خطبه ۱۷۵ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۷۵)
مقدمه
این خطبه از سه بخش تشکیل شده است:
- امام(ع) در بخش اوّل مواعظ سودمندی با بیانات تکان دهنده برای مخاطبان خود ـ که در واقع همه انسانها در طول تاریخاند ـ بیان میفرماید و کسانی را که در خواب غفلت گرفتارند با سخنان بیدارگر خود بیدار میکند.
- در بخش دوّم این خطبه اشاره به آگاهیاش از حوادث آینده مینماید و منبع اصلی علم خود را که تعلیم پیغمبر اکرم(ص) معرفی میدارد و تصریح میکند که من میتوانم هر یک از شما را از آغاز و پایان کارش و تمام شئون زندگانیاش آگاه سازم؛ ولی از بیم این که مبادا درباره من غلو کنید و کافر شوید، خودداری میکنم.
- و در بخش سوّم ـ که جملههای پایانی خطبه است ـ به این نکته مهم اشاره میکند که من در اوامر و نواهیام نسبت به شما همیشه خود، پیشگامم و پیش از آنکه شما را امر و نهی کنم، خودم عمل مینمایم[۱].
