ربیع بن زید

آشنایی اجمالی

در نام او به ربیعه و نام پدرش به زیاد یا یزید اختلاف است^[۱]. برخی انتساب او را نامعلوم دانسته‌اند^[۲] و برخی نیز او را خزاعی^[۳] و بعضی دیگر^[۴] سلمی گفته‌اند. در صحابی بودن ربیع تردید است^[۵]. بر پایه روایتی که از او نقل شده، روزی همراه رسول خدا(ص) بوده است که با نوجوانی قریشی که از کنار جاده و مسیر انحرافی می‌رفته، برخورد می‌کنند، در این هنگام حضرت آن جوان را از بیراهه رفتن باز می‌دارد^[۶]. برای او یک حدیث از رسول خدا(ص) است^[۷] که به ظاهر همان خبر یاد شده است. راوی وی وبره ابوکرز حارثی است^[۸].^[۹]

منابع

مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن زید»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۱.
↑ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۶۹؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۳.
↑ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.
↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۶؛ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۷۱.
↑ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳.
↑ ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۴، ص۵۷۱؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۶۹؛ نسائی، السنن الکبری، ج۵، ص۲۵۳.
↑ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۳، ص۲۱۲.
↑ مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۸۰.
↑ مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن زید»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۶.

[1] بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۱.

[2] طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۶۹؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۳.

[3] بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.

[4] ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۶؛ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۷۱.

[5] بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳.

[6] ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۴، ص۵۷۱؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۶۹؛ نسائی، السنن الکبری، ج۵، ص۲۵۳.

[7] ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۳، ص۲۱۲.

[8] مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۸۰.

[9] مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن زید»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]