←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۱۷: | خط ۱۱۷: | ||
گفتم: آن، چه روزی است؟ فرمود: [[روز]] [[هجدهم ذیحجه]]. سپس فرمود: | گفتم: آن، چه روزی است؟ فرمود: [[روز]] [[هجدهم ذیحجه]]. سپس فرمود: | ||
{{متن حدیث|وَ الْعَمَلُ فِيهِ يَعْدِلُ الْعَمَلَ فِي ثَمَانِينَ شَهْراً وَ يَنْبَغِي أَنْ يُكْثَرَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الصَّلَاةُ عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} وَ يُوَسِّعَ الرَّجُلُ فِيهِ عَلَى عِيَالِهِ}}<ref>ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص۷۴؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۴۲.</ref>؛ عمل آن روز با عمل هشتاد ماه، برابر است و سزاوار است که در آن روز، [[ذکر خدا]] و [[صلوات بر پیامبر]]{{صل}} را بسیار گویند و مرد بر [[خانواده]] خود توسعه بخشد.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۳.</ref> | {{متن حدیث|وَ الْعَمَلُ فِيهِ يَعْدِلُ الْعَمَلَ فِي ثَمَانِينَ شَهْراً وَ يَنْبَغِي أَنْ يُكْثَرَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الصَّلَاةُ عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} وَ يُوَسِّعَ الرَّجُلُ فِيهِ عَلَى عِيَالِهِ}}<ref>ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص۷۴؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۴۲.</ref>؛ عمل آن روز با عمل هشتاد ماه، برابر است و سزاوار است که در آن روز، [[ذکر خدا]] و [[صلوات بر پیامبر]]{{صل}} را بسیار گویند و مرد بر [[خانواده]] خود توسعه بخشد.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۳.</ref> | ||
==[[هدیه]] و [[بخشش]]== | |||
یکی از اموری که در [[تحکیم]] [[روابط]] خانواده و [[جامعه]] بسیار تأثیرگذار است، هدیه و بخشش است. بیتردید [[هدیه دادن]] یکی از عوامل ایجاد [[محبت]] و خوشحال کردن افراد است. ما میتوانیم با هدیه دادن به [[همسر]] و [[فرزندان]] و [[دوستان]] خود آنان را خوشحال و مسرور کنیم؛ چراکه هدیه نوعی ابراز محبت است. | |||
و هدیه در [[عید غدیر]] که روز [[سرور]] و [[شادمانی]] است، بسیار بجا و [[شایسته]] است. | |||
از اینرو [[ارزش]] فوقالعادهای دارد و به آن بسیار توصیه شده است؛ تا آنجا که [[امام رضا]]{{ع}} این روز را به نام {{متن حدیث|يَوْمُ الْحَبَاءِ وَ الْعَطِيَّةِ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۴.</ref> و روز ارمغان و هدیه نامیدند و خود ایشان نیز در این روز [[غذا]] و گندم و هدایایی همچون [[لباس]] و [[انگشتر]] و [[کفش]] برای خانواده [[اصحاب]] و یارانشان فرستادند و اسباب [[خوشحالی]] آنان را فراهم کردند<ref>وسائل الشیعة، ج۱۰، ص۴۴۴.</ref>. | |||
[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} درباره [[آداب]] روز [[عید غدیرخم]] فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ تَهَادَوْا نِعَمَ اللَّهِ كَمَا مَنَّاكُمْ بِالثَّوَابِ فِيهِ عَلَى أَضْعَافَ الْأَعْيَادِ قَبْلَهُ وَ بَعْدَهُ إِلَّا فِي مِثْلِهِ}}<ref>مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۲، ص۷۵۷.</ref>؛ [[نعمتهای الهی]] را به یکدیگر هدیه دهید، همانگونه که [[خداوند]] در این روز بر شما [[منت]] نهاده و [[ثواب]] هر عمل شما در این [[روز]] را چندین برابر عمل در [[اعیاد]] دیگر قرار داد. | |||
