←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۱۶: | خط ۲۱۶: | ||
میگفت: بعد از این که همه نتوانستند جواب صحیح را بدهند، این [[روایت]] [[نورانی]] را با صدای [[زیبا]] برای مصاحبه شوندگان پخش میکردند. و این در معرفی [[غدیر]] چقدر تأثیرگذار است. | میگفت: بعد از این که همه نتوانستند جواب صحیح را بدهند، این [[روایت]] [[نورانی]] را با صدای [[زیبا]] برای مصاحبه شوندگان پخش میکردند. و این در معرفی [[غدیر]] چقدر تأثیرگذار است. | ||
امروز بسیاری از [[مردم]] [[جهان]] شاید [[سعدی]] و [[حافظ]] را بشناسند، اما [[امام علی]]{{ع}} را نمیشناسند، چون آن [[حضرت]] را معرفی نکردهایم و این از کمکاری ما [[مبلغان]] و مداحان و [[اصحاب رسانه]] و [[اهل ولایت]] است.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۳.</ref> | امروز بسیاری از [[مردم]] [[جهان]] شاید [[سعدی]] و [[حافظ]] را بشناسند، اما [[امام علی]]{{ع}} را نمیشناسند، چون آن [[حضرت]] را معرفی نکردهایم و این از کمکاری ما [[مبلغان]] و مداحان و [[اصحاب رسانه]] و [[اهل ولایت]] است.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۳.</ref> | ||
==[[برترین]] [[روز]] در نزد [[خدای تعالی]]== | |||
[[صفوان بن یحیی]] میگوید: شنیدم که [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} فرمود: | |||
{{متن حدیث|الثَّامِنَ عَشَرَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ عِيدُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ مَا طَلَعَتْ عَلَيْهِ شَمْسٌ فِي يَوْمٍ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْهُ، وَ هُوَ الَّذِي أَكْمَلَ اللَّهُ فِيهِ دِينَهُ لِخَلْقِهِ وَ أَتَمَّ عَلَيْهِمْ نِعَمَهُ وَ رَضِيَ لَهُمُ الْإِسْلَامَ دِيناً، وَ مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً إِلَّا أَقَامَ وَصِيَّهُ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ وَ نَصَبُهُ عَلَمَاً لِاُمَّتِهِ}}<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۲۴؛ فرحة الغری، ص۱۰۷.</ref>؛ [[هجدهم ذیحجه]]، بزرگترین [[عید]] [[الهی]] است. [[خورشید]]، در هیچ روزی طلوع نکرد که در نزد [[خدا]] [[برتر]] از آن روز باشد و آن، همان روزی است که خدا در آن، دینش را برای آفریدگانش به کمال رساند و نعمتش را بر آنان کامل کرد و [[دین اسلام]] را برایشان پسندید. [[خداوند]]، [[پیامبری]] برنینگیخت، جز آنکه آن [[پیامبر]] وصیش را در چنین روزی به جای خود نهاد و [[رهبر]] امتش قرار داد. | |||
{{متن حدیث|فَلْیَذْکُرِ اللهَ عَلَی مَا مَنَّ عَلَيْهِمْ بِمَعْرِفَتِهِ هذَا دُونَ سَائِرِ النَّاسِ}}؛ پس، [[پیروان]] ما باید بر [[نعمت]] بزرگ [[شناخت]] این روز که تنها به آنان عطا شده خدا را به یاد آورند. | |||
گفتم: ای پسر [[پیامبر خدا]]! در آن روز، چه کنیم؟ | |||
فرمود: «آن را [[روزه]] بدار، که روزهاش برابر شصت ماه است. در آن [[روز]] به اندازه توان، به خود و عیال خود و هر که در [[اختیار]] توست، [[احسان]] کن»<ref>الأمالی للشجری، ج۱، ص۱۴۶.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۵.</ref> | |||
==[[امام رضا]]{{ع}} و [[بزرگداشت]] [[غدیر]]== | |||
امام رضا{{ع}} در این روز [[خطبه]] خواندند، [[صله]] دادند، [[اطعام]] کردند. حتی برای خانمها چادر، النگو، دستبند و جوایز فرستادند تا امر [[غدیرخم]] [[احیا]] شود. | |||
