←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۶۲: | خط ۲۶۲: | ||
این هشداری است برای همه ما که تا مرگ ما فرا نرسیده و [[قدرت]] [[انفاق در راه خدا]] را داریم کوتاهی نکنیم. بر اساس این [[آیه شریفه]]، کسانی که دستشان از دنیا کوتاه شده است، آرزویشان این است که به [[دنیا]] برگردند، و [[صدقه]] بدهند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] کنند. اما راهی برای بازگشت نیست و جز [[حسرت]] و [[اندوه]] چیزی نصیبشان نمیشود. | این هشداری است برای همه ما که تا مرگ ما فرا نرسیده و [[قدرت]] [[انفاق در راه خدا]] را داریم کوتاهی نکنیم. بر اساس این [[آیه شریفه]]، کسانی که دستشان از دنیا کوتاه شده است، آرزویشان این است که به [[دنیا]] برگردند، و [[صدقه]] بدهند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] کنند. اما راهی برای بازگشت نیست و جز [[حسرت]] و [[اندوه]] چیزی نصیبشان نمیشود. | ||
چقدر برای [[غدیر]] مایه گذاشتهایم، در راه [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} چقدر هزینه کردهایم؟ از آنچه [[خدا]] روزیمان کرده است باید انفاق و هزینه کنیم. {{متن قرآن|مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ}}. از مالمان، از آبرویمان، از اعتبارمان، از رزقهای مادی و [[معنوی]] باید مایه بگذاریم. در کنار انفاقهای معیشتی، انفاق [[فرهنگی]] هم داشته باشیم. در کنار بستههای معیشتی یک بسته فرهنگی هم بگذاریم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۹.</ref> | چقدر برای [[غدیر]] مایه گذاشتهایم، در راه [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} چقدر هزینه کردهایم؟ از آنچه [[خدا]] روزیمان کرده است باید انفاق و هزینه کنیم. {{متن قرآن|مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ}}. از مالمان، از آبرویمان، از اعتبارمان، از رزقهای مادی و [[معنوی]] باید مایه بگذاریم. در کنار انفاقهای معیشتی، انفاق [[فرهنگی]] هم داشته باشیم. در کنار بستههای معیشتی یک بسته فرهنگی هم بگذاریم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۵۹.</ref> | ||
==[[نزول]] [[آیات ولایت]] و [[هل اتی]]== | |||
چرا درباره [[حضرت علی]]{{ع}} [[آیه ولایت]] نازل شد؟ | |||
{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}}<ref>«سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آوردهاند، همان کسان که نماز برپا میدارند و در حال رکوع زکات میدهند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>. | |||
این [[آیه]] برای انگشتری که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در حال [[رکوع]] به [[سائل]] داد نازل شده است. خدا برای انفاق امیرالمؤمنین{{ع}} آیه نازل فرموده است. | |||
[[سوره]] «هل أتی» برای چه نازل شد؟ | |||
{{متن قرآن|وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا}}<ref>«و خوراک را با دوست داشتنش به بینوا و یتیم و اسیر میدهند» سوره انسان، آیه ۸.</ref>. | |||
این [[آیات]] هم برای [[اطعام اهل بیت]]{{عم}} به [[مسکین]] و [[یتیم]] و [[اسیر]] نازل شده است. پای انفاق در میان بوده است. هفده آیه که شاید در [[قرآن]] بینظیر باشد.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۶۱.</ref> | |||
==نام و یاد علی{{ع}}== | |||
دایره [[عبادت]] بسیار گسترده است. مرحوم [[آیتالله]] بهاءالدینی میفرمودند: عالم عرصه [[عبودیت]] خداست. یکی از بزرگترین [[عبادتها]] ذکر [[فضائل]] و [[مناقب]] امیرالمؤمنین{{ع}} است. مجالسی که برای امیرالمؤمنین{{ع}} و [[بزرگداشت]] غدیر برگزار میشود از بزرگترین [[عبادات]] است. احیای [[سیره امیرالمؤمنین]]{{ع}} عبادت است، بلکه [[پدر]] همه عبادتهاست. [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} سفارش ویژه میکردند که نام و یاد امیرالمؤمنین{{ع}} باید در [[جامعه]] زنده بماند. فرمودند: | |||