همچنین فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ عُودُوا بِالْمَزِيدِ مِنَ الْخَيْرِ عَلَى أَهْلِ التَّأْمِيلِ لَكُمْ وَ سَاوُوا بِكُمْ ضُعَفَاءِكُمْ فِي مَآكِلِكُمْ وَ مَا تَنَالُهُ الْقُدْرَةُ مِنِ اسْتِطَاعَتِكُمْ وَ عَلَى حَسَبِ إِمْكَانِكُمْ فَالدِّرْهَمُ فِيهِ بِمِائَةِ أَلْفِ دِرْهَمٍ وَ الْمَزِيدُ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ به کسی که به خیر شما [[امید]] دارد، افزون بر آن بدهید و به [[ناتوانان]] همچون خود و هر اندازه که از دستتان برمیآید و برایتان امکان دارد، بخورانید؛ که [[خرج]] کردن یک درهم در این روز، [[پاداش]] صد هزار درهم در روزهای دیگر و حتی بیشتر را دارد. | |||
[[امام رضا]]{{ع}} نیز درباره [[بخشش]] در این روز فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ الدِّرْهَمُ فِيهِ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ لِإِخْوَانِكَ الْعَارِفِينَ فَأَفْضِلْ عَلَى إِخْوَانِكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ}}<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۲۴.</ref>؛ و درهمی که در این روز [[صدقه]] دهند با هزار درهمی که به [[شیعیان]] [[اثنی عشری]] دهند برابر است. پس در این روز هر چه برای تو مقدور است به [[برادران]] مؤمنت [[احسان]] کن. | |||
در روز [[عید غدیر]] نباید تنگنظرانه با [[نعمتهای خدا]] برخورد کنیم، بلکه با [[گشادهدستی]]، [[نعمتها]] و دادههای [[خداوند]] را کریمانه ببخشیم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۳.</ref> | |||
==[[اطعام]] در عید غدیر== | |||
بر اطعام و [[پذیرایی]] [[مؤمنان]] در این روز نیز تأکید بسیار شده است. «اطعام» به معنای طعام و [[خوراک]] دادن است و معنایی گستردهتر از افطاری دادن را شامل میشود؛ چراکه افطاری، تنها روزهداران را فرا میگیرد، ولی اطعام، پذیرایی و [[تغذیه]] است؛ چه [[مردمان]] [[روزهدار]] باشند و چه نباشند. | |||
امام رضا{{ع}} درباره پاداش فردی که مؤمنی را در روز عید غدیر اطعام کند فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً كَانَ كَمَنْ أَطْعَمَ جَمِيعَ الْأَنْبِيَاءِ وَ الصِّدِّيقِينَ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۵.</ref>؛ و کسی که در [[روز غدیر]] مؤمنی را اطعام کند، مانند این است که همه [[پیامبران]] و صدیقان را اطعام کرده باشد. | |||
اطعام در عید غدیر باید همگانی شود، همانگونه که در [[روز عاشورا]] همگانی است. و همه باید میهمان [[اهل بیت]]{{عم}} باشند؛ چه در منازل، و چه بیرون از منازل. [[اطعام]] دادن در [[عید غدیر]] آن قدر [[فضیلت]] دارد که آن را همانند اطعام همه [[پیامبران]] و صدیقان دانستهاند. | |||
[[تصور]] کنید اگر قرار باشد یکی از [[پیامبران الهی]] میهمان شما شده باشد، ببینید چه [[توفیق]] عظیمی شامل حالتان شده است و چقدر موجب [[سرافرازی]] شما میشود. حال تصور کنید که همه [[انبیا]] در میهمانی شما شرکت کردهاند، [[برکت]] و [[شور]] و شعف آن قابل توصیف نیست. | |||
آرزوی هر کس این است که یک لیوان آب [[دست امام زمان]]{{ع}} بدهد و حقی پیدا کند و [[امام زمان]]{{ع}} تا آخر [[عمر]] دعایش کند. [[امام]] میفرماید: اگر کسی [[روز]] عید غدیر به کسی اطعام بدهد، مثل این است که تمام انبیا و [[صدیقین]] و [[شهدا]] را اطعام داده است. اگر کسی پنجاه نفر، صد نفر و یک جمعی را طعام بدهد، چه خواهد شد!! | |||
