اسید بن ظهیر

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از اسید بن اخی رافع)
اسید بن ظهیر از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: اسید بن ظهیر در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط ندارد
اسید بن ظهیر
تصویر قدیمی مدینه
نام کاملاسید بن ظهیر بن رافع بن عدی بن زید بن عمرو بن زید بن جشم
جنسیتمرد
کنیهابوثابت
از قبیلهاوس
از تیرهبنی حارثه
پدرظهیر بن رافع بن عدی بن زید بن عمرو بن زید بن جشم
مادرفاطمه بنت بشر بن عدی
همسر
پسر
دختر
دیناسلام
از اصحابپیامبر اکرم(ص)
حضور در جنگخندق، سریه ذی قرد

مقدمه

وی فرزند ظهیر بن رافع بن عدی بن زید بن عمرو بن زید بن جشم از تیره بنی حارثه از قبیله اوس است[۱]. بعضی از تراجم‌نویسان، با افتادگی‌هایی در نسب، که شایع است، جدش را عدی بن زید بن جشم گفته‌اند[۲]. ابوثابت کنیه مشهور اوست[۳]. پدر أسید از صحابه حاضر در بیعت عقبه بود[۴]. فاطمه دختر بشر بن عدی، حلیف بنی عبدالاشهل، مادرش بود[۵]. وی از همسرش امامه (دختر خدیج بن رافع) فرزندانی به نام‌های «ثابت»، «محمد»، «ام کلثوم» و «ام الحسن»[۶]، و از همسر دیگرش به نام «زینب»، دختر وبرة بن اوس تمیمی، فرزندانی به نام‌های «سعد»، «عبدالرحمان»، «عثمان»، «ام الرافع»، و از همسر دیگرش به نام ام سلمه، دختر عبدالله بن ابی معقل، فرزندی به نام «عبدالله» داشت[۷] ابن منده او را عموی رافع بن خدیج دانسته، ولی ابن اثیر[۸] گوید: او پسر عموی رافع است؛ زیرا انس بن ظهیر از طرف پدر و مادر برادر اوست و از طرف مادری (فاطمه دختر بشر بن عدی) عباد بن بشر برادر اسید است[۹].

او در جنگ بدر و احد نوجوانی بیش نبود[۱۰]. به همین دلیل، رسول خدا (ص) او را به مدینه برگرداند. اما بعدها در جنگ خندق[۱۱] و در سریه ذی قرد حضور داشت[۱۲].

وی از کارگزاران أبوبکر بر یمامه بود[۱۳]. وی روایاتی از رسول خدا (ص) دارد، از جمله ثواب نماز خواندن در مسجد قبا به مقدار یک عمره[۱۴]، نهی رسول خدا (ص) از کرایه کردن زمین (در پیش خرید محصولات کشاورزی)[۱۵] و حکم یافتن چیز دزدی نزد کسی[۱۶] اُسید در خلافت عبد الملک بن مروان درگذشت[۱۷].[۱۸]

جستارهای وابسته

منابع

  1. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «اسید بن ظهیر»، دانشنامه سیره نبوی ج۲

پانویس

  1. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۳۷؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۴۳.
  2. ↑ ابن سعد، ج۵، ص۲۵۷ و ج۸، ص۳۲۷؛ ابن قانع، ج۱، ص۴۰.
  3. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۷۳؛ ابونعیم، ج۱، ص۲۶۱؛ ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۸۷؛ ابن حجر، ج۱، ص۲۳۶.
  4. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۷۳؛ ابن عبد البر، ج۱، ص۱۸۷.
  5. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۷۳.
  6. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۷۳ و ج۸، ص۲۴۹.
  7. ↑ ابن سعد، ج۴، ص۲۷۳.
  8. ↑ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۴.
  9. ↑ ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۸۷؛ مزی؛ ج۳، ص۲۵۵؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۴.
  10. ↑ واقدی، ج۱، ص۲۱ و ۲۱۶؛ ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۸۷؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۳.
  11. ↑ ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۸۷؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۳.
  12. ↑ ابن هشام، ج۳، ص۷۵۲.
  13. ↑ ابن اثیر، ۱، ص۹۳.
  14. ↑ ترمذی، ج۱، ص۲۰۴؛ ابن شبه، ج۱، ص۴۲؛ بیهقی، ج۵، ص۲۴۸.
  15. ↑ بیهقی، ج۶، ص۱۳۲؛ ابن قانع، ج۱، ص۴۰؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۴، با تعابیر مختلف.
  16. ↑ ابن قانع، ج۱، ص۴۰؛ ابن عساکر، ج۹، ص۹۷.
  17. ↑ ابونعیم، ج۱، ص۲۶۱؛ ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۸۷؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۲۴؛ ابن حجر، ج۱، ص۲۳۶.
  18. ↑ مرادی‌نسب، حسین، مقاله «اسید بن ظهیر»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص۸۳.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=اسید_بن_ظهیر&oldid=1386490»