: ۱۵.</ref> است. گواه دیگر این است که از [[پیامبر]] سؤالی میشد. اما پاسخ آن مدتها طول میکشید <ref> [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]] ص ۱۰۴ و ۱۰۵.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==وحی و جنسیت== | | ==وحی و جنسیت== |
