خطبه ۲۱۳ نهج البلاغه
مقدمه
از تعبیر مرحوم سیّد رضی استفاده میشود که آنچه در این خطبه آمده، بخشی از کلام امام(ع) بوده که مرحوم سیّد دو بخش از آن را برگزیده است:
- در بخش اوّل از صفات جمال و جلال خداوند مخصوصا احاطه علم او به همه موجودات سخن به میان آمده است.
- در بخش دوم از صفات پیامبر و امدادهای الهی نسبت به او و پیشرفت سریع و برطرف شدن موانع راهش سخن گفته شده و در مجموع این خطبه شعاع تابناکی بر مسئله توحید و نبوّت افکنده شده است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۱۰، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶.