انس بن رافع: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[انس بن حذیفه بحرانی در تاریخ اسلامی]] | پرسش مرتبط  = }}

== مقدمه ==

وی فرزند [[رافع بن امرئ‌القیس]] از تیره [[بنی عبدالأشهل]] از [[قبیله اوس]] است<ref>ابن حزم، ص۱۳۱.</ref>. [[کنیه]] او را به [[اختلاف]] «ابوالحَیسر»<ref>ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ ابن سعد، ج۳، ص۴۳۸؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.</ref>، «ابوالجیش»<ref>طوسی، ص۲۲.</ref>، «أبوالجلیس»<ref>احمد بن حنبل، ج۵، ص۴۲۷.</ref> و «ابوالحیس»<ref>ابن حجر، فتح الباری، ج۹، ص۱۹۱.</ref> گفته‌اند. این [[کنیه‌ها]] تصحیف شده‌اند و شایعترین آنها [[ابو الیسر]] است. وی به همراه شماری از [[جوانان]] عبدالاشهل بعد از [[بعثت]] [[رسول خدا]] {{صل}} به [[مکه]] آمد تا بر علیه [[خزرج]] با [[قریش]] هم‌پیمان شوند. رسول خدا {{صل}} [[اسلام]] را بر آنان عرضه کرد. [[ایاس بن معاذ]] به جوانان گفت: این [[بهترین]] چیزی است که برای شما عرضه شده است. [[ابوالخیر]] مشتی [[خاک]] به صورت او پاشید و گفت: از او رویگردان باشید<ref>ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ طبری، ج۲، ص۳۵۳؛ ابونعیم، ج۲، ص۳۲۶؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. بنابراین، وی اسلام نیاورد، ولی [[ابن منده]] گوید: او به مکه در [[بیعت عقبه]]) نزد [[پیامبر]] آمد و اسلام آورد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.</ref>.

به هر روی، ابوالحیسر و یارانش، نخستین کسانی از [[انصار]] بودند که در بازار «[[ذی المجاز]]» ایام [[حج]] با رسول خدا {{صل}} [[ملاقات]] کردند و [[حضرت]] آنان را به اسلام [[دعوت]] کرد<ref>ابن سعد، ج۳۰، ص۴۳۹.</ref> و این قبل از بیعت عقبه بود. [[أم شریک بن خالد]] [[همسر]] اوست (که در [[مدینه]]) اسلام آورد و با رسول خدا {{صل}} [[بیعت]] کرد <ref>ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.</ref>، ابوالحیسر فرزندانی به نام‌های «حارث» (در [[جنگ بدر]] و [[احد]] حضور داشت)<ref>ابن سعد، ج۳، ص۴۷۶.</ref>، «أم شریک»<ref>ابن حبیب، ص۴۱۷.</ref> و «أم‌ایاس» داشت<ref>ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.</ref>. [[خواهران]] و [[حواء]]<ref>ابن حبیب، ص۴۱۷.</ref> و «صبعه»<ref>ابن سعد، ج۸، ص۳۱۷.</ref> نام داشتند. وی از رسول خدا {{صل}} [[روایت]] نقل کرده است<ref>ابن حزم، ص۱۳۲.</ref><ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «انس بن رافع»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۳۶.</ref>