سلام بر حسین: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
(←مقدمه) |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = امام حسین | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
درودی است که هنگام | سلام بر حسین درودی است که هنگام نوشیدن آب خنک بر زبان میآید. به عربی گفته میشود: {{عربی|سلام الله على الحسين و اصحابه}}. [[امام سجاد]]، [[امام صادق]] و [[ائمه]] دیگر، هنگام نوشیدن آب، از حسین{{ع}} یاد میکردند. از خود [[سید الشهدا]] (یا بعنوان زبان حال) نقل شده که: {{متن حدیث|شِيعَتِي مَا إِنْ شَرِبْتُمْ رَيَّ عَذْبٍ فَاذْكُرُونِي أَوْ سَمِعْتُمْ بِغَرِيبٍ أَوْ شَهِيدٍ فَانْدُبُونِي}}<ref>الخصائص الحسینیه، شوشتری، ص۹۹.</ref>. [[شیعیان]] من! هرگاه [[آب گوارا]] نوشیدید، مرا یاد کنید، هرگاه غریب یا شهیدی را شنیدید، بر من [[گریه]] کنید. آب و [[تشنگی]]، تداعیکنندۀ عاشورای حسین است و هر [[مرثیهخوانی]] نیز از [[فرات]] و آب و [[عطش]]، گریز به صحرای [[کربلا]] میزند و از حسین عطشان یاد میکند<ref>صلوات خاص امام حسن و امام حسین، بحار الأنوار، ج۹۱، ص۷۴؛ سلام بلندی بر این امام شهید است، مراجعه شود.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۴۷.</ref> | ||
== مقدمه == | |||
[[شهادت]] تشنهکامانۀ [[امام حسین]]{{ع}}، چنان داغ و [[غم]] سنگینی بر [[دلها]] نهاده است که میسزد با دیدن هر [[نهر]] و چشمه و با [[نوشیدن]] هر آب و شربت گوارا، از لبهای عطشان آن حضرت، یاد شود،؛ چراکه آب، یادآور آن عاشورای عطشریز و آن کامهای تشنۀ عاشورائیان [[شهید]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: “من هرگز آب سرد ننوشیدم مگر آنکه [[حسین بن علی]] را به یاد میآوردم” و نیز فرمود: {{متن حدیث|مَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ{{ع}} وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ}}<ref>امالی صدوق، ص۱۲۲.</ref>؛ هر که آب بنوشد و حسین{{ع}} را یاد کند و [[قاتل]] او را [[لعن]] نماید، برای او هزار [[حسنه]] نوشته میشود و هزار [[گناه]] از او محو میگردد. از اینرو، [[شیعه]]، هنگام نوشیدن آب، بر حسین بن علی [[سلام]] میدهد و میگوید: سلام بر لب تشنهات، یا حسین، سلام الله علی الحسین و اصحابه. نیز در سقاخانهها و منبعهای آب خنک، در تابستان و در ایام [[محرّم]]، مینویسند: “آبی بنوش و [[لعنت]] [[حق]] بر یزید کن” یا “بنوش به یاد لبهای تشنۀ حسین”. از زبان خود [[سیدالشهدا]] هم نقل شده که فرمود: {{متن حدیث|شِيعَتِي مَا إِنْ شَرِبْتُمْ رَيَّ عَذْبٍ فَاذْكُرُونِي * أَوْ سَمِعْتُمْ بِغَرِيبٍ أَوْ شَهِيدٍ فَانْدُبُونِي}}<ref>الخصائص الحسینیّه، شوشتری، ص۹۹.</ref> | |||
[[امام سجاد]]{{ع}} نیز سالهای سال، از شهادت پدر با [[لب تشنه]] یاد میکرد و میگریست و هرگاه هنگام [[افطار]] غذا میآوردند یا نگاهش به آب میافتاد، میگریست و میفرمود: {{متن حدیث|قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ جَائِعاً قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ عَطْشَاناً}}<ref>لهوف، ص۲۰۹.</ref>. و نیز هرگاه قصّابی را میدید که میخواهد گوسفندی سر ببرد، میگفت آبش بدهید، پدرم را با لب تشنه سر بریدند. این یادکرد پیوسته از شهادت مظلومانۀ حسین{{ع}} با لب تشنه، احیای خاطرۀ آن [[روز]] پرحادثه است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۰۷.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۷: | خط ۲۲: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:امام حسین]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | [[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | ||