انس بن رافع

انس بن رافع
انس بن رافع
	تصویر قدیمی مدینه
نام کامل	انس بن رافع
جنسیت	مرد
کنیه	ابوالیسر
از قبیله	اوس
از تیره	بنی عبدالأشهل
پدر	رافع بن امرئ‌القیس
همسر	أم شریک بنت خالد
پسر	حارث بن انس بن رافع
دختر	أم شریک بنت انس بن رافع; أم‌ایاس بنت انس بن رافع;
خواهر	حواء بنت رافع; صبعه بنت رافع;
دین	اسلام
از اصحاب	پیامبر اکرم(ص)
	v; t; e;

مقدمه

وی فرزند رافع بن امرئ‌القیس از تیره بنی عبدالأشهل از قبیله اوس است^[۱]. کنیه او را به اختلاف «ابوالحَیسر»^[۲]، «ابوالجیش»^[۳]، «أبوالجلیس»^[۴] و «ابوالحیس»^[۵] گفته‌اند. این کنیه‌ها تصحیف شده‌اند و شایعترین آنها ابوالیسر است. وی به همراه شماری از جوانان عبدالاشهل بعد از بعثت رسول خدا(ص) به مکه آمد تا بر علیه خزرج با قریش هم‌پیمان شوند. رسول خدا(ص) اسلام را بر آنان عرضه کرد. ایاس بن معاذ به جوانان گفت: این بهترین چیزی است که برای شما عرضه شده است. ابوالخیر مشتی خاک به صورت او پاشید و گفت: از او رویگردان باشید^[۶]. بنابراین، وی اسلام نیاورد، ولی ابن منده گوید: او به مکه در (بیعت عقبه) نزد پیامبر آمد و اسلام آورد^[۷].

به هر روی، ابوالحیسر و یارانش، نخستین کسانی از انصار بودند که در بازار «ذی المجاز» ایام حج با رسول خدا(ص) ملاقات کردند و حضرت آنان را به اسلام دعوت کرد^[۸] و این قبل از بیعت عقبه بود. أم شریک بنت خالد همسر اوست (که در مدینه) اسلام آورد و با رسول خدا(ص) بیعت کرد ^[۹]، ابوالحیسر فرزندانی به نام‌های «حارث» (در جنگ بدر و احد حضور داشت)^[۱۰]، «أم شریک»^[۱۱] و «أم‌ایاس» داشت^[۱۲]. خواهران وی، حواء^[۱۳] و «صبعه»^[۱۴] نام داشتند. وی از رسول خدا(ص) روایت نقل کرده است^[۱۵].^[۱۶]

جستارهای وابسته

منابع

مرادی‌نسب، حسین، مقاله «انس بن رافع»، دانشنامه سیره نبوی ج۲

پانویس

↑ ابن حزم، ص۱۳۱.
↑ ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ ابن سعد، ج۳، ص۴۳۸؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.
↑ طوسی، ص۲۲.
↑ احمد بن حنبل، ج۵، ص۴۲۷.
↑ ابن حجر، فتح الباری، ج۹، ص۱۹۱.
↑ ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ طبری، ج۲، ص۳۵۳؛ ابونعیم، ج۲، ص۳۲۶؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.
↑ ابن سعد، ج۳۰، ص۴۳۹.
↑ ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.
↑ ابن سعد، ج۳، ص۴۷۶.
↑ ابن حبیب، ص۴۱۷.
↑ ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.
↑ ابن حبیب، ص۴۱۷.
↑ ابن سعد، ج۸، ص۳۱۷.
↑ ابن حزم، ص۱۳۲.
↑ مرادی‌نسب، حسین، مقاله «انس بن رافع»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص۱۳۶.

[1] ابن حزم، ص۱۳۱.

[2] ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ ابن سعد، ج۳، ص۴۳۸؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.

[3] طوسی، ص۲۲.

[4] احمد بن حنبل، ج۵، ص۴۲۷.

[5] ابن حجر، فتح الباری، ج۹، ص۱۹۱.

[6] ابن هشام، ج۲، ص۶۹؛ طبری، ج۲، ص۳۵۳؛ ابونعیم، ج۲، ص۳۲۶؛ طبرانی، ج۱، ص۲۷۶.

[7] ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۹۰.

[8] ابن سعد، ج۳۰، ص۴۳۹.

[9] ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.

[10] ابن سعد، ج۳، ص۴۷۶.

[11] ابن حبیب، ص۴۱۷.

[12] ابن سعد، ج۸، ص۳۱۸.

[13] ابن حبیب، ص۴۱۷.

[14] ابن سعد، ج۸، ص۳۱۷.

[15] ابن حزم، ص۱۳۲.

[16] مرادی‌نسب، حسین، مقاله «انس بن رافع»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص۱۳۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]