برنامه اطعام در روز [[عید]] بزرگ [[غدیر]] را باید جدی گرفت. در طول سال هیچ روزی را به [[عظمت]] عید غدیر پیدا نمیکنید که اطعام آن [[ثواب]] اطعام همه انبیا و صدیقین را داشته باشد. | |||
چنانکه گذشت [[امام حسن]]{{ع}} در این روز [[فرخنده]] و بزرگ [[غذا]] تهیه میکردند و [[مردم]] را برای صرف غذا [[دعوت]] مینمودند<ref>مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۲، ص۷۵۸؛ بحارالأنوار، ج۴، ص۱۱۸.</ref>. | |||
[[امام صادق]]{{ع}} برای [[پاسداشت]] این روز بزرگ به اطعام [[برادران دینی]]، و [[احسان]] و برآوردن نیازهای آنان توصیه کردند و فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ أَطْعِمْ إِخْوَانَكَ وَ أَكْثِرْ بِرَّهُمْ وَ اقْضِ حَوَائِجَ إِخْوَانِكَ إِعْظَاماً لِيَوْمِكَ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۵.</ref>؛ به خاطر [[بزرگداشت]] این روز به برادران دینی خود اطعام ده، و به آنان بسیار احسان و [[نیکی]] کن، و [[حوائج]] آنان را برآورده ساز! | |||
مرحوم [[آیتالله]] [[سید علی قاضی]]، استاد [[عرفان]] [[علامه طباطبایی]] عیالوار بود، عید غدیر [[قرض]] میکرد و [[جشن]] میگرفت و اطعام میداد. آیتالله بهجت هر سال، در عید غدیر دو روز اطعام میدادند. الآن هم [[شاگردان]] ایشان برای [[اطعام]] [[روز]] [[عید غدیر]] برنامه دارند. | |||
کسانی که برای خودشان و خانوادههایشان و جوانهایشان مشکل دارند، برای رفع [[مشکلات]]، [[بیماریها]]، و مشکلات [[اقتصادی]] برای اطعام [[روز غدیر]] [[نذر]] کنند. ما برای [[غدیر]] موقوفه کم داریم. برای [[بزرگداشت]] چنین روزی اموالی را [[وقف]] کنید تا هر سال در [[جشن]] عید غدیر هزینه شود. افراد فراوانی داریم که برای غدیر هزینه کردند و [[خداوند]] [[برکات]] فراوانی نصیب آنان کرد؛ هم برکات مادی و هم [[برکات معنوی]]. | |||
[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ضمانت فرموده است که اگر کسی جمعی از [[مؤمنین]] و یا یک [[مؤمن]] را طعام بدهد، [[خدا]] او را از [[کفر]] و [[فقر]] [[حفظ]] کند<ref>مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۲، ص۷۵۲.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۵.</ref> | |||
==افطاری دادن== | |||
افطاری دادن به روزهداران، نیز از سنتهایی است که در روز عید غدیر به آن سفارش شده و در [[روایات اهل بیت]]{{عم}} برای آن [[پاداش]] فراوانی ذکر شده است. [[امام رضا]]{{ع}} درباره عید غدیر (به شخصی) فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ يَوْمُ تَفْطِيرِ الصَّائِمِينَ فَمَنْ فَطَّرَ فِيهِ صَائِماً مُؤْمِناً كَانَ كَمَنْ أَطْعَمَ فِئَاماً وَ فِئَاماً إِلَى أَنْ عَدَّ عَشْراً}}؛ عید غدیر روز افطاری دادن به روزهداران است. هرکسی در روز غدیر [[روزهدار]] مؤمنی را افطاری دهد، همانند کسی است که فِآمی و فِآمی...- تا اینکه ده مرتبه آن را شمردند - را اطعام کرده باشد. | |||
آنگاه فرمودند: {{متن حدیث|أَ وَ تَدْرِي مَا الْفِئَامُ}}؛ «میدانی فِآم چه اندازه است؟» گفت: نه! فرمود: «هر فِآم صدهزار نفر است»<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۴.</ref>. | |||
صد هزار نفر را که در ده ضرب کنیم، یک میلیون نفر میشود. یعنی افطاری دادن به یک نفر در روز عید غدیر، همسان اطعام کردن یک میلیون نفر است. | |||