{{متن حدیث|ذِكْرُ عَلِيٍّ عِبَادَةٌ}}<ref>الإختصاص، ص۲۲۴.</ref>؛ یاد علی عبادت است. | |||
همان طور که [[یاد خدا]] و یاد [[پیامبر خدا]] عبادت است، یاد [[امیرالمؤمنین]] هم [[عبادت]] است. [[شاعران]] برای [[غدیر]] [[شعر]] بسرایند، مداحان [[مداحی]] کنند، نویسندگان بنویسند، گویندگان بگویند، خطاطها خطاطی کنند. هرکس هر [[هنری]] دارد برای امیرالمؤمنین{{ع}} هزینه کند. [[پیغمبر]] [[خدا]]{{صل}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|زَيِّنُوا مَجَالِسَكُمْ بِذِكْرِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}}}}<ref>بشارة المصطفی، ص۶۰.</ref>؛ مجالس خود را با یاد و نام [[علی بن ابی طالب]] [[زینت]] بدهید. | |||
مرحوم [[آیتالله]] بهاءالدینی میفرمودند: ما همه امامها را [[دوست]] داریم، ولی بیچاره علی بن ابی طالب{{ع}} هستیم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۶۲.</ref> | |||
==[[مجالس ذکر]] [[فضائل امیرالمؤمنین]]{{ع}}== | |||
[[ام سلمه]] میگوید: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که میفرمودند: هر [[زمان]] که گروهی گرد هم آیند و [[فضائل امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} را بازگو کنند، فرشتگانی از [[آسمان]] به سوی آنها فرود آمده و اطراف آنان را میگیرند. | |||
زمانی که گروه متفرق میشوند، [[ملائکه]] به سوی آسمان [[عروج]] میکنند. دیگر [[فرشتگان]] به آنها میگویند: از شما بوی [[خوشی]] به مشام ما میرسد که خوشبوترو پاکیزهتر از آن استشمام ننمودهایم. | |||
فرشتگان پاسخ میدهند: ما در میان گروهی بودیم که [[فضائل]] [[محمد و آل محمد]] عالی را بازگو میکردند. ما از بوی خوش آنان [[معطر]] شدیم. فرشتگان دیگر میگویند: ما را به نزد آنان ببرید. | |||
میگویند: آنها متفرق شدهاند. میگویند: ما را به آن مکانی که بودند فرود آورید تا به آن مکان [[تبرک]] جوییم و معطر شویم<ref>بحارالأنوار، ج۳۸، ص۱۹۹.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۶۲.</ref> | |||
==[[محبت علی]]{{ع}}== | |||
از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که رسول خدا{{صل}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|لَوِ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى حُبِّ عَلِيِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} لَمَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النَّارَ}}<ref>بشارة المصطفی، ص۷۵.</ref>؛ اگر [[مردم]] بر [[محبت]] و [[دوستی علی]]{{ع}} [[اجتماع]] میکردند، [[خدای تعالی]] اصلاً [[آتش جهنم]] را [[خلق]] نمیکرد. | |||
امیرالمؤمنین{{ع}} و غدیر را فراموش کردند که گرفتار [[آتش]] [[سقیفه]] شدند و آن آتش هنوز هم هست و تا [[ظهور امام زمان]]{{ع}} ادامه دارد. اگر میخواهیم آتش را خاموش کنیم، باید به غدیر برگردیم و در خط [[ولایت علی]]{{ع}} [[زندگی]] کنیم. بیایید با [[احیای امر ولایت]] و غدیر، آتش جهنم را خاموش کنیم. آتش غلط میکند [[محب]] علی{{ع}} را بسوزاند! محب و [[دوستدار]] علی است که [[آتش]] را خاموش میکند. [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|إِذَا مَرَّ الْمُؤْمِنُ عَلَى الصِّرَاطِ طَفِئَتْ لَهَبُ النِّيرَانِ وَ يَقُولُ جُزْ يَا مُؤْمِنُ فَإِنَّ نُورَكَ قَدْ أَطْفَأَ لَهَبِي}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۵۸.</ref>؛ هنگامی که [[مؤمن]] بر [[صراط]] میگذرد، ناگاه زبانههای آتش خاموش میشود و میگوید: ای مؤمن عبور کن؛ زیرا [[نور]] تو آتش مرا خاموش کرد. | |||
ما از [[سیره امیرالمؤمنین]]{{ع}} فاصله گرفتهایم. ما ثروتمندانی داریم که میتوانند صدها [[فقیر]] را اداره کنند. [[شغل]] ایجاد کنند، ولی همه [[اموال]] را روی هم انباشت میکنند. روزی میآید که [[حسرت]] میخورند که چرا آنها را در [[راه خدا]] [[انفاق]] نکردیم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۶۳.</ref> | |||
