ربیع بن مطرف بن بلخ تمیمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ربیع بن مطر)

آشنایی اجمالی

ابن عساکر[۱]، نام پدر ربیع را «مطر» و ابن ماکولا[۲]، نام جد او را «ثلج» دانسته است که در هر دو مورد احتمال تصحیف وجود دارد. ابن حجر[۳]، وی را از مخضرمان دانسته، اما ابن عساکر[۴] می‌گوید: او شاعری حماسه‌سرا بود که رسول خدا(ص) را درک کرد و در فتح دمشق، بیسان، قادسیه و طبریه در سپاه اسلام حضور داشت و درباره فتح این مناطق اشعار فراوانی سرود[۵].

علامه عسکری[۶]، ضمن برساخته دانستن این نام از سوی «سیف بن عمر»، می‌گوید: در قدیمی‌ترین نسخه خطی تاریخ ابن عساکر، شاعر خیالی سیف چنین معرفی شده است: ربیع بن مطر بن ثلج (بهار فرزند باران، نواده برف) که حکایت از ذوق هنری سیف در این نامگذاری دارد. ابن ماکولا[۷] نیز ضمن اذعان به اینکه مطر بن ثلج نامی است که از طریق سیف نقل شده، گفته است: گمان می‌کنم مطر برادر ربیع باشد. علامه عسکری[۸] بر این باور است که ابن عساکر با اعتماد به اشعار و حماسه‌هایی که سیف از ربیع نقل کرده و ناظر به رویدادهای دهه دوم از هجرت و نشانگر شرکت او در این نبردهاست، چنین نتیجه گرفته که ربیع بن مطر در آن زمان مردی بوده که در جنگ‌ها شرکت کرده است؛ بنابراین باید رسول خدا(ص) را درک کرده باشد، در حالی که ربیع بن مطر وجود خارجی نداشته است.[۹]

منابع

پانویس

  1. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۷۹.
  2. ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۳۵۲.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  4. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۷۹.
  5. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۸۰.
  6. عسکری، یکصد و پنجاه صحابی ساختگی، ج۲، ص۱۶۹.
  7. ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۳۵۲.
  8. عسکری، یکصد و پنجاه صحابی ساختگی، ج۲، ص۱۶۹.
  9. محمدی، رمضان، مقاله «ربیع بن مطرف بن بلخ تمیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۸.