خطبه ۹۸ نهج البلاغه
مقدمه
در این خطبه، امام(ع) در جملههای کوتاهی از فاجعه حکومت بنی امیّه و ظلم و انحراف آنها سخن میگوید و به قدری رسا و گویا است که تمام مظالم و رسواییهای این قوم بیدادگر، در همین عبارات فشرده بیان شده است و نشان میدهد که سستی مردم در مبارزه با آنها چه عواقب دردناکی برای خودشان و کلّ جامعه اسلامی در بر خواهد داشت. تاریخ نیز نشان میدهد که تمام پیشبینیهای امام درست بود و عدم توجّه به این هشدارها، سرانجام کار خود را کرد و چنان ظلم و ستمی بر مسلمین رفت که در تاریخ بشریّت کم سابقه، یا بیسابقه بود! این خطبه، در ضمن پاسخی است دندان شکن به ساده اندیشانی که اصرار امام(ع) را در جنگ با بنیامیّه زیر سؤال میبرند و میگویند چرا مسلمان با مسلمان بجنگند؟[۱]
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۵، ص۱۴۷ ـ ۱۴۸.