==[[اساس دین]]== | |||
اگر بخواهیم [[غدیر]] [[احیا]] شود، باید در طول سال با غدیر [[زندگی]] کنیم. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[پدر]] ماست، [[پیغمبر]]{{صل}} خواستند دست این [[امت]] را در دست پدر بگذارند. [[آدم]] نباید پدر خود را فراموش کند. همان طور که برای [[امام حسین]]{{ع}} و [[کربلا]] مایه میگذاریم، باید برای امیرالمؤمنین{{ع}} و [[نجف]] هم مایه بگذاریم؛ بلکه [[زیارت]] امیرالمؤمنین{{ع}} از اهیمت بیشتری برخوردار است. | |||
ابی [[شعیب]] [[خراسانی]] میگوید: به [[امام رضا]]{{ع}} عرضه داشتم: {{متن حدیث|أَيُّمَا أَفْضَلُ زِيَارَةُ قَبْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} أَوْ زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ{{ع}}}}؛ زیارت [[قبر امیرالمؤمنین]]{{ع}} از [[فضیلت]] بیشتری برخوردار است، یا [[زیارت قبر امام حسین]]{{ع}} [[حضرت]] فرمودند: | |||
{{متن حدیث|إِنَّ الْحُسَيْنَ قُتِلَ مَكْرُوباً فَحَقٌّ عَلَى اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ أَنْ لَا يَأْتِيَهُ مَكْرُوبٌ إِلَّا فَرَّجَ اللَّهُ كَرْبَهُ وَ فَضْلُ زِيَارَةِ قَبْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} عَلَى زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ كَفَضْلِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} عَلَى الْحُسَيْنِ{{ع}}}}<ref>بحارالانوار، ج۹۷، ص۲۶۲.</ref>؛ بیتردید حسین{{ع}} با [[غم]] و [[اندوه]] به [[شهادت]] رسید؛ بر خدایی که یادش بزرگ باد، سزاست که هر اندوهگینی نزد او حاضر میشود، اندهش را برطرف سازد. و [[برتری]] زیارت قبر امیرالمؤمنین{{ع}} بر زیارت قبر امام حسین{{ع}} همانند برتری امیرالمؤمنین{{ع}} بر امام حسین{{ع}} است. | |||
[[نماز]] در [[مسجدالحرام]] برابر صد هزار نماز است<ref>ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص۳۰.</ref>، ولی براساس [[روایات]]، نماز در [[حرم]] [[مولا]] امیرالمؤمنین{{ع}} برابر دویست هزار رکعت است!<ref>مفاتیح الجنان، ص۶۱۶، زیارت امیرالمؤمنین{{ع}}.</ref>. | |||
[[کعبه]] یک سنگ و نشانی است که ره گم نشود | |||
[[حاجی]] [[احرام]] دگربند ببین [[یار]] کجاست | |||
[[کعبه]] خیلی [[حرمت]] دارد، ولی حرمت یک [[مؤمن]] از حرمت کعبه بالاتر است [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود که کعبه را از [[بت]] و [[بتپرستان]] [[پاک]] کرد و از [[دین]] [[پیغمبر]]{{صل}} نگهداری کرد. | |||
هیچ عملی را [[خدا]] در عالم قبول نمیکند، مگر با [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}}. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ أَلْفَ عَامٍ بَعْدَ أَلْفَ عَامٍ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ ثُمَّ لَقِيَ اللَّهَ مُبْغِضاً لِعَلِيٍّ لَأَكَبَّهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَلَى مَنْخِرَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ}}<ref>ملحقات الاحقاق، ج۲۰، ص۲۸۹ - ۲۹۰؛ و ر.ک: احقاق الحق، ج۴، ص۲۴۴، به نقل از خطیب؛ خوارزمی، المناقب، ص۵۲؛ جلال الدین سیوطی، فرائد السمطین، ص۶۵؛ ینابیع المودة، ص۵۵.</ref>؛ اگر بندهای (در [[مسجدالحرام]]) بین [[رکن و مقام]] هزار سال بعد هزار سال، خدا را [[عبادت]] کند، ولی با [[بغض]] علی و خاندانش خدا را [[ملاقات]] کند، خدا او را در [[قیامت]] بر دو بینیاش در [[جهنم]] افکند. | |||
کسی که این همه عبادت کند، ولی با علی{{ع}} [[دشمنی]] کند و بگوید: من او را قبول ندارم، او را با صورت در [[آتش جهنم]] میاندازند. چون علی محک و [[میزان]] است! محور و [[اساس دین]] و [[مکتب]] ما [[محبت]] امیرالمؤمنین{{ع}} است.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۶۴.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||