←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳۰۶: | خط ۳۰۶: | ||
{{متن حدیث|وَ يَوْمُ الشَّرْطِ الْمَشْرُوطِ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۴.</ref>؛ روز غدیر روز بستن پیمان [[ولایت]] است. | {{متن حدیث|وَ يَوْمُ الشَّرْطِ الْمَشْرُوطِ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۴.</ref>؛ روز غدیر روز بستن پیمان [[ولایت]] است. | ||
از اینرو، این روز را باید روز [[بیعت]] و عهد و پیمان با امام زمان{{ع}} دانست.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۴.</ref> | از اینرو، این روز را باید روز [[بیعت]] و عهد و پیمان با امام زمان{{ع}} دانست.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۴.</ref> | ||
==معنای بیعت== | |||
بیعت یعنی [[پذیرش امر]] ولایت و [[وصایت]] و [[خلافت امام]]{{ع}} که از سوی [[خدای تعالی]] به وسیله پیامبر اکرم{{صل}} به ما [[ابلاغ]] شده است. [[پذیرش بیعت]] سه مرحله دارد؛ پذیرش [[قلبی]]، پذیرش زبانی، و پذیرش عملی. اساس [[بیعت]] پذیرش [[قلبی]] است، یعنی قلباً و از روی [[یقین]] به تمام شئونات [[امام]] و [[مقام ولایت]] ایشان [[باور]] داشته باشیم؛ آنچنان که [[امام علی]]{{ع}} را صاحب [[جان]] و [[مال]] و [[صاحب اختیار]] خود بدانیم، امر ایشان را امر [[خدا]] و [[نهی]] ایشان را نهی [[خدای تعالی]] بدانیم، و [[تبعیت]] و [[پیروی]] از ایشان را حتی در امور عادی بر خود [[واجب]] بشماریم. | |||
بیعت زبانی، یعنی به همین [[اعتقاد قلبی]] [[اقرار]] داشته باشیم. مرحله دیگر بیعت مربوط به عمل ماست. یعنی تمام آنچه را که قلباً معتقدیم و به زبان اعتراف کردیم، [[جامه]] عمل بپوشانیم و در عمل [[تسلیم]] بیچون و چرای [[ائمه]]{{عم}} باشیم. بنابراین، بیعت [[واقعی]] همان تسلیم قلبی، زبانی و عملی است، نه دست دادن تنها. در دعای [[شریف]] [[عهد]] با [[امام زمان]]{{ع}} میخوانیم: | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبِيحَةِ يَوْمِي هَذَا وَ مَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي لَا أَحُولُ عَنْهَا وَ لَا أَزُولُ أَبَداً}}؛ خدایا! در بامداد امروز و هر [[روز]] از روزهای عمرم، عهد و [[پیمان]] و بیعتی را که برای او به گردن دارم [[تجدید]] میکنم و از آن برنمیگردم و کناره نمیگیرم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۵.</ref> | |||
==[[تجدید بیعت]]== | |||
اصل [[بیعت گرفتن]] [[خداوند]] برای ائمه{{عم}} بر اساس [[روایات]] در [[عالم ذر]] بوده است. [[انبیا]] و [[اوصیا]] و [[اهل]] [[ایمان]] به ترتیب این بیعت را پذیرفتهاند. بعد از این پذیرش، [[اراده خدای تعالی]] به این تعلق گرفت که وقتی [[انسانها]] وارد [[دنیا]] میشوند، آن عهد و پیمان را فراموش کنند و پس از [[کمال یافتن]] [[عقل]] و [[فهم]] خود در جستوجوی صاحب آن پیمان باشند. | |||
به همین دلیل به [[مؤمنین]] دستور داده شد تا آن عهد فراموش شده را، به ویژه در [[روز غدیر]] تجدید نمایند؛ چنان که [[امام صادق]]{{ع}} درباره روز [[عید غدیر]] فرمودند: | |||
{{متن حدیث|إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ يَوْمٌ عَظَّمَ اللَّهُ حُرْمَتَهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَكْمَلَ اللَّهُ لَهُمْ فِيهِ الدِّينَ وَ تَمَّمَ عَلَيْهِمُ النِّعْمَةَ وَ جَدَّدَ لَهُمْ مَا أَخَذَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْمِيثَاقِ وَ الْعَهْدِ فِي الْخَلْقِ الْأَوَّلِ إِذْ أَنْسَاهُمُ اللَّهُ ذَلِكَ الْمَوْقِفَ وَ وَفَّقَهُمْ لِلْقَبُولِ مِنْهُ وَ لَمْ يَجْعَلْهُمْ مِنْ أَهْلِ الْإِنْكَارِ الَّذِينَ جَحَدُوا}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۲.</ref>؛ امروز روزی است که [[خداوند]] حرمتش را بر [[مؤمنان]] [[عظیم]] شمرده؛ چراکه [[دین]] را برایشان کمال بخشید و [[نعمت]] را تمام ساخت و [[عهد]] و پیمانی را که در [[روز]] [[آفرینش]] نخست از آنان گرفت و به دست [[فراموشی]] سپردند، [[تجدید]] نموده و [[توفیق]] قبول آن را به آنها [[عنایت]] فرمود و آنان را از [[انکار]] کنندگان قرار نداد. | |||
