جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
===قرآن برای همه دورانها=== | ===قرآن برای همه دورانها=== | ||
برخی آیات قرآن متضمن این معنا هستند که قرآن مخصوص به عصر خاصی نبوده و برای تمام اعصار است. اصولا، همه آیاتی که بر عمومیت [[نبوت]] [[پیامبر (ص)]] و [[شریعت اسلام]] دلالت میکنند، ظهور در [[خاتمیت]] آن نیز دارند<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۱۱۰-۱۱۱.</ref>. در آیه شریفه {{متن قرآن|وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ }}<ref> به من این قرآن وحی شده است تا با آن به شما و به هر کس که (این قرآن به او) برسد، هشدار دهم؛ سوره انعام، آیه:۱۹.</ref>، ظاهر عبارت {{متن قرآن|مَن بَلَغَ }} ( به معنای "هرکس که (این قرآن به او) برسد") مطلق و بدون محدودیت زمانی میباشد، و عدم ظهور و مبعوث شدن پیامبر و شریعت دیگری را میرساند. همچنین، در آیه {{متن قرآن|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref> بزرگوار است آن (خداوند) که فرقان را بر بنده خویش فرو فرستاد تا جهانیان را بیمدهنده باشد؛ سوره فرقان، آیه:۱.</ref>، [[قرآن]] کتابی برای انذار عموم بشر در هر مکان و زمانی معرفی شده است.، [[مفسر|مفسرین]] با توجه به عدم وجود هیچگونه قیدی در این آیه، بر شمول [[هدایت]] نسبت به تمام افراد [[بشر]] استدلال کردهاند. | برخی آیات قرآن متضمن این معنا هستند که قرآن مخصوص به عصر خاصی نبوده و برای تمام اعصار است. اصولا، همه آیاتی که بر عمومیت [[نبوت]] [[پیامبر (ص)]] و [[شریعت اسلام]] دلالت میکنند، ظهور در [[خاتمیت]] آن نیز دارند<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۱۱۰-۱۱۱.</ref>. در آیه شریفه {{متن قرآن|وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ }}<ref> به من این قرآن وحی شده است تا با آن به شما و به هر کس که (این قرآن به او) برسد، هشدار دهم؛ سوره انعام، آیه:۱۹.</ref>، ظاهر عبارت {{متن قرآن|مَن بَلَغَ }} (به معنای "هرکس که (این قرآن به او) برسد") مطلق و بدون محدودیت زمانی میباشد، و عدم ظهور و مبعوث شدن پیامبر و شریعت دیگری را میرساند. همچنین، در آیه {{متن قرآن|تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا}}<ref> بزرگوار است آن (خداوند) که فرقان را بر بنده خویش فرو فرستاد تا جهانیان را بیمدهنده باشد؛ سوره فرقان، آیه:۱.</ref>، [[قرآن]] کتابی برای انذار عموم بشر در هر مکان و زمانی معرفی شده است.، [[مفسر|مفسرین]] با توجه به عدم وجود هیچگونه قیدی در این آیه، بر شمول [[هدایت]] نسبت به تمام افراد [[بشر]] استدلال کردهاند. | ||
===تفوق دین اسلام بر تمام ادیان=== | ===تفوق دین اسلام بر تمام ادیان=== | ||