[[فیاض بن محمد طرسوسی]] میگوید: در [[روز غدیر]]، در نزد امام رضا{{ع}} بودم. عدهای از [[یاران خاص]] ایشان هم در آنجا حضور داشتند. [[امام]]{{ع}} آنان را برای [[افطار]] نگاه داشته بود و برای خانههایشان، [[غذا]] و [[هدیه]] و صله و [[پوشاک]] و حتی [[انگشتر]] و [[کفش]] فرستاده بود و وضعیت آنان و اطرافیان خود را [[تغییر]] داده بود. | |||
امام{{ع}} وسایل و ابزارهای کهنه خود را نیز نو کرده بود و [[فضیلت]] و سابقه آن روز را بیان میکردند<ref>مصباح المتهجد، ص۷۵۲؛ الإقبال، ج۲، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۶.</ref> | |||
==خطبههایی برای غدیر== | |||
امام رضا{{ع}} در این روز خطبه خواندند، [[امام صادق]]{{ع}} برای این روز خطبه خواندند، از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[پیامبر خدا]]{{صل}} هم برای روز غدیر خطبه داریم. چهار [[معصوم]] بزرگوار درباره غدیر خطبه خواندهاند. آیا اگر از من و شما بپرسند، چقدر از این [[خطبهها]] میدانیم، چه میگوییم؟! | |||
[[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} بر حاضران در [[غدیر خم]] [[واجب]] کردند که [[پیام غدیر]] را به همه برسانند. ما نیز از [[روز عید قربان]] به مدت پانزده روز، ایام شاد آسمانی را به عنوان ایام [[غدیریه]] برگزار میکنیم. [[امید]] است [[توفیق]] [[احیای امر ولایت]] و غدیرخم را داشته باشیم. | |||
از برنامههای مهمی که باید در ایام غدیر داشته باشیم، احیای [[خطبه غدیر]] است. این طولانیترین خطبهای است که [[پیامبر]] عظیمالشأن{{صل}} در [[عمر]] مبارکشان خواندند. خطبههای [[پیغمبر]] معمولاً خیلی کوتاه است؛ چنانکه در روایتی از امیرالمؤمنین{{ع}} آمده است: {{متن حدیث|كَانَ أَقْصَرَ النَّاسِ خُطْبَةً}}<ref>مکارم الأخلاق، ص۲۳.</ref>. | |||
اما خطبه غدیرخم، آن هم در شرایط سخت، در گرمای [[آفتاب]]، در مسیر [[سفر]] و بازگشت از [[حجة الوداع]]، یا [[حجة البلاغ]]، طولانیترین خطبه [[عمر پیامبر]] خداست. این خطبه را درباره [[غدیرخم]] و [[ولایت]] و [[اثبات امامت]] مولا علی{{ع}} بیان فرمودند. همه جملات این [[خطبه]] قابل [[تأمل]] است. | |||
[[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روز]] قبل از [[غدیر]] درباره [[محبت]] و ولایت صحبت کردند و محبت را [[ابلاغ]] کردند. مولویتی که [[حضرت]] در این خطبه بیان فرمودند، بدون [[شک]] به معنای [[امامت]] و ولایت و [[رهبری]] و [[سرپرستی]] است. کسی که سه روز [[مردم]] را نگه داشته و [[بیعت]] گرفته است، برای ولایت و سرپرستی [[امت]] است، نه صرف محبت. | |||
اینکه مردم را سه روز در [[آفتاب]] سوزان نگه دارند تا فقط اعلام [[دوستی]] کنند، خلاف [[عقل]] و عرف است. مردم را نگاه داشتند برای اینکه [[وصایت]] و امامت و [[جانشینی]] مولا علی{{ع}} را بیان کنند. از اینرو فرمودند: | |||
{{متن حدیث|مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَغْضُوبٌ مَغْضُوبٌ مَنْ رَدَّ قَوْلِي هَذَا عَنْ جَبْرَئِيلَ{{ع}} عَنِ اللَّهِ تَعَالَى}}<ref>روضة الواعظین، ج۱، ص۹۴.</ref>؛ [[نفرین]] شده و مورد [[خشم]] و [[غضب خداوند]] است، هر کس که این گفتار مرا رد کند. این از [[جبرئیل]] و از سوی [[خدای تعالی]] است. | |||
اینگونه [[بیعت گرفتن]] جز برای امامت و [[خلافت]] و [[جانشینی امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} نیست.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۶.</ref> | |||
==[[بزرگداشت]] غدیر در [[بهشت]]== | |||