[[شاهد]] دیگر این مطلب دعای [[امام صادق]]{{ع}} است که به خواندن آن در روز [[شریف]] [[غدیر]] سفارش کردهاند. در فرازی از این [[دعا]] چنین میخوانیم: | |||
{{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وَ أَهْلِ دِينِكَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِكَ وَ وَفَّقْتَنِي لِذَلِكَ فِي مُبْتَدَإِ خَلْقِي تَفَضُّلًا مِنْكَ وَ كَرَماً وَ جُوداً}}<ref>الإقبال، ج۲، ص۲۷۷؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۹۸، ح۱.</ref>؛ ای آنکه هر روز در کاری است! همان طور که از کار تو آن است که بیش از [[استحقاق]] بر من ببخشی؛ به اینکه مرا سزاوار [[اجابت]] خودت و دینت و دعوتت کردی، و مرا در ابتدای آفرینشم، از سر [[بخشش]] بیش از استحقاق و بدون عوض و بزرگواریات، به اینها (اجابت و دین و [[دعوت]] [[خدا]]) موقق کردی! | |||
{{متن حدیث|ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلًا وَ الْجُودَ جُوداً وَ الْكَرَمَ كَرَماً رَأْفَةً مِنْكَ وَ رَحْمَةً إِلَى أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِكَ الْعَهْدَ لِي تَجْدِيداً بَعْدَ تَجْدِيدِكَ خَلْقِي وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً نَاسِياً سَاهِياً غَافِلًا فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَنِي ذَلِكَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ هَدَيْتَنِي لَهُ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۲؛ بحار الأنوار، ج۱۵، ص۲۹۸.</ref>؛ آنگاه از روی [[مهرورزی]] و رحمتت، پس از فزونبخشی، فزونبخشی دیگری، و پس از بخشش بدون عوض، بخشش بدون عوض دیگری، و پس از [[بزرگواری]]، بزرگواری دیگری، در پی آوردی تا بعد از اینکه آفرینشم را [[تجدید]] کردی، آن [[عهد]] را تجدید کنم. و حال آنکه من نسبت به آن عهد فراموشکار و [[غافل]] بودم. پس نعمتت را بر من کامل نمودی و آن را یادآوری کردی و بدین سبب بر من [[منت]] نهادی و مرا [[هدایت]] فرمودی! | |||
از اینرو هر [[روز]] با [[امام]] خویش [[بیعت]] و [[وفاداری]] خود را نسبت به آن عهد دیرین اعلام میکنیم. سپس از [[خدای تعالی]] درخواست میکنیم که بتوانیم به تعهدی که نسبت به امام خود داریم کاملاً موفق باشیم: | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِينَ عَنْهُ وَ السَّابِقِينَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ}}؛ خدایا! ما را از [[یاوران]]، [[یاران]]، مدافعان، [[شتاب]] کنندگان در اجرای خواستههایش، حمایتگران او، پیشی گیرندگان به تحقق ارادهاش و [[شهیدان]] پیش رویش قرار بده! | |||
اگر مؤمنی خواست ایمانش را تکمیل کند، باید غیر از [[روز غدیر]] که بهترین [[زمان]] برای [[تجدید عهد با امام زمان]]{{ع}} است، هر روز عهدش را با امام زمانش تجدید کند. این عهد در واقع بیعت با [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه اطهار]]{{عم}} است؛ چراکه بیعت با هر امامی در واقع [[بیعت با امام]] قبلی است. | |||
از نشانههای [[پایبندی به عهد]] و [[میثاق]] با [[امام زمان]]{{ع}} [[ادای حقوق]] آن [[حضرت]]، مهیا شدن برای [[ظهور]] آن حضرت، [[دعا]] برای [[تعجیل در فرج]] آن حضرت، [[زیارت]] آن حضرت، [[احسان]] به [[شیعیان]] امام زمان{{ع}} و [[وظایف]] دیگری که در کتابهایی که در این باره نوشته شده است، از جمله کتاب [[مکیال المکارم (کتاب)|مکیال المکارم]] که به آنها پرداخته است.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۵.</ref> | |||
==[[عبادت]] و [[نماز]] و [[نیایش]]== | |||
