خطبه ۸۴ نهج البلاغه

مقدمه

همان‌گونه که از عنوان خطبه، نمایان است امام(ع) می‌خواهد «عمرو بن عاص» را معرّفی کند، همان کسی که از دستیاران معروف «معاویه» بود، بلکه می‌توان گفت: ادامه خلافت معاویه و پیروزی‌های ظاهریش، در سایه شیطنت‌های او صورت گرفت و نفر دوم، یا به تعبیری، نفر اوّل در آن حکومت غاصب جبّار، محسوب می‌شد. با اینکه عبارات خطبه که در دست ماست، بسیار فشرده و کوتاه است، ولی‌ امام(ع) چنان ترسیم گویایی از این مرد خطرناک گمراه و گمراه کننده، ارائه فرموده که تقریبا همه روحیات و تاریخ زندگی این مرد را می‌توان در این آیینه دید و همچنین از راز و رمز همکاری تنگاتنگ او با «معاویه» آگاه شد. این نکته قابل ذکر است که امام(ع) این سخن را به بهانه گفتاری که «عمرو عاص» درباره آن حضرت بیان کرده و او را مزّاح و شوخ طبع معرّفی کرده، ایراد فرموده است[۱].

منابع

پانویس