[[احمد بن محمد بن ابی نصر]] میگوید: نزد [[امام رضا]]{{ع}} بودیم و مجلس، لبریز از [[جمعیت]] بود. [[اهل]] مجلس از [[روز غدیر]] یاد کردند که برخی آن را [[انکار]] کردند. امام رضا{{ع}} فرمودند: پدرم از پدرش نقل کرد که فرمود: | |||
{{متن حدیث|إِنَّ يَوْمَ الْغَدِيرِ فِي السَّمَاءِ أَشْهَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ إِنَّ لِلَّهِ فِي الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى قَصْراً لَبِنَةٌ مِنْ فِضَّةٍ وَ لَبِنَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فِيهِ مِائَةُ أَلْفِ قُبَّةٍ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ وَ مِائَةُ أَلْفِ خَيْمَةٍ مِنْ يَاقُوتٍ أَخْضَرَ تُرَابُهُ الْمِسْكُ وَ الْعَنْبَرُ فِيهِ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ نَهَرٌ مِنْ خَمْرٍ وَ نَهَرٌ مِنْ ماءٍ وَ نَهَرٌ مِنْ لَبَنٍ وَ نَهَرٌ مِنْ عَسَلٍ وَ حَوَالَيْهِ أَشْجَارُ جَمِيعِ الْفَوَاكِهِ عَلَيْهِ طُيُورٌ أَبْدَانُهَا مِنْ لُؤْلُؤٍ وَ أَجْنِحَتُهَا مِنْ يَاقُوتٍ تَصُوتُ بِأَلْوَانِ الْأَصْوَاتِ}}؛ روز غدیر، در [[آسمان]]، مشهورتر از [[زمین]] است. [[خدا]] در بهشت برین، کاخی دارد که خشتهایش یکی از سیم و یکی از زر است و در آن، صد هزار گنبد از یاقوت سرخ و صد هزار [[خیمه]] از یاقوت سبز است و [[خاک]] آن (نیز) مُشک و عنبر است. در آن، چهار نهر جاری است: نهر شراب، نهر آب، نهر شیر و نهر عسل. و پیرامون آن، درختانی با همه گونه میوه هست که بر آنها پرندگانی با پیکرهایی از مروارید و بالهایی از یاقوت با صداهای گوناگون نشستهاند. | |||
{{متن حدیث|إِذَا كَانَ يَوْمُ الْغَدِيرِ وَرَدَ إِلَى ذَلِكَ الْقَصْرِ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ يُسَبِّحُونَ اللَّهَ وَ يُقَدِّسُونَهُ وَ يُهَلِّلُونَهُ فَتَطَايَرُ تِلْكَ الطُّيُورُ فَتَقَعُ فِي ذَلِكَ الْمَاءِ وَ تَتَمَرَّغُ عَلَى ذَلِكَ الْمِسْكِ وَ الْعَنْبَرِ فَإِذَا اجْتَمَعَتِ الْمَلَائِكَةُ طَارَتْ فَتَنْفُضُ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ وَ إِنَّهُمْ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ لَيَتَهَادَوْنَ نُثَارَ فَاطِمَةَ{{س}}}}؛ چون [[روز غدیر]] میشود، ساکنان [[آسمان]] با [[تسبیح]] و [[تقدیس]] و [[تهلیل]] [[خداوند]]، به آن [[کاخ]]، وارد میشوند. پس، همه پرندگان میپرند و داخل آبها میشوند و خود را به [[مشک]] و عنبر ([[بهشتی]]) آغشته میکنند و هنگامی که [[فرشتگان]] گرد میآیند، پرواز میکنند و آن مشک و عنبر را بر آنها میافشانند و در آن [[روز]]، فرشتگان، شاد باش [[عروسی فاطمه]]{{س}} را به هم [[هدیه]] میدهند. | |||
{{متن حدیث|فَإِذَا كَانَ آخِرُ ذَلِكَ الْيَوْمِ نُودُوا انْصَرِفُوا إِلَى مَرَاتِبِكُمْ فَقَدْ أَمِنْتُمْ مِنَ الْخَطَإِ وَ الزَّلَلِ إِلَى قَابِلٍ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ تَكْرِمَةً لِمُحَمَّدٍ{{صل}} وَ عَلِيٍّ{{ع}}}}؛ در پایان آن روز، به آنان ندا میشود که به جایگاههای خود بازگردید که به خاطر [[بزرگداشت]] محمد{{صل}} و علی{{ع}}، تا چنین روزی در سال دیگر، از [[خطا]] و [[لغزش]] ایمن خواهید بود.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۸.</ref> | |||
==[[فرمان پیامبر]]{{صل}} به [[عید]] گرفتن روز غدیر== | |||
