←دلیل نامگذاری عرفه
(←پانویس) |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
یکی از مشهورترین و عمیقترین و مفصلترین دعاها، [[دعای امام حسین]]{{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | یکی از مشهورترین و عمیقترین و مفصلترین دعاها، [[دعای امام حسین]]{{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | ||
==[[دلیل]] نامگذاری عرفه== | ===نامگذاری عرفه و عرفات=== | ||
در چرایی [[روز نهم ذیحجه]] را «عرفه»، و آن [[سرزمین]] را «عرفات» نام نهادند؟ بیانهای بسیاری وجود دارد. یکی از آنها این است: [[جبرئیل]] در آنجا به [[ابراهیم]]{{ع}} گفت: | |||
{{متن حدیث|هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَكَ وَ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ فَسُمِّيَ عَرَفَاتٍ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۲۰۷.</ref>؛ این [[عرفات]] است. [[مناسک]] خود را در اینجا بشناس و به [[گناه]] خود اعتراف کن! از اینرو آن مکان عرفات نامیده شده است. | |||
عرفات هم [[سرزمین]] [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم [[اعتراف به گناه]] و درخواست از [[خدای تعالی]]. [[امام صادق]]{{ع}} میفرماید: | |||
{{متن حدیث|سُمِّيَ الْمُعَرَّفَ؛ لِأَنَّ آدَمَ اعْتَرَفَ فِيهِ بِذَنْبِهِ}}<ref>بحارالأنوار، ج۹۶، ص۴۴.</ref>؛ این [[روز عرفه]] نامیده شد؛ زیرا [[آدم]] در آن به گناه خود اعتراف کرد. | |||
[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ میکنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه میپذیرد و [[مهربان]] است. | |||
بنابراین، انسانهای [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکانهای روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند. | |||
[[حضرت آدم]]{{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref> | |||
===[[دلیل]] نامگذاری عرفه=== | |||
درباره دلیل نامگذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند: | درباره دلیل نامگذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند: | ||
#[[آدم]]{{ع}} و [[حوا]]{{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند. | #[[آدم]]{{ع}} و [[حوا]]{{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند. | ||