بحث:عمرو بن خالد صیداوی در تاریخ اسلامی

Page contents not supported in other languages.
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

عمر بن خالد صیداوی و همراهانش

عمر بن خالد صیداوی و غلامش که سعد یا سعید نام داشته، از دیگر شهیدان حادثه کربلا به شمار می‌روند. بر پایه نقل طبری، وی روز عاشورا و در آغاز جنگ، همراه با غلام خود و جابر بن حارث و مجمع بن عبداللّه، به صف دشمن، حمله‌ور شدند. سپاه دشمن، آنها را محاصره کردند و ارتباط آنها را با لشکر امام(ع)، قطع نمودند؛ امّا با یاری عبّاس(ع)، از محاصره خارج شدند، در حالی که مجروح شده بودند. دشمن، دوباره به آنها نزدیک شدند و همگی را یک جا کُشتند. لکن به گزارش سید ابن طاووس، عمرو بن خالد، روز عاشورا به امام(ع) گفت: فدایت گردم! من تلاش کردم که به یارانم بپیوندم و دوست نداشتم که عقب بیفتم و ببینم که تو یکّه و تنها، در میان خویشانت، کُشته افتاده باشی. امام(ع) در پاسخ وی فرمود: «پیش برو! ما هم ساعاتی دیگر، به تو می‌پیوندیم»[۱]. عمرو، به میدان شتافت و آن قدر جنگید تا به صف شهیدان پیوست.[۲]

پانویس

  1. «تَقَدَّمْ فَإِنَّا لَاحِقُونَ بِكَ عَنْ سَاعَةٍ» (مثیر الأحزان، ص۴۸؛ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۲۳).
  2. محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین، ص۵۵۷.