[[امام صادق]]{{ع}} نیز در این باره فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ مَنْ فَطَّرَ فِيهِ مُؤْمِناً كَانَ كَمَنْ أَطْعَمَ فِئَاماً وَ فِئَاماً وَ فِئَاماً فَلَمْ يَزَلْ يَعُدُّ إِلَى أَنْ عَقَدَ بِيَدِهِ عَشْراً}}؛ هر کس در روز غدیر مؤمنی را افطاری دهد، همانند کسی است که اطعام کرده باشد فِآمی و فِآمی و فآمی... را. و همواره آن کلمه را با انگشتان میشمردند تا اینکه ده مرتبه رسید. | |||
آنگاه فرمودند: {{متن حدیث|أَ تَدْرِي كَمِ الْفِئَامُ}}؛ «آیا میدانی فِآم چه اندازه است؟» [[راوی]] میگوید: گفتم: نه! فرمود: «هر فِآم صدهزار نفر است». سپس اضافه فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ كَانَ لَهُ ثَوَابُ مَنْ أَطْعَمَ بِعَدَدِهَا مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدَاءِ فِي حَرَمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سَقَاهُمْ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ}}؛ و برای کسی که مؤمنی را افطاری دهد، [[ثواب]] و [[پاداش]] کسی است به همین تعداد (یک میلیون) از [[پیامبران]] و صدقین و [[شهداء]] را در [[حرم]] خدای عز و جل [[اطعام]] کند، و در [[روز]] [[قحطی]] به آنان آب دهد. | |||
بعد فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ الدِّرْهَمُ فِيهِ بِأَلْفِ أَلْفِ دِرْهَمٍ}}<ref>تهذیب الأحکام، ج۳، ص۱۴۴؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۸۹.</ref>؛ هزینه کردن یک درهم برای [[بزرگداشت]] [[عید غدیر]]، معادل یک میلیون درهم است. | |||
امیرالؤمنین{{ع}} هم درباره افطاری دادن در عید غدیر فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ مَنْ فَطَّرَ مُؤْمِناً فِي لَيْلَتِهِ فَكَأَنَّمَا فَطَّرَ فِئَاماً وَ فِئَاماً يَعُدُّهَا بِيَدِهِ عَشَرَةً}}؛ و هر کس مؤمنی را در عید غدیر [[افطار]] دهد انگار افطار داده است به فئام و فئام و فئام و.... [[حضرت]] با دستش ده مرتبه فئام را تکرار کرد. | |||
یک نفر از جای بلند شد و عرض کرد: یا [[امیرالمؤمنین]] فئام چیست؟ حضرت فرمودند: | |||
{{متن حدیث|مِائَةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ صِدِّيقٍ وَ شَهِيدٍ فَكَيْفَ بِمَنْ تَكَفَّلَ عَدَداً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ أَنَا ضَمِينُهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى الْأَمَانَ مِنَ الْكُفْرِ وَ الْفَقْرِ وَ إِنْ مَاتَ فِي لَيْلَتِهِ أَوْ يَوْمِهِ أَوْ بَعْدَهُ إِلَى مِثْلِهِ مِنْ غَيْرِ ارْتِكَابِ كَبِيرَةٍ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى}}؛ صد هزار [[نبی]] و [[صدیق]] و [[شهید]] است! (یعنی افطار به یک [[مؤمن]] معادل افطار به یک میلیون [[پیامبر]]) پس چگونه است برای کسی که افطاری دادن به تعدادی از [[مؤمنین]] و [[مؤمنات]] را به عهده گرفته است؟ و من [[حفظ]] از [[کفر]] و [[فقر]] را برای او ضمانت میکنم. و اگر در شب عید غدیر و یا در روزش و یا بعد از [[عید غدیر]] تا سال بعد در چنین روزی از [[دنیا]] برود، به شرط آنکه مرتکب کبیرهای نشود، [[اجر]] او بر عهده [[خدای تعالی]] است. | |||
همچنین در روایتی درباره [[سیره امام رضا]]{{ع}} آمده است که در یکی از [[اعیاد]] [[غدیر]] که [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} برای عرض تبریک آمده بودند، [[حضرت]] آنها را برای [[افطار]] نگه داشتند<ref>مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۲، ص۷۵۲.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱۷.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||