ربیعة بن مله

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از بنی‌عبد بن عدی، از قبایل کنانی است[۱]. ابن حجر[۲]، شرح حال او را در بخش نخست الاصابه (صحابه) آورده و می‌گوید: وی برادر حبیب بن مله بود. ابن اثیر[۳]، نیز تنها به نسبت برادری میان حبیب و ربیعه اشاره کرده و می‌گوید: ابوموسی مدینی، از او یاد کرده است. ربیعه همراه برادر خود حبیب و شماری دیگر از افراد قبیله‌اش در وفدی (احتمالاً سال نهم) خدمت رسول خدا(ص) رسیدند. آنان به حضرت عرض کردند که قصد جنگ با وی را نداشته و اگر آن حضرت با غیر قریش می‌جنگید، وی را همراهی می‌کردند[۴]. آنان سپس اسلام را پذیرفته و برای قوم خود امان گرفتند و تنها از اسید بن ابی‌اناس که از قبیله ایشان بود و رسول خدا(ص) را هجو کرده بود، بیزاری جستند[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۲۳۶.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۶.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۰.
  4. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۳۲.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۳۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۶، ص۳۶۵.
  6. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن مله»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۵.