رهم عدوی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

تنها ابن حجر[۱]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده و می‌گوید: وی از طایفه عمر بن خطاب بود و و ثیمه[۲] در اخبار رده از او یاد کرده و شعری را که او پس از کشته شدن زید بن خطاب در رثای او سروده، نقل کرده است. این داستان را سیف بن عمر نیز در الفتوح نقل کرده است. البته در برخی نسخه‌ها ذیل ابن‌فتحون[۳] «رهم بن رهم بن عمر بن خطاب» آمده، اما درست آن است که رهم را پسرعموی عمر بدانیم.[۴]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۴.
  2. بن فرات فارسی، م۲۳۷.
  3. محمد بن خلف م۵۲۰، بر الاستیعاب.
  4. خانجانی، قاسم، مقاله «رهم عدوى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۹.