[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} أَوْصَى أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} أَنْ يَتَّخِذَ ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيداً وَ كَذَلِكَ كَانَتِ الْأَنْبِيَاءُ{{عم}} تَفْعَلُ كَانُوا يُوصُونَ أَوْصِيَاءَهُمْ بِذَلِكَ فَيَتَّخِذُونَهُ عِيداً}}<ref>الکافی، ج۴، ص۱۴۹، ح۳؛ الإقبال، ج۲، ص۲۶۳.</ref>؛ [[پیامبر خدا]] به [[امیر مؤمنان]] [[وصیت]] کرد که آن روز (روز غدیر) را عید بگیرد که [[پیامبران پیشین]] همچنین میکردند؛ به اوصیای خود، توصیه میکردند که ([[روز]] [[تعیین وصی]]) را [[عید]] بگیرند.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۹.</ref> | |||
==[[انفاق]] برای [[غدیر]]== | |||
بیشتر ما [[مردم]] [[عبادت]] را فقط در [[اعمال]] خاص میدانیم؛ [[نماز]]، [[تلاوت قرآن]]، [[دعا]]، و [[مشاهد مشرفه]]، در حالی که اگر به [[قرآن]] و [[روایات]] مراجعه کنیم، بسیاری از چیزها هست که در عرف ما عبادت نیست، ولی از عبادتهای بزرگ است، بلکه سرچشمه همه خیرها و خوبیهاست. [[امام حسن]]{{ع}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ إِدَامَةِ التَّفَكُّرِ فَإِنَّ التَّفَكُّرَ أَبُو كُلِّ خَيْرٍ وَ أُمُّهُ}}<ref>مجموعه ورام، ج۱، ص۵۲.</ref>؛ شما را به [[تقوای الهی]] و [[تفکر]] مداوم سفارش میکنم؛ زیرا تفکر [[پدر]] و [[مادر]] هر [[خیر و خوبی]] است. | |||
[[انسان]] باید جای خلوتی برای تصمیمگیریهای کلان داشته باشد. [[فکر]] کند و [[آخرت]] را فدای [[دنیا]] نکند. مرحوم [[آیتالله]] بهاءالدینی بیشتر تفکر داشتند. بیشترین عبادت [[ابوذر]] تفکر بود. [[تلاوت]] و نمازی که در آن تفکر و [[تدبر]] نباشد فایده چندانی ندارد. | |||
یکی دیگر از عبادتهایی که خیلی از آن [[غافل]] هستیم، [[احسان]] و گرهگشایی است. اینکه گرهای از مشکل کسی باز کنی، همسرت را خوشحال کنی، از مریضی [[پرستاری]] کنی، [[جان]] یک نفر را از [[مرگ]] [[نجات]] بدهی. | |||
از دیگر عبادتهای پر ثمر انفاق در راه خداست. از [[فرصتها]] باید استفاده کرد و این [[توفیق]] را از دست نداد. [[خدای تعالی]] خطاب به همه ما میفرماید: | |||
{{متن قرآن|وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«و از آنچه روزیتان کردهایم (در راه خداوند) هزینه کنید پیش از آنکه مرگ هر یک از شما در رسد آنگاه بگوید: پروردگارا! چرا (مرگ) مرا تا زمانی نزدیک پس نیفکندی تا صدقه بدهم و از شایستگان باشم» سوره منافقون، آیه ۱۰.</ref>. | |||
این هشداری است برای همه ما که تا مرگ ما فرا نرسیده و [[قدرت]] [[انفاق در راه خدا]] را داریم کوتاهی نکنیم. بر اساس این [[آیه شریفه]]، کسانی که دستشان از دنیا کوتاه شده است، آرزویشان این است که به [[دنیا]] برگردند، و [[صدقه]] بدهند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] کنند. اما راهی برای بازگشت نیست و جز [[حسرت]] و [[اندوه]] چیزی نصیبشان نمیشود. | |||
چقدر برای [[غدیر]] مایه گذاشتهایم، در راه [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} چقدر هزینه کردهایم؟ از آنچه [[خدا]] روزیمان کرده است باید انفاق و هزینه کنیم. {{متن قرآن|مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ}}. از مالمان، از آبرویمان، از اعتبارمان، از رزقهای مادی و [[معنوی]] باید مایه بگذاریم. در کنار انفاقهای معیشتی، انفاق [[فرهنگی]] هم داشته باشیم. در کنار بستههای معیشتی یک بسته فرهنگی هم بگذاریم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۹.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||