روز غدیر، [[عید]] [[سپاس]] و [[ستایش]] است و این امر در نماز و نیایش تبلور مییابد. [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|هُوَ يَوْمُ عِبَادَةٍ وَ صَلَاةٍ}}<ref>وسائل الشیعة، ج۱۰، ص۴۴۶.</ref>؛ روز [[عید غدیر]]، روز عبادت و نماز است. | |||
[[امام رضا]]{{ع}} هم درباره روز غدیر فرمودند: | |||
{{متن حدیث|وَ يَوْمُ يُسْتَجَابُ فِيهِ الدُّعَاءُ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۶۴.</ref>، آن [[روز]]، روز [[استجابت]] دعاست. | |||
برای [[عید غدیر]] دعاهای فراوانی با مضامین بلندی در کتابهای [[دعا]] ذکر شده است. [[غسل]] پیش از [[ظهر]] [[روز غدیر]] و [[نماز]] ویژهای نیز از [[اعمال]] روز غدیر است که آثار و [[برکات]] فراوان و [[ارزشمندی]] برای آن ذکر کردهاند. در اینجا به یک دعا و دو نماز که برای روز غدیر آمده است بسنده میکنیم.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۸.</ref> | |||
==دعای روز غدیر== | |||
[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: | |||
{{متن حدیث|فَإِذَا كَانَ صَبِيحَةُ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَجَبَ الْغُسْلُ فِي صَدْرِ نَهَارِهِ وَ أَنْ يَلْبَسَ أَنْظَفَ ثِيَابِهِ وَ أَفْخَرَهَا وَ يَتَطَيَّبَ إِمْكَانَهُ وَ انْبِسَاطَ يَدِهِ...}}؛ هنگامی که [[صبح]] روز غدیر فرا رسد، غسل در اول روز [[واجب]] میشود<ref>واجب در اینجا به معنای واجب شرعی مصطلح نیست که اگر کسی آن را انجام نداد مؤاخذه شود، بلکه برای بیان اهمیت و تأکید بر انجام آن است.</ref> و [[مؤمن]] تمیزترین و فآخرترین [[لباس]] خود را بپوشد و در حد وسعش از بوی خوش ([[عطر]]) استفاده کند. | |||
و آنگاه این دعا را بخواند: | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ الَّذِي شَرَّفْتَنَا فِيهِ بِوَلَايَةِ وَلِيِّكَ عَلِيٍّ{{صل}} وَ جَعَلْتَهُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَمَرْتَنَا بِمُوَالاتِهِ وَ طَاعَتِهِ وَ أَنْ نَتَمَسَّكَ بِمَا يُقَرِّبُنَا إِلَيْكَ وَ يُزْلِفُنَا لَدَيْكَ أَمْرُهُ وَ نَهْيُهُ}}؛ پروردگارا! امروز روزی است که تو ما را به [[ولایت ولی]] خودت، علی{{ع}} مشرف کرد و او را [[امیرمؤمنان]] قرار دادی و تو ما را به [[موالات]] و [[اطاعت]] او امر نمودی و به ما امر کردی که به آنچه ما را به تو نزدیک میکند، و [[امر و نهی]] علی ما را [[مقرب]] درگاه تو میسازد، [[تمسک]] کنیم. | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ قَدْ قَبِلْنَا أَمْرَكَ وَ نَهْيَكَ وَ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا لِنَبِيِّكَ وَ سَلَّمْنَا وَ رَضِينَا فَنَحْنُ مَوَالِي عَلِيٍّ{{ع}} وَ أَوْلِيَائِهِ كَمَا أَمَرْتَ نُوَالِيهِ وَ نُعَادِي مَنْ يُعَادِيهِ وَ نَبْرَأُ مِمَّنْ يَبْرَأُ مِنْهُ وَ نُبْغِضُ مَنْ أَبْغَضَهُ وَ نُحِبُّ مَنْ أَحَبَّهُ وَ عَلِيٌّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ مَوْلَانَا كَمَا قُلْتَ وَ إِمَامُنَا بَعْدَ نَبِيِّنَا{{صل}} كَمَا أَمَرْتَ}}<ref>إقبال الأعمال، ج۱، ص۴۷۴.</ref>؛ پروردگارا! ما امر تو را و [[نهی]] تو را پذیرفتیم و [[اطاعت]] از [[پیغمبر]] تو کردیم و [[تسلیم]] شدیم و [[راضی]] گشتیم؛ پس ما از [[موالیان]] علی- که [[صلوات خدا]] بر او باد - هستیم، و از موالیان اولیای او هستیم، همان طور که به ما امر فرمودی تا [[ولایت]] او را داشته باشیم، و با کسی که با او [[دشمنی]] میکند [[دشمن]] باشیم و بیزار و متنفر باشیم از آن کسی که از او بیزار است، و مبغوض داشته باشیم کسی را که علی را مبغوض دارد و [[دوست]] داشته باشیم آن کس را که علی را دوست دارد. و علی - که [[درود خدا]] بر او باد – همچنان که تو گفتی مولای ماست، و همچنان که امر کردی بعد از پیغمبر ما{{صل}} [[امام]] ماست.